Nabi mengharamkan madu, akhirnya turun ayat: Wahai Nabi, mengapa kamu mengharamkan apa yang Allah halalkan bagimu?

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَيُحِبُّ الْعَسَلَ وَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ أَجَازَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةَ عَسَلٍ فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ شَرْبَةً فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ قُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَا فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ يُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ ذَلِكِ وَقُولِيهِ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ قُلْتُ تَقُولُ سَوْدَةُ وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِرَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ لَا قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ قُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ وَدَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي بِهِ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ قَالَتْ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي

[Ubaid bin Isma'il-ek] esan digu [Abu Usamah-ek] [Hisham-engandik] [bere aita] [Aisha-rengandik], esanez; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ek janari gozoak eta eztia asko gustatzen zitzaizkion. Ohitura zuen, Asr otoitza egiten zuenean, bere emazteen ondotik pasa eta haiengana hurbiltzea. Beraz, behin Hafshah-ekin topo egin zuen eta ohiko egunetan baino denbora gehiagoz egon zen haren ondoan. Berehala galdetu nion zergatik egon zen hainbeste denbora Hafshah-en etxean eta ez zela ohiko egunak bezalakoa. Erantzun zuen: «Bere herriko emakume batek ezti lata bat eman zion, eta gero Allah-ren Mezulariari, sallallaahu 'alaihiwasallam, edateko bat eman zion». Beraz, esan nion: «Alaren izenean, zalantzarik gabe lan egingo dugu berarekin». Beraz, Sauda-ri esan nion: «Alaren Mezularia zurekin topo egiten badu eta zuregana hurbiltzen bada, esaiozu: 'Alaren Mezularia, mighfar fruitua jan al duzu?', noski, esango du; «Ez», esan iezaiozu; «Orduan, zer usain da hau?». Hau da, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak deseroso sentitzen zelako usain desatsegina bere gorputzetik ateratzen bazen. Beraz, esango du: «Hafshah-ek eztia edari eman dit». Beraz, esan iezaiozu; «Eztiaren zaporea aldatu da erleek zerbait jan dutelako!». Eta nik hala esango dut, eta hala esango dut, Shafiyah!». Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak Saudarekin topo egin zuenean, Saudak esan zuen: «Jainkorik ez duenaren izenean, ia lehenik galdetu nion sallallaahu 'alaihi wasallam profetari esan zenizkidan hitzei buruz, eta profeta jada atean zegoen zure beldur zelako. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hurbildu zenean, esan nion: «Alaren Mezularia, egia al da mighfar fruitua jan duzula?». «Ez», erantzun zuen. Beraz, esan nuen; «Orduan, zer usain da hau?». Profetak erantzun zuen; «Hafshah-ek eztia eman dit». Nik esan nuen: «Eztiaren zaporea aldatu da liztor bat zerbait jaten ari zelako!». Nirekin topo egin zuenean, hori esan nion. Eta Shafiyah-rekin topo egin zuenean, gauza bera esan zuen berak ere. Beraz, Hafshah-ekin topo egin zuenean, Hafshah-ek galdetu zion: «Alaren Mezularia, nahi al duzu eztia edateko eman diezazudan?». Profetak erantzun zion: «Ez dut haren beharrik». Orduan, Saudak esan zuen: «Alaren izenean, debekatu diogu eztia». Aishak esan zuen: «Isildu!».