Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam

و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَتَقَارَبَا فِي سِيَاقِ الْحَدِيثِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حَاتِمٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ فَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْآخَرُ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي فِيمَا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ يَعْنِي اللَّيْلَ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ مَا أَنَى لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ وَلَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ فَأَقَامَهُ عَلِيٌّ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ هَذَا الْبَلَدَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتَّبِعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتَّبِعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَثَارَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ فَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تُجَّارِكُمْ إِلَى الشَّامِ عَلَيْهِمْ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ بِمِثْلِهَا وَثَارُوا إِلَيْهِ فَضَرَبُوهُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ الْعَبَّاسُ فَأَنْقَذَهُ

Eta esan didate [Ibrahim bin Muhammad bin 'Ar'arah As Sami] eta [Muhammad bin Hatim] bien lafazh-ak ez direla oso desberdinak, eta lafazh hau Ibn Hatim-ena dela, biek esan zuten; Esan digu ['Abdur Rahman bin Mahdi]; Esan digu [Al Mutsanna bin Sa'id]-ek [Abu Jamrah-engandik] [Ibn Abbas-engandik] esan zuen; 'Abu Dzarrek Mekara profeta bat bidali zutela entzun zuenean, Unaisi esan zion: 'Oi Unais, zoaz Mekara! Ondoren, kontatu iezadazu Jainkoaren apostolu bat zela esan zuen gizonari buruz, zerutik errebelazio bat jaso zuena. Entzun zer esaten duen eta gero kontatu iezadazu!' Orduan Unais abiatu zen Mekara iritsi arte eta Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) esandakoa entzun zuen. Ondoren, Unais Abu Dzarrengana itzuli zen eta esan zion; «Nire behaketen arabera, profetak, Jainkoaren mezulariak, izaera noblea irakatsi zuen eta poesiaren berdinak ez ziren bere hitzak eman zituen». Abu Dzarrek esan zuen: «Badirudi ez nagoela pozik esan duzunarekin, Unais, eta informazio gehiago jakin nahi dut. Beraz, neuk joan beharko nuke hara». Orduan, Abu Dzarrek hainbat hornigai prestatu zituen eta edateko urez betetako larru bat ekarri zuen. Horren ondoren, Mekara abiatu zen. Mekara iritsitakoan, berehala joan zen Meskita Handira Mahoma profetarekin biltzera. Hala ere, ezagutzen ez zuenez eta galdetzeko erreparoa zuenez, zailtasunak izan zituen harekin biltzeko. Gaua heldu zenean, Kaaba ondoan etzan zen. Bitartean, Alik ikusi zuen eta bazekien etzanda zegoen pertsona ezezaguna zela. Beraz, Alik pertsona lagundu zuen bien artean galderarik egin gabe goizera arte. Orduan, Abu Dzarrek bere ur larrua eta hornigaiak eraman zituen meskitara. Egun osoa han egon zen, baina ez zuen Mahoma profeta ikusi, sallallaahu 'alaihi wasallam, arratsaldera arte. Gero, bere atsedenlekura itzuli zen. Handik gutxira, Ali leku hartatik pasa eta esan zuen: «Zergatik ez da gizon hau oraindik etxera itzuli?». Azkenean, Alik berarekin geratzeko gonbidatu zuen, inork bien artean ezer galdetu gabe. Hirugarren egunean, Abu Dzarrek aurreko eguneko gauza bera egin zuen. Orduan, Alik berriro gonbidatu zuen berarekin geratzeko. Alik Abu Dzarri galdetu zion: «Zergatik etorri zara Meka hiri honetara?». Abu Dzarrek erantzun zion: «Gidatuko nauzula agintzen badidazu, egingo dut». Orduan, Abu Dzarrek bere asmoa azaldu zion Aliri. Bere istorioa entzunda, Alik esan zuen: «Egia esan, Muhammad egiazkoa da eta Alaren mezularia da. Hobe litzateke bihar goizean nirekin etortzea. Zeren zuretzat zerbait kezkatzen banaiz, orduan jaikiko naiz, ura botatzen ariko banintz bezala. Beraz, jarraitu noranahi!». Abu Dzar Aliren irteeraren ondoren joan zen, biak Muhammad profetaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) etxean sartu ziren arte. Orduan, Abu Dzarrek sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren azalpena entzun zuen, berehala Islamera bihurtu zen arte. Muhammad profetak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) Abu Dharri esan zion: "Itzuli zure herriarengana eta helarazi Islamaren irakaspenak Islamaren gaineko garaipena lortu arte". Abu Dharrek esan zuen: "Alaren izenean, zeinaren eskuan dagoen nire arima, ahalik eta argien helaraziko diet Islama". Orduan, Abu Dharrek Profetaren etxea utzi eta Meskita Handira joan zen. Hara iritsi zenean, bere indar guztiarekin oihu egin zuen, esanez: "Lekukotzat hartzen dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala bakarrik izan ezik, eta lekukotzat hartzen dut Muhammad dela Allahren Mezularia". Dei hau entzunda, Mekako jendea harrituta geratu zen eta ahotsaren iturrira joan zen korrika. Ahotsa atzerritar batek egin zuela eta ez Mekako bizilagun batek konturatu ondoren, berehala jipoitu zuten erori arte. Handik gutxira, Abbas bin Abdul Muttalib etorri zen hura babesteko eta esan zion: "Ai zuri! Ez al dakizu jotzen ari zaren pertsona Ghifar tribukoa dela?" Eta ez al zara konturatzen Siriarako zure merkataritza-bidea Ghifar tribuaren lurraldetik igaroko dela ziur aski?" Orduan, Abbasek berehala salbatu zuen Abu Dzar Quraysh-en haserretik. Hurrengo egunean, Abu Dzarrek gauza bera egiten jarraitu zuen, Mekako Quraysh-ak hura jipoitzera etorri ziren arte. Orduan, Abbas etorri zen haien haserretik babesteko eta salbatzeko.