Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya
Imam Bukhari : 2679حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى صَفِيَّةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ
Qutaibah-ek Amrutik Anas bin Malik-engandik (Ala pozik egon bedi berarekin) esan zigun Profetak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarekin izan bedi) Abu Talhah-i esan ziola: "Bilatu zerbitzari bat zure zerbitzarien artean Khaibarrerako bidaian niri zerbitzatzeko". Abu Talhah nirekin joan zen zaldiz, nire bizkarrean. Haurra nintzen, ia pubertaroa zen garai hartan. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i zerbitzatu nion gelditzen zenean eta beti entzuten nion asko otoitz egiten: 'ALLAHUMMA INNI A'UUDZU BIKA MINAL 'AJZI WAL KASALI WAL BUKHLI WAL JUBNI WA DLAL'ID DAINI WA GHALABATIR RIJAAL' -O Ala, Zuregan bilatzen dut babesa -ezinegona, tristura, ahultasuna, nagitasuna, zikoizkeria, koldarkeria, zorrak eta jendearen basakeria bezalako ezaugarrietatik'-. Gero Khaibarrera iritsi ginen. Ala-k gudu hartan garaipena agerian utzi zionean, Shofiyah bint Huyay bin Akhthaben edertasunaz hitz egin zioten, zeinaren senarra hil eta alargundu egin zen. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berarentzat aukeratu zuen - preso gisa - gero berarekin joan zen Saddal Shohbaa'-ra iritsi ginen arte, atseden hartu zuen, gero leku bat egin zion - denda bat - gero datilen janaria prestatu zuen zartagin txiki batean eta gero esan zuen: "Esan inguruko jendeari". Eta hori izan zen Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-en eta Shofiyah-ren walimah - ezkontza harrera -. Gero Medinara abiatu ginen. Anas Ala-k berarekin pozik egon dadin esan zuen: "Ikusi nuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Shofiyah bere gameluaren bizkarrean jartzen, non gainean eseri eta belaunak jarri zituen Shofiyah-k bere oinak haren belaunen gainean jarri eta gero haren gainean ibiltzeko moduan". Beraz, oinez jarraitu genuen ia Medinara iritsi ginen arte, Uhud muinora begiratu eta otoitz egin zuen: "Hau maite gaituen mendia da eta guk ere maite dugu". Gero, Medinarantz begiratu eta otoitz egin zuen: "Ene Ala, bi muino beltzen artean dagoen hiri hau - Medina - garbituko dut, Ibrahim-ek Meka garbitu zuen bezala. Ene Ala, bedeinka itzazu - Medinako biztanleak - beren lokatzaren eta shoaren neurrian".