Nabi mengharamkan madu, akhirnya turun ayat: Wahai Nabi, mengapa kamu mengharamkan apa yang Allah halalkan bagimu?

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُخْبِرُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلًا فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَيَّتُنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُنَّ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ فَنَزَلَتْ{ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي إِلَى إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ }لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا }لِقَوْلِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَالْعَسَلَ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْخَبَرِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ تُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ وَفِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ سَوْدَةُ بَلْ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا سَقَتْنِي حَفْصَةُ فَقُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ قَالَ أَبُو دَاوُد الْمَغَافِيرُ مُقْلَةٌ وَهِيَ صَمْغَةٌ وَجَرَسَتْ رَعَتْ وَالْعُرْفُطُ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ

Esan zigun [Ahmad bin Muhammad bin Hanbal] esan zigun [Hajjaj bin Muhammad] esan zigun; [Ibn Juraijek] ['Atha]-rengandik esan zuen ['Ubaid bin 'Umair] entzun zuela esaten: Entzun nion [Aisyah] radiallahu 'anhumari, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteari, jakinarazi zuela sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta Zainab bint Jahsyren etxean bizi zela eta eztia edaten zuela haren ondoan. Orduan, Hafshah-ek eta biok adostu genuen gutako edozeinek, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin topo egiten duenak, esan behar zuela: 'Egia esan, Maghafir usaina dut -landare mota bat-'. Orduan, bietako batekin topo egin zuen, eta hau esan zion. Beraz, esan zuen: 'Eztia edan nuen Zainaben etxean. Eta ez dut berriro egingo'. Ondoren, bertso hau etorri zen: '-Zergatik debekatzen duzue Alak zuentzat zilegi dena...-' harik eta haren hitzak: '-Biok Alaren aurrean damutzen bazarete...-' -Galderak. Tahriim-en: 1-4-, Aisyah eta Hafshah-rentzat'. '-Eta gogoratu Profetak bere emazteetako batekin -Hafsah- isilpean eztabaidatu zuenean gertaera bat-' -Galderak. Tahriim-en: 3-, bere hitzengatik: 'Nik ere eztia edaten dut'. Esan zigun [Al Hasan bin Alik] esan zigun [Abu Usamahk] [Hisham]-engandik [bere aita]-engandik [Aisha] esan zuen: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek gozokiak eta eztia maite zituen'. Gero hadith hau aipatu zuen. Eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam oso triste zegoen janari honen usaina usaindu zuenean. Eta hadith honetan Saudak dio: 'Jauna, jan maghafir!' Esan zuen: «Hafshah-ek eman zidan eztia ere edan dut». Orduan esan nuen: «Erleek Urfuth jan dute —usain txarra duen landare mota bat—!». Abu Daudek esan zuen: «Maghafir muqlah da, hau da, shamghah —landare mota bat—, jarasat zaindaria da eta urfuth erle-landareen arteko landare bat da».