Makanan sedikit barokah untuk orang banyak
Imam Muslim : 3801و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُا قَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ قَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ ثَوْبِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ أَلِطَعَامٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي مَا عِنْدَكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ عَلَيْهِ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ حَتَّى أَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ رَجُلًا أَوْ ثَمَانُونَ
Yahya bin Yahyak esan zigun, esanez: Malik bin Anasen Haditha irakurri dut Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah-engandik: Anas bin Malik esaten entzun zuela: Abu Talhah-ek Umm Sulaimi esan zion: Alaren Mezulariaren ahotsa (bakea eta Alaren bedeinkapena berarengan) oso ahul entzun nuen, eta banekien oso gose zela. Baduzu ezer? Hark erantzun zuen: Bai. Gero, garizko ogi zapal batzuk atera eta bere beloan sartu zituen. Gero, nire eskuaren azpian sartu eta bere beloa -ogia zuena- inguratu zuen. Alaren Mezulariarengana bidali ninduen (bakea eta Alaren bedeinkapena berarengan). Anasek esan zuen: Alaren Mezulariarengana eraman nuen (bakea eta Alaren bedeinkapena berarengan). Meskitan eserita aurkitu nuen bere lagunekin. Haien aurrean zutik nengoen. Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapena berarengan) galdetu zuen: Abu Talhah-ek bidali zaitu? Anasek erantzun zuen: "Bai". Galdetu zuen: "Janaria ekartzera?" Nik erantzun nion; «Bai», orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zien berarekin zeudenei: «Zutik zaitezte!», Anasek esan zuen; «Joan zen eta ni haien aurrean nengoen, Abu Talharekin topo egin eta horri buruz hitz egin nion arte». Abu Talhak esan zuen: «O Umm Sulaim, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam jendearekin etorri zen, eta ez genuen janari nahikorik haiek entretenitzeko?». Umm Sulaimek erantzun zuen: «Alak eta bere Mezulariak hobeto dakite». Anasek esan zuen: «Abu Talhah Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin zuen. Iritsi zen eta Abu Talhah hurbildu zitzaion bere etxean sartu zen arte. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: «Zatoz hona, O Umm Sulaim, zer duzu?». Ogiarekin etorri zen, orduan Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) ogia xehatzeko agindu zuen. Ogia xehatu zen eta Umm Sulaimek ghee isuri zuen ontziaren gainean. Beraz, guarnizio bihurtu zen. Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esaldi batzuk esan eta gero esan zuen: "Hamar pertsona sar daitezela". Abu Talhahek barrura gonbidatu zituen. Asetu arte jan zuten eta gero atera ziren. Esan zuen: "Hamar pertsona sar daitezela". Abu Talhahek barrura gonbidatu zituen, eta asetu arte jan zuten eta gero atera ziren. Gero esan zuen: "Hamar pertsona sar daitezela". Jan eta ase arte. Hirurogeita hamar edo laurogei ziren.