Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya
Imam Bukhari : 2679
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى صَفِيَّةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ
Ibinahagi sa amin ni Qutaibah mula kay Amru mula kay Anas bin Malik na sinabi ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) kay Abu Talhah: "Maghanap ka ng isang alipin mula sa iyong mga alipin upang maglingkod sa akin sa aking paglalakbay patungong Khaibar. Kaya sumama sa akin si Abu Talhah, na nakasakay sa aking likod. Ako ay isang bata na halos nasa pagbibinata na noong panahong iyon. Naglingkod ako sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) nang siya ay dumaan at madalas ko siyang marinig na nagsasabi ng: "Allahumma inni a'uudzu bika minal 'ajzi wal kasali wal bukhli wal jubni wa dalal'id daini wa ghalabatir rijaal" (O Allah, ako ay nagpapakupkop sa Iyo mula sa pagkabalisa, kalungkutan, kahinaan, katamaran, karamutan, kaduwagan, pagiging nabibigatan sa utang at mula sa kalupitan ng mga tao"). Pagkatapos ay nakarating kami sa Khaibar. Nang ipahayag ng Allah ang tagumpay sa Kanya sa labanang iyon, sinabihan Siya tungkol sa kagandahan ni Shofiyah bint Huyay bin Akhthab na ang asawa ay napatay at siya ay isang balo. Kaya't pinili siya ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam para sa kanyang sarili (bilang isang bilanggo) pagkatapos ay sumama Siya sa kanya hanggang sa pagdating namin sa Saddal Shohbaa', siya ay nagpahinga pagkatapos ay gumawa Siya para sa kanya ng isang lugar (tolda) pagkatapos ay gumawa ng pagkain na gawa sa datiles sa isang maliit na kawali pagkatapos ay sinabi Niya: "Sabihin mo sa mga tao sa paligid mo." At iyon ang walimah (kasalan) ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam kasama si Shofiyah. Sinabi ni Anas radiallahu 'anhu: "Nakita ko ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam na inilagay si Shofiyah sa likod ng kanyang kamelyo, kung saan siya ay umupo dito at inilagay ang kanyang mga tuhod sa paraang mailagay ni Shofiyah ang kanyang mga paa sa kanyang mga tuhod at pagkatapos ay sakyan siya. Kaya't nagpatuloy kami sa paglalakad hanggang sa halos makarating kami sa Medina, tumingin siya sa burol ng Uhud at nanalangin: "Ito ay isang bundok na nagmamahal sa amin at minamahal namin ito." Pagkatapos ay tumingin siya sa Medina at pagkatapos ay nanalangin: "O Allah, tunay kong dinadalisay ang lungsod na ito na matatagpuan sa pagitan ng dalawang itim na burol (Medina) tulad ng pagdadalisay ni Ibrahim AS sa Mecca. O Allah, bigyan Mo po sila (ang mga tao ng Medina) ng mga biyaya ayon sa kanilang sukat ng putik at sho'."