Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Ahmad : 20546حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَامِتٍ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا ذِي مَالٍ وَذِي هَيْئَةٍ فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا فَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَلَفَكَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَنَا خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْهِ مَا قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَنَا فِيمَا بَعْدُ قَالَ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ وَجَعَلَ يَبْكِي قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ قَالَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ رَجُلًا عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ سِنِينَ قَالَ فَقُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَأُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ قَالَ أَبِي قَالَ أَبُو النَّضْرِ قَالَ سُلَيْمَانُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ قَالَ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْطَلَقَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ أَتَانِي فَقُلْتُ مَا حَبَسَكَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَرْسَلَهُ عَلَى دِينِكَ قَالَ فَقُلْتُ مَا يَقُولُ النَّاسُ لَهُ قَالَ يَقُولُونَ إِنَّهُ شَاعِرٌ وَسَاحِرٌ وَكَاهِنٌ قَالَ وَكَانَ أُنَيْسٌ شَاعِرًا قَالَ فَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكُهَّانِ فَمَا يَقُولُ بِقَوْلِهِمْ وَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَوَاللَّهِ مَا يَلْتَامُ لِسَانُ أَحَدٍ أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ هَلْ أَنْتَ كَافِيَّ حَتَّى أَنْطَلِقَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ فَكُنْ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ عَلَى حَذَرٍ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا لَهُ وَقَالَ عَفَّانُ شِيفُوا لَهُ وَقَالَ بَهْزٌ سَبَقُوا لَهُ وَقَالَ أَبُو النَّضْرِ شَفَوْا لَهُ قَالَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى قَدِمْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ قَالَ فَأَشَارَ إِلَيَّ قَالَ الصَّابِئُ قَالَ فَمَالَ أَهْلُ الْوَادِي عَلَيَّ بِكُلِّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَغَسَلْتُ عَنِّي الدَّمَ فَدَخَلْتُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا فَلَبِثْتُ بِهِ ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ مِنْ بَيْنِ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ وَمَا لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سَخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلُ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ أَضْحِيَانٍ وَقَالَ عَفَّانُ أَصْخِيَانٍ وَقَالَ بَهْزٌ أَصْخِيَانٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فَضَرَبَ اللَّهُ عَلَى أَصْمِخَةِ أَهْلِ مَكَّةَ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ غَيْرُ امْرَأَتَيْنِ فَأَتَتَا عَلَيَّ وَهُمَا تَدْعُوَانِ إِسَافَ وَنَائِلَ قَالَ فَقُلْتُ أَنْكِحُوا أَحَدَهُمَا الْآخَرَ فَمَا ثَنَاهُمَا ذَلِكَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ وَهَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَمْ أُكَنِّ قَالَ فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ مِنْ الْجَبَلِ فَقَالَ مَا لَكُمَا فَقَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَا مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ وَصَاحِبُهُ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ صَلَّى قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَقَالَ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ مِمَّنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَهَا عَلَى جَبْهَتِهِ قَالَ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنِّي انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ آخُذَ بِيَدِهِ فَقَذَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ مِنْ بَيْنِ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ قَالَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ وَإِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا حَتَّى فَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ قَالَ فَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا فَلَبِثْتُ مَا لَبِثْتُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ وُجِّهَتْ إِلَيَّ أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ وَلَا أَحْسَبُهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ لَعَلَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ قَالَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى أَتَيْتُ أُنَيْسًا قَالَ فَقَالَ لِي مَا صَنَعْتَ قَالَ قُلْتُ إِنِّي صَنَعْتُ أَنِّي أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ قَالَ فَمَا لِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ إِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ثُمَّ أَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ فَمَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَتَحَمَّلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ بَعْضُهُمْ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَقَالَ يَعْنِي يَزِيدَ بِبَغْدَادَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا قَدِمَ فَقَالَ بَهْزٌ إِخْوَانُنَا نُسْلِمُ وَكَذَا قَالَ أَبُو النَّضْرِ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ خُفَافُ بْنُ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَقَالَ بَقِيَّتُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ بَقِيَّتُهُمْ قَالَ وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَانُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَقَالَ بَهْزٌ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ إِيمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ فَقَالَ أَبُو النَّضْرِ إِيمَاءٌ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ بِإِسْنَادِهِ
Esan digu [Yazid bin Harun] esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah] esan digu [Humaid bin Hilal] [Abdullah bin Shamit] esan digu; [Abu Dzarrek] esan zuen behin; «Gure tribua uzten genuen, Ghifar tribua. Askotan hileko haram ilegala egiten zuten, nik, nire anaia Unais eta amak gure tribua utzi arte. Horren ostean, amaren anaiaren -osabaren- etxean geratu ginen. aurpegi aberatsa eta ederra du. Gure amaren anaiek -osabek- asko errespetatzen gintuzten eta ongi tratatzen gintuzten, baina azkenean gure amaren anaiaren tribua jeloskor jarri zen gurekin. Esan zioten gure amaren anaiari; 'Etxean ez zaudenean, Unaisek askotan borroka egiten du zure familiarekin'. Gure amaren anaia etorri zenean, bere tribuak esandakoa esan zigun, eztabaidatu genuen; «Izan ere, osabak denbora honetan guztian osabak eman digun ontasuna kutsatu du. OIeh, horregatik, hobe da betiko banandu bagara'. Orduan, gure irteerarako hornigaiak prestatzen hasi ginen, gure amaren anaiak triste ikusten zuen bitartean eta malkoz zikindutako aurpegia alkandorarekin garbitzen zuen negar zotinka. Azkenik gure amaren anaiaren etxetik irten ginen Meka ondora iritsi arte. Egun batean Unaisek gamelu batean gurekin zegoen norbaiti buruzko iragarpena egin zuen. Orduan bera eta gure ama xaman batengana joan ziren. Agertu zen xamanak Unais goraipatu zuela. Handik gutxira, Unais eta gure ama itzuli ziren gurekin pasatzera. Abu Dharrrek esan zuen; «Ene iloba, mesedez, jakin ezazu hiru urte daramatzadala otoitzean Rasulullah Shallallahu 'Alaihi Wa Sallam' ezagutu aurretik. Nik -Abdullah bin Ash-Shamit- galdetu nuen; «Osobak norentzat egiten ditu otoitzak?». Abu Dzarrek erantzun zuen; 'Alaren alde otoitzak egiten ditut'. Orduan nik - Abdullah bin Ash-Shamit - galdetu nuen berriro; «Orduan, zein norabide duzu otoitz egitean?». Abu Dzarrek erantzun zuen; 'Allah Subhanahu wa Ta'ala nahi duen norabideari begira nago. Isha otoitzak ere egin nituen gauaren amaiera arte. Orduan gizon bat bezala etzan nintzen ezkutuan'. Nire aitak esan zuen; [Abu An Nadlr] esan zuen; [Salomonek] esan zuen; Ezkutuan zegoen norbait banintz bezala, eguzkiak argitu zidan arte'. Unaisek esan zidan; «Meka hirian sartu nahi dut. Horregatik, utzi nazazu joan zuregana itzuli arte'. Orduan Unais joan zen. Berandu etorri zen nirekin elkartzen. hala galdetu nion; 'Zerk oztopatu zaitu?' Unaisek erantzun zuen; 'Gizon bat ezagutu dut - Meka hirian - Ala Azza wa Jallak bidali duela uste duena, badirudi zure erlijioa ere partekatzen duela'. galdetu nion; «Zer uste du jendeak berataz?». Unaisek erantzun zuen; «Jendeak dio poeta, magoa eta xamana zela». Bitartean, Unais bera poeta da. Unaisek esan zuen; «Xamanen eta igarleen sorginkeriak entzun ditut, baina ez dira jende horrek esaten duena bezalakoa. Eta ni neu ere bere hitzak poeta ospetsuen lanekin parekatzen saiatu naiz. Baina, Ala esanez, bere hitzak ez ziren poesia izan. Ala esanez, jendeak esaten duena egia da, eta haiek dira gezurra esan dutenak». Orduan Abu Dzarrek esan zuen; «Utziko al didazu aipatu duzun pertsona ikustera joaten!» erantzun zuen; «Bai, baina kontuz Mekako jendearekin, ez baitute asko gustatzen eta gorrotatzen». 'Affanek 'Syiifu lahu' editorialarekin -gorroto zuen-, [Bahz-ek] 'Sabaquu lahu' editorialarekin -berarekin gogaituta-, [Abu An Nadlr] 'Syafau lahu' editorialarekin -gorroto-''. jarraitu zuen Abu Darrek; Gero, Mekara joan nintzen. Gero ni Makkah hiriko bizilagunetako bat ezagutu zuen, itxura ahula jarraitzen zuena eta galdetu zuen; 'Non dago zure ustez konbertitu dela pertsona -Ash-Shabi-?' Lehen galdetu nion pertsonak seinalatu ninduen eta esan zuen; 'Zer Ash-Shabi?' Orduan, pertsonak buztina eta hezurrak bota zizkidan, erori eta zorabiatu nintzen arte. Abu Dharrrek esan zuen; — Handik denbora batera esnatu eta estatua gorri bat bezala esnatu nintzen. Gero Zamzam putzura joan nintzen buztina eta hezurrak botatzeak eragindako zaurietatik odola garbitzera. Horren ostean, zam-zam ura edan nuen. Horren ondoren, nire osabaren semearen etxean egon nintzen hogeita hamar egunez, gau eta egun zam-zam ura izan ezik janaririk gabe. OIeh, beraz, ez da harritzekoa garai hartan nire gorputza gizentzea eta urdaila pixka bat loditzea gose sentimendurik gabe. Abu Dharrrek esan zuen; "Gau batean, ilargi betea distira zegoenean, -['Affan] editorearekin 'Ashkhiyan' -esan zuen oso distiratsu-, [Bahz-ek] editore berarekin ere esan zuen, hots, 'Ashkhiyan', [Abu An Nadlr] bezala - Makkah hiria hutsik sentitzen zen, bazirudien Allahren garaiko inor ez zegoela Makkako herria itxita zegoela. Kaaba inguruan Tawaf egiten, Isaf eta Nailah idolo bati errezatzen ari ziren bi emakume izan ezik. Bi emakumeak hurbildu zitzaizkidan, orduan esan nuen; — Ezkon zaitezte bi idoloetako batekin! Biak haserre zeuden eta niregana etorri ziren. Orduan berriz esan nien biei; 'Idolo hau ez al da egurrez egindakoa eta ez dut izena jakin beharrik'. Azkenik bi emakumeak berehala irten ziren esanez; «Hemen inguruan gure moduko pertsona batzuk egongo balira, zalantzarik gabe laguntza eskatuko genioke gizon horri lezio bat emateko. Handik gutxira, tokira iritsi berri ziren Rasulullah Sallallahu 'Alaihi Wa Sallam eta Abu Bakar bi emakumeekin egin zuten topo. Rasulullahek bi emakumeei galdetu zien: "Zer dago gaizki zuei bi?" Bi emakumeek erantzun zuten; "Ash-Shabi" konbertitu bat dago Kaaba eta bere gortinaren artean zutik". Jarraian, Rasulullah Sallallahu 'Alaihi Wa Sallam-ek galdetu zuen: 'Zer esan dizu biei?' Biek erantzun zuten; 'Gizonak hitz oso tristeekin hitz egin zigun'. Orduan bera eta bere laguna etorri ziren eta berehala musu eman zioten Harri Beltzari. Horren ostean, tawaf' egin zuen. Abu Dzarrek jarraitu zuen; «Ondoren etorri nintzen harengana. Eta ni izan nintzen lehen agur islamikoekin agurtu zuena, erantzun zuen orduan; "Alaika wa Rahmatullah, nor zara zu?" Abu Dharrrek esan zuen; erantzun nion; 'Ghifar tributik nator'. Orduan eskua astindu eta bekokian jarri zuen, nire bihotzean esan nuen; 'Agian ez zaio gustatzen Ghifar tributik natorrelako'. Orduan bere eskutik heldu nahi nion, baina bere lagunik onenak - Abu Bakar - eragotzi zidan. Izan ere, nik neuk baino gehiago daki Allahren Mezulariaz. Horren ostean galdetu zidan: 'Noiztik zaude toki honetan?' erantzun nion; 'Hogeita hamar egun egon naiz hemen'. Berriro galdetu zuen: 'Nork ematen dizu jaten?' erantzun nion; «Ez dago janaririk niretzat Zamzam ura izan ezik. Hori dela eta lodi ikusten dut eta urdaila apur bat lodi dago, goserik ez izateko'. Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Zam-zam ura benetan bedeinkazioz beteta dago eta proteina gehiago dauka'. Hurrengo Abu Bakr-ek esan zuen; 'O Allahren mezularia, utzi iezadazu afaria berarekin'. Orduan Rasulullah eta Abu Bakr euren etxera joan ziren eta ni ere haiekin joan nintzen. Abu Bakr-ek bere etxea ireki zuen eta berehala Thaif ardoa eskuratu zigun. Hori izan zen jan nuen lehen janaria. Momentu batzuetan geratu nintzen, eta gero esan zuen: «Benetan ere Datil palmondo asko dituen herrialde bat aurkeztu zidaten, eta Yathrib - Medina - zela pentsatu nuen. Prest al zaude nire irakaspenak zure herriari helarazteko? Ala Azza wa Jalla-k zure herriari mesede egin diezaiola zure ahaleginen bidez eta sari zaitzala zure da'wah helarazteko. Horren ostean, Unaisengana joan nintzen. Orduan Unaisek galdetu zion; «Zer egin duzu han, o Abu Dharr?». erantzun nion; "Islamara bihurtu naiz eta fededuna naiz". Unaisek esan zuen; «Egia esan, ez ditut gorroto zure erlijio-irakaspenak ere. Eta jakin ezazu, egia esan, Islamera bihurtu naiz eta fededuna naiz». Horren ostean amarengana joan ginen. Ematen du ere esan zuela; «Izugarri gustatzen zait zure erlijioa. Hori dela eta, nik ere Islamera bihurtu eta sinetsi nahi dut - Alagan -'. Ondoren, gure jaioterrira itzuli ginen, hots, Ghifarra, haietako batzuk Islamera bihurtu zirela sallallaahu 'alaihi wasallam Medinara iritsi aurretik, esan zuen [Yazid]; Bagdadek, beste batzuek esaten zuten bitartean, 'iritsiko denean...'. [Bahz] esan zuen; 'gure anaiak Islamera bihurtu dira'. Hori da [Abu An Nadlr]-ek esan zuena - Garai hartan haien buruzagia Khufaf bin Aima bin Rahadlah Al Ghifari zen. Bitartean, Ghifar tribuaren erdiak esan zuen; 'Rasulullah Sallallahu 'Alaihi Wa Sallam Medinara iristen denean, orduan Islamera bihurtuko gara'. Profeta Medinara iritsi zenean, haietako erdiak azkenean Islamera bihurtu ziren. Handik gutxira, Aslam tribua etorri eta esan zuen; 'O Allahren mezularia, gure anaiak - Ghifar tribua - Islamera bihurtu dira. Horregatik, guk ere islametara bihurtu nahi dugu'. Adierazpen hau entzutean, Rasulullah Sallallahu 'Alaihi Wa Sallam-ek esan zuen: "Ghifar, Allahk barka ditzala Ghifar eta Aslam tribuak, Alak segurtasuna eta bakea eman diezaiola Aslam tribuari". [Bahz] esan zuen editorialarekin; 'Bitartean, haien buruzagia Ima' bin Rakhshah zen, [Abu An Nadlr]-ek esan zuen bitartean; 'Ima' Abdullahek esan digu, esan digu [Hudbah] esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah], eta gero hadith-a aipatu du sanadarekin batera'.