Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ لِلطَّعَامِ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنْ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ عَلَيْهِ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَآدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ بِالدُّخُولِ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ حَتَّى أَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ رَجُلًا أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا

Malikek esan dit [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah-ek] [Anas bin Malik] esaten entzun zuela: 'Abu Talhah-ek Umm Sulaimi esan zion: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en ahotsa entzun dut oso ahul eta atsekabetuta, banekien gose zela. Baduzu ezer?' Umm Sulainek erantzun zuen: 'Bai'. Orduan, Umm Sulaimek ogi zapal batzuk atera zituen buruko zapia helduz. Umm Sulaimek ogia belo batean jarri eta nire eskuaren azpian jarri zuen. Gero, janaria Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i eramatera bidali ninduen. Anasek esan zuen: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam ikustera eraman nuen. Meskitan aurkitu nuen bere lagunekin eserita, eta gero haien aurrean jarri nintzen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: 'Abu Talha izan zen agindu dizuna?' Anasek esan zuen: 'Bai' erantzun nion. Galdetu zuen: «Janaria ekartzeko?». Nik «Bai» erantzun nion. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek berarekin zeudenei esan zien: «Zuti zaitezte! Anasek esan zuen: «Joan zen eta ni haien aurrean nengoen, Abu Talharekin topo egin eta horri buruz hitz egin nion arte». Abu Talhak esan zuen: «O Umm Sulaim, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam jendearekin etorri zen, baina ez genuen janari nahikorik haiei zerbitzatzeko!». Umm Sulaimek erantzun zuen: «Alak eta bere Mezulariak hobeto dakite». Anasek esan zuen: «Abu Talhahk Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam ezagutu zuen. Orduan, bera eta Abu Talha etxean sartu ziren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: «O Umm Sulaim, zatoz hona! Zer duzu?». Umm Sulaim ogiarekin etorri zen orduan, eta gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ogia xehatzeko agindu zuen. Beraz, ogia xehatu eta Umm Sulaimek ghee isuri zuen ontzian guarnizio bihurtu arte. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen Ala-k esan nahi zion zerbait. Ondoren, esan zuen: "Utzi hamar pertsona sartzen". Abu Talhah-ek hamar pertsona gonbidatu zituen sartzeko, gero sartu eta ase arte jan zuten, eta gero atera ziren. Berriro esan zuen: "Utzi hamar pertsona sartzen". Abu Talhah-ek hamar pertsona gonbidatu zituen sartzeko, gero sartu eta ase arte jan zuten, eta gero atera ziren. Berriro esan zuen: "Utzi hamar pertsona sartzen". Abu Talhah-ek hamar pertsona gonbidatu zituen sartzeko, gero sartu eta ase arte jan zuten, eta gero atera ziren. Berriro esan zuen: "Gonbidatu hamar pertsona sartzen". Abu Talhah-ek hamar pertsona gonbidatu zituen sartzeko, gero sartu eta ase arte jan zuten, eta gero atera ziren. Berriro esan zuen: "Gonbidatu hamar pertsona sartzen". Jende guztiak jan eta ase zezan. Hirurogeita hamar edo laurogei ziren.