Nabi mengharamkan madu, akhirnya turun ayat: Wahai Nabi, mengapa kamu mengharamkan apa yang Allah halalkan bagimu?

حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْعَسَلَ وَالْحَلْوَاءَ وَكَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ الْعَصْرِ دَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْ إِحْدَاهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ فَاحْتَبَسَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَحْتَبِسُ فَغِرْتُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةً مِنْ عَسَلٍ فَسَقَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ شَرْبَةً فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ فَقُلْتُ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ إِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَإِذَا دَنَا مِنْكِ فَقُولِي أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لَا فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ ذَلِكِ وَقُولِي أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ ذَاكِ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ قَامَ عَلَى الْبَابِ فَأَرَدْتُ أَنْ أُبَادِيَهُ بِمَا أَمَرْتِنِي بِهِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا قَالَتْ لَهُ سَوْدَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ لَا قَالَتْ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ قَالَ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقَالَتْ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَارَ إِلَيَّ قُلْتُ لَهُ نَحْوَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَارَ إِلَى صَفِيَّةَ قَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَارَ إِلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهِ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي

Esan digu [Farwah bin Abu Al Maghra`-k] [Ali bin Mushir]-ek [Hisyam bin Urwah-engandik] [bere aita]-rengandik [Aisyah-rengandik] radiallahu 'anha-k esan digu, esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eztia eta gozokiak gustuko zituen pertsona bat zen. Normalean, Asr otoitza egin ondoren, bere emazteekin elkartzen da eta azkenean hurbildu eta gaua ematen du horietako batean. Baina beti denbora luzez egoten zen Hafshah bint Umar-en etxean, beraz, jeloskor sentitu nintzen. Honi buruzko informazioa bilatzeko ere galdetu nuen, eta esan zuten bere herriko emakume batek eztia eman ziola, eta gero eztia eman zion Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i. Beraz, esan nuen: 'Allah-en izenean, benetan zerbait egingo diot -berarekin lan egingo dut-'. Orduan, Saudah bint Zam'ah-ri esan nion: 'Egia esan, zuregana hurbilduko da. Zuregana hurbildu nahi badu, galdetu iezaiozu: 'Maghafir jan al duzu?' ' eta zalantzarik gabe erantzungo du: 'Ez'. Beraz, esan iezaiozu: 'Orduan, zer usain daukat zugandik?' Eta zalantzarik gabe erantzungo du: 'Hafshah-ek eztia eman dit edateko'. Ondoren, esan iezaiozu: 'Erleak usain nazkagarria duen zuhaitz gominola bat jan du'. Eta nik ere horrela adieraziko dut, eta zuk, Shafiyyah, zuk ere horrela adieraziko duzu'. Saudah-ek esan zuen: 'Alaren izenean, ez du ezer egingo atean gelditu baino. Eta nik ere nahi duzuna adierazi nahi dut, zure beldur naizelako'. Beraz, hurbildu zitzaionean, Saudak esan zuen: 'Alaren Mezularia, Maghafir fruitua jan al duzu?' Hark erantzun zuen: 'Ez'. Saudah-ek berriro galdetu zuen: 'Orduan, zer usain daukat zugandik?' Hark erantzun zuen: 'Hafshah-ek eztia eman dit edateko'. Saudah-ek esan zuen: 'Erleak usain nazkagarria duen zuhaitz gominola bat jan du'. Eta bisitatu ninduenean, nik ere hori esan nion, eta gauza bera gertatu zitzaion Shafiyyahi, hark ere gauza bera esan baitzuen. Beraz, Hafshahren etxera joan zenean, Hafshah-ek esan zuen: «Alaren Mezularia, nahi al duzu ezti-edari hori ematea?». Hark erantzun zuen: «Ez dut ezti horren inolako gogorik?». Azkenean, Saudah-ek esan zuen: «Alaren izenean, debekatu egin dugu». Nik esan nion: «Isildu».