Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam

Imam Muslim : 4521

و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَتَقَارَبَا فِي سِيَاقِ الْحَدِيثِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حَاتِمٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ فَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْآخَرُ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي فِيمَا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ يَعْنِي اللَّيْلَ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ مَا أَنَى لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ وَلَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ فَأَقَامَهُ عَلِيٌّ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ هَذَا الْبَلَدَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتَّبِعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتَّبِعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَثَارَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ فَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تُجَّارِكُمْ إِلَى الشَّامِ عَلَيْهِمْ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ بِمِثْلِهَا وَثَارُوا إِلَيْهِ فَضَرَبُوهُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ الْعَبَّاسُ فَأَنْقَذَهُ

Һәм [Ибраһим бин Мөхәммәд бин Әр'ара Әс-Самий] һәм [Мөхәммәд бин Хатим] миңа сүзләренең бик нык аерылмавын әйттеләр, һәм бу сүзләр Ибн Хатимныкы, икесе дә болай диделәр: ['Абдуррахман бин Мәхди] безгә сөйләде; [Әл Мутсанна бин Сәид] безгә [Әбу Җәмрә]дән сөйләде, [Ибн Аббас] ул болай диде: "Әбу Зәрр Мәккәгә пәйгамбәр җибәрелгәнлеге турындагы хәбәрне ишеткәч, Унәйскә әйтте: 'Әй, Унәйс, Мәккәгә бар! Аннары миңа күктән вәхи килгән Аллаһ илчесе дип әйтүче кеше турында сөйлә. Аның сүзләрен тыңла һәм миңа җиткер!' Аннары Унәйс Мәккәгә барып җиткәнче Аллаһ илчесенең, Аллаһ аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, әйткәннәрен тыңлады. Шуннан соң Унәйс Әбу Зәрр янына кайтып әйтте: 'Минем күзәтүем буенча, Аллаһ илчесе пәйгамбәр, асыл әдәпләрне өйрәтә һәм шигърият белән бер үк булмаган сүзләрен җиткерә'. Әбу Зәрр болай диде: «Син әйткәннәрдән канәгать түгел кебек, Унәйс, һәм мин күбрәк мәгълүмат белергә телим. Шуңа күрә мин үзем шунда барсам яхшырак булыр иде». Аннары Әбү Джар төрле кирәк-яраклар әзерләде һәм эчәр су тулы капчык алып килде. Шуннан соң ул Мәккәгә китте. Мәккәгә килгәч, ул шунда ук Пәйгамбәр белән очрашу өчен Мәчет-Харамга китте. Ләкин ул аны әле белмәгәнлектән һәм сорарга теләмәгәч, аның белән очрашу авыр булды. Караңгы төшкәч, ул Кәгъбә янында ятып йоклады. Әли аңа карады һәм яткан кешенең чит ил кешесе икәнен белде. Шуңа күрә Әли иртәнгә кадәр беркем дә сорамыйча, кеше белән бергә барды. Аннары Әбү Джар су һәм кирәк-яраклар салынган капчыкны мәчеткә алып килде. Ул шул урында бер көн буе булды, ләкин кичкә кадәр Мөхәммәд пәйгамбәрне, Аллаһ аңа рәхмәт һәм сәлам булсын, күрмәде. Аннары ул ял иткән урынына кайтты. Әли шул урыннан үтеп киткәннән соң күп тә үтмәде: «Ни өчен бу кеше әле өенә кайтмады?» Ниһаять, Әли аны үзе белән яшәргә чакырды, беркем дә икесе арасында бернәрсә дә сорамады. Өченче көнне Әбү Зарр алдагы көндәге кебек үк эш итте. Аннары Али аны янә үзе белән калырга чакырды. Али Әбү Заррдан: "Ни өчен бу Мәккә шәһәренә килдең?" - дип сорады. Әбү Зарр: "Әгәр син миңа юл күрсәтергә сүз бирсәң, мин аны эшләрмен", - дип җавап бирде. Аннары Әбү Зарр да Алига аның нәрсә әйтергә теләгәнен сөйләде. Аның сүзләрен ишеткәч, Али: "Чынлыкта, Мөхәммәд, чыннан да, хак сүз, ул Аллаһның илчесе. Иртәгә иртән минем артымнан барсаң яхшырак. Чөнки мин синең өчен берәр нәрсә турында борчылсам, мин су сипкән кебек торырмын. Шуңа күрә мин кая барсам, шунда бар!" - диде. Әбү Зарр Алинең китүен күзәтеп барды, икесе Мөхәммәд пәйгамбәрнең (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) өенә кергәнче. Аннары Әбү Зарр Аллаһның Рәсүленең (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) аңлатмасын тыңлады, ул шунда ук Ислам динен кабул иткәнче. Пәйгамбәр Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вәссәлам Әбү Заррга болай диде: «Кавмыңа кайт һәм Ислам дине өчен җиңүгә ирешкәнче, аларга Ислам тәгълиматларын җиткер». Әбү Зар: «Мине контрольдә тоткан Аллаһ хакына, мин аларга Исламны мөмкин кадәр ачык итеп җиткерәчәкмен», – диде. Аннары Әбү Зар Аллаһ Рәсүленең, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, өеннән чыгып, Хәрам мәчетенә китте. Анда барып җиткәч, ул бар көче белән кычкырды: «Мин Аллаһтан башка илаһ юклыгына шаһитлек бирәм һәм Мөхәммәд Аллаһның илчесе икәнлегенә шаһитлек бирәм», – диде. Чакыруны ишеткәч, Мәккә халкы гаҗәпләнде һәм тавыш чыганагына килде. Тавышны әйтүченең Мәккәдә яшәүче түгел, ә чит ил кешесе икәнен белгәч, алар аны шунда ук кыйнадылар, ул егылганчы. Күп тә үтмәде, Әббәс бин Габдел Мутталиб аны якларга килде һәм: «Вай сиңа! Син кыйнаган кешенең Гифар кабиләсеннән икәнен белмисеңмени?» – диде. Һәм сез Шам җиренә сәүдә юлыгызның һичшиксез Гифар кабиләсе җире аша үтәчәген белмисезме?' Шуннан соң Аббас шунда ук Әбү Зарны Корайшларның ачуыннан коткарды. Икенче көнне Әбү Зар шул ук эшне дәвам итте, Мәккә корайшлары аны кыйнарга килгәнче. Аннары Аббас аны якларга һәм коткарырга килде.