Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ

Esan digu [Haddab bin Khalid Al Azdik]; Esan digu [Sulaiman bin Al Mughirahk]; ['Abdullah bin Ash Shamit]-engandik [Humaid bin Hilal] jakinarazi zigunak esan zuen; [Abu Dzarrek] behin esan zuen: 'Aspaldi utzi genuen gure tribua, Ghifar tribua. Askotan hilabetea haram legez kanpokoa egiten zuten, harik eta nik, nire anaia Unaisek eta nire amak gure tribua utzi genuen arte. Horren ondoren, gure amaren anaiaren -osaba- etxean geratu ginen. Gure amaren anaiek -osabek- asko errespetatzen gintuzten eta ondo tratatzen gintuzten, baina azkenean gure amaren anaiaren tribua jeloskor jarri zen gurekin. Gure amaren anaiari esan zioten: 'Etxean ez zaudenean, Unaisek askotan borrokatzen du zure familiarekin'. Gure amaren anaia etorri zenean, bere tribuak esandakoa esan zigun, beraz, eztabaidatu genuen: 'Izan ere, osabak kutsatu egin du osabak denbora guzti honetan eman digun ontasuna. Beraz, hemendik aurrera, hobe litzateke guretzat bereiztea'. Orduan, irteerarako hornigaiak prestatzen hasi ginen, gure amaren anaia triste zegoen bitartean eta malkoz bustitako aurpegia alkandorarekin garbitu zuen negarrez. Azkenean, gure amaren anaiaren etxea utzi genuen Meka ondora iritsi arte. Egun batean, Unaisek desadostasun bat izan zuen gurekin. Orduan, bera eta gure ama igarle batengana joan ziren. Igarleak Unais goraipatu zuela gertatu zen. Handik gutxira, Unais eta gure ama gurekin biltzera itzuli ziren. Abu Dharrek esan zuen: «Ene iloba, jakin ezazu hiru urtez otoitz egiten aritu naizela Ala-ren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam', ezagutu aurretik. Nik - Abdullah bin Ash-Shamit-ek galdetu nion: «Osaba, nori otoitz egin zenion?». Abu Dharrek erantzun zuen: «Alari otoitz egin nion». Orduan nik - Abdullah bin Ash-Shamit-ek berriro galdetu nion: «Orduan, zein norabidetan begiratzen zenuen otoitz egiten zenuenean?». Abu Dharrek erantzun zuen: «Ala Subhanahu wa Ta'alak nahi zuen norabideari begiratzen diot otoitz egiten nuenean. Isha otoitzak ere errezatu nituen gauaren amaierara arte». «Orduan etzanda egon nintzen eguzkiak argitu ninduen arte». Unaisek esan zidan: «Meka hirira sartu nahi dut. Beraz, utzi joaten». Orduan, Unais abiatu zen Meka hirira iritsi arte. Denbora luzez ez zitzaidan itzuli. Meka hiritik itzuli ondoren, galdetu nion: «Zer egin duzu han, Unais?». Unaisek erantzun zuen: «Meka hirian zure erlijioa partekatzen duen gizon bat ezagutu dut, Abu Dzar. Horrez gain, esan zuen Allah Subhanahu wa Ta'ala-k bidali zuela». Galdetu nion: «Aupa Unais, zer pentsatzen du jendeak berataz?». Unaisek erantzun zuen: «Jendeak dio poeta, igarlea eta aztia zela». Bitartean, Unais bera poeta da. Unaisek esan zuen: «Igarleen eta igarleen sorginkeriak entzun ditut, baina ez gizon horrek esan zuen bezalakoak. Eta neuk saiatu naiz bere hitzak poeta ospetsuen lanekin alderatzen». Baina, nolanahi ere, haren hitzak ez dira poesia, ez nire ikuspuntutik ezta besteen ikuspuntutik ere. Alaren izenean, egia esan, gizon horrek esandakoa egia da, eta gezurra esan dutenak dira». Orduan Abu Dharrek esan zuen: «Utzi joaten aipatu duzun pertsona ikus dezadan!». Gero Mekara joan nintzen. Bidean, Mekako jende batekin topo egin nuen eta galdetu nion: «Non dago erlijioa aldatu duen hori - Ash-Shabi -?». Galdetu nion pertsonak niri seinalatu eta esan zidan: «Zer diozu, arrotz? Ash-Shabi?». Orduan, pertsonak buztina eta hezurrak bota zizkidan, erori eta konortea galdu nuen arte. Abu Dharrek esan zuen: «Denbora bat geroago esnatu eta zentzumenera itzuli nintzen estatua gorri bat bezala. Gero, Zamzam putzura joan nintzen zaurietatik buztin eta hezurrekin botatako odola garbitzera. Ondoren, zam-zam ura edan nuen. Jakin ezazu, iloba, hogeita hamar egunez bizi izan nintzela han, egunez eta gauez, zam-zam ura izan ezik janaririk gabe». Beraz, ez da harritzekoa garai hartan nire gorputza gizendu izana eta sabela pixka bat gizendu izana, goserik gabe. Abu Dharrek esan zuen: «Ilbete gau batean, Meka hiria hutsik zegoen eta inor ez zegoen tawaf egiten Kaabaren inguruan, bi emakume bakarrik ari ziren Isaf eta Nailah idoloei otoitz egiten. Bi emakumeak hurbildu zitzaizkidan tawaf-ean eta esan nien: «Ezkondu bi idoloetako batekin biontzat!». Biak haserre zeuden eta niregana etorri ziren. Orduan, berriro esan nien biei: «Ez al da idolo hau egurrezkoa bakarrik eta ez dut bere izena jakin beharrik ere». Azkenean, bi emakumeak berehala alde egin zuten esanez: «Gure espezieko jenderen bat balego hemen inguruan, zalantzarik gabe laguntza eskatuko genioke gizon horri ikasgai bat emateko». Abu Dharrek esan zuen: «Handik gutxira, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eta Abu Bakr, leku hartara iritsi berriak, bi emakumeekin topo egin zuten». Rasulullahk bi emakumeei galdetu zien: "Zer gertatzen zaizue biei?" Bi emakumeek erantzun zuten: "Ash-Shabi bihurtu bat dago Kaabaren eta bere gortinaren artean zutik". Ondoren, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu zuen: "Zer esan dizue biei?" Biek erantzun zuten: "Gizonak hitz oso tristeak esan zizkigun". Orduan, Profeta etorri eta berehala musu eman zion Harri Beltzari. Ondoren, tawafa egin eta Abu Bakrrekin otoitz egin zuen. Otoitzaren ondoren, Abu Dzar Alaren Mezulariarengana joan eta esan zion: "Assalamu 'Alaikum O Rasulullah". Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam, agurrari erantzun zion: "Wa 'Alaika wa Rahmatullah". Abu Dharrek esan zuen: "Ni izan nintzen lehena agur islamikoekin agurtu zuena". Orduan, Alaren Mezulariak galdetu zuen: "Nor zara zu, anaia?" Abu Dharrek erantzun zuen: "Ghifar leinukoa naiz, Alaren Mezularia". Orduan, Rasulullahk eskua eman zidan. Ondoren, hatzak kopetan jarri zituen. Neure buruari esan nion: "Agian ez zaio gustatzen Ghifar tribukoa naizelako". Orduan, eskua heldu nahi nion, baina Abu Bakr-ek gelditu egin ninduen. Izan ere, Alaren Mezulariaren inguruan ni baino gehiago daki. Ondoren, Alaren Mezulariak burua altxatu eta galdetu zidan: "Noiztik zaude leku honetan, anaia?". Nik erantzun nion: "Hogeita hamar egun daramatzat hemen, Alaren Mezularia". Rasulullahk, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, berriro galdetu zidan: "Nork ematen dizu elikatzen?". Nik erantzun nion: "Ez dago niretzat janaririk Zamzam ura izan ezik. Horregatik, lodi itxura dut eta nire urdaila pixka bat lodi dago eta ez dut gose sentitzen". Profetak esan zuen: "Zam-zam ura bedeinkazioz beteta dago eta ohiko janariak baino proteina gehiago dauka". Ondoren, Abu Bakr-ek esan zuen: "Alaren Mezularia, eman iezadazu janaria gaur gauean". Orduan, Rasulullah eta Abu Bakr beren etxera joan ziren eta ni ere haiekin joan nintzen. Abu Bakr-ek bere etxea ireki eta berehala Thaif ardoa lortu zigun. Hori izan zen jan nuen lehenengo janaria. Gero, Abu Bakrri etxera joateko eskatu nion eta zuzenean Alaren Mezulariarengana joan nintzen. Hark esan zuen: 'Egia esan, palmondo datila asko zituen herrialde bat aurkeztu zitzaidan, Yathrib - Medina - hain zuzen ere. Kaixo Abu Dzar, prest al zaude nire irakaspenak zure herriari helarazteko? Alak zure herriari mesede egin diezaioke zure ahaleginen bidez eta saritu zaitzala zure mezua haiei helarazteagatik'. Horren ondoren, Abu Dzar Unaisengana etorri zen. Orduan, Unaisek galdetu zion: 'Zer egin duzu han, Abu Dharr?'. Abu Dharrek erantzun zuen: 'Islamera bihurtu naiz eta Muhammaden irakaspenetan sinesten dut, O Unais'. Unaisek esan zuen: 'Egia esan, ez ditut erlijio horren irakaspenak gorrotatzen. Eta badakizu, egia esan, Islamera bihurtu naiz eta Alarengan sinesten dut'. Gero, gure amari joan ginen. Orduan esan zuen: 'Benetan gustatzen zait zure erlijioa'. Beraz, nik ere Islamera bihurtu eta Alagan sinetsi nahi dut'. Ondoren, gure jaioterrira itzuli ginen, Ghifar leinura. Han Islamaren mezua helarazi genien gure tribuko jendeari, erdiak Islamera bihurtu arte. Haien buruzagia Aima bin Rahadhah Al Ghifari da. Bitartean, Ghifar leinuko erdiak esan zuen: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Medinara iristen denean, Islamera bihurtuko gara'. Profeta Medinara iritsi zenean, erdiak azkenean Islamera bihurtu ziren. Handik gutxira, Aslam leinua Islamera bihurtu zen, esanez: 'Alaren Mezularia, Ghifar leinuko gure anaiak Islamera bihurtu dira. Horregatik, gu ere Islamera bihurtu nahi dugu'. Adierazpen hau entzunda, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Alak barka diezaiola Ghifar leinuari eta segurtasuna eta bakea eman diezaiola Aslam leinuari'. Esan digu [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali]; Jakinarazi digu [An Nadhr bin Syumail]; Esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah]; Bide honetatik esan digu [Humaid bin Hilal], baina esan zuenaren ondoren gehigarri bat dago; 'Utzi aipatu duzun pertsona ikustera!' Unaisek erantzun zuen; 'Aurrera, baina kontuz Mekako jendearekin, pertsona horren etsai direlako eta gorroto diotelako'. Esan digu [Muhammad bin Al Mutsanna Al 'Anbari]; Esan dit [Ibn Abu 'Adi] esan zuela; Jakinarazi digu [Ibn 'Aunek] [Humaid bin Hilal]-engandik ['Abdullah bin Ash Shamit]-engandik esan zuela; [Abu Dharr]-ek esan zuen; Oi, iloba, bi urte daramatzat otoitz egiten sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta bidali baino lehen. Unaisek esan zuen; 'Orduan, nora begiratzen duzu otoitz egiterakoan? Abu Dzarrek erantzun zuen; Allahk nahi duen norabidean'. -orduan narratzaileak bere Haditha kontatzen du Sulaiman bin Al Mughirah-en Haditharen arabera. Hadithean ere esaten da; «Orduan, biak xaman batekin elkartu ziren, Mekan zegoen pertsonari buruz galdetzeko. Hala ere, Unaisek beti goraipatzen zituen pertsonaren indarguneak, xamanak iritzia galdu arte. Unaisek esan zuen: harik eta bere gameluak hartu eta gureekin konbinatu genituen arte». Hadith-ean honako hau esaten da: orduan Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, sallallaahu 'alaihi wasallam etorri eta Tawaf egin zuen Kaaban, eta gero Ibrahim-en maqam-aren atzean otoitz egin zuen. Abu Dharrek esan zuen: Nik ere topatu nuen harekin, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta kaixo esan nion. Ni izan nintzen lehenengo agurtu zuena; Assalaamu 'Alaika O Rasulullah' hitzekin. Hark erantzun zuen: «Wa Alaikas Salam, nor zara zu? Bere hitzak ere aipatu ziren: 'Noiztik bizi zara hemen?' Abu Dharrek erantzun zuen: 'Hamabost egun igaro dira'. Orduan Abu Bakr-ek esan zuen: «Utzi iezadazu gaur gauean entretenitzen».»