Makanan sedikit barokah untuk orang banyak
Imam Ahmad : 12806حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ بَعَثَنِي أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَدْعُوَهُ وَقَدْ جَعَلَ لَهُ طَعَامًا فَأَقْبَلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ النَّاسِ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَاسْتَحْيَيْتُ فَقُلْتُ أَجِبْ أَبَا طَلْحَةَ فَقَالَ لِلنَّاسِ قُومُوا فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا صَنَعْتُ شَيْئًا لَكَ قَالَ فَمَسَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَعَا فِيهَا بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ أَدْخِلْ نَفَرًا مِنْ أَصْحَابِي عَشَرَةً فَقَالَ كُلُوا فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَخَرَجُوا وَقَالَ أَدْخِلْ عَشَرَةً فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا فَمَا زَالَ يُدْخِلُ عَشَرَةً وَيُخْرِجُ عَشَرَةً حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَ فَأَكَلَ حَتَّى شَبِعَ ثُمَّ هَيَّأَهَا فَإِذَا هِيَ مِثْلُهَا حِينَ أَكَلُوا مِنْهَا
Esan digute [Ibnu Numair], jakinarazi digute [Sa'id, hau da, Ibn Sa'd] esan, niri [Anas Bin Malik] esan zuen: Behin Abu Talhahek esan zidan Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam elkartzeko, bazkari bat prestatu zuelako deitzeko asmoz. Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam ezagutu nuen, eta bere lagunekin zegoen. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen: Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam ikusi ninduen, baina jada lotsatuta nengoen. Orduan esan nion, bete Abu Talhahren gonbidapena, oi profeta! Orduan bere lagunei esan zien: zutitu. Abu Talhah-k esan zuen: O Allahren mezularia, pixka bat bakarrik prestatu dut, eta berezia da zuretzat! -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu-esan zuen, orduan Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam irakurri zuen basmalah eta otoitz egin zuen bedeinkapenak lortzeko. Orduan esan zuen: «Zatozte hamar lagun». Orduan esan zuen: 'Jan zaitezte'. Bete arte jan eta gero kalera atera ziren. Orduan esan zuen: «Zatozte hamar gizon», eta jan zuten bete arte. Hau behin eta berriz egiten da. Hamar sartu eta hamar atera ziren bat ere ez geratu arte baina bakoitza bere gelara sartu eta jan egin zuten bete arte. Orduan, Abu Talhah-ek zerbitzatu zuen berriro eta oraindik ere ohikoa zen, jan ez balu bezala.