Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

Imam Bukhari : 2679

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى صَفِيَّةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

Dywedodd Qutaibah wrthym gan Amru o Anas bin Malik (boed Allah yn fodlon ag ef) fod y Proffwyd (heddwch a bendithion Allah arno) wedi dweud wrth Abu Talhah: "Ceisia was o blith dy weision i'm gwasanaethu yn ystod fy nhaith i Khaibar." Marchogodd Abu Talhah allan gyda mi, yn marchogaeth ar fy nghefn. Roeddwn i'n blentyn a oedd bron â bod yn ei arddegau ar y pryd. Gwasanaethais Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam pan fyddai'n galw heibio ac roeddwn i bob amser yn ei glywed yn gweddïo llawer: 'ALLAHUMMA INNI A'UUDZU BIKA MINAL 'AJZI WAL KASALI WAL BUKHLI WAL JUBNI WA DLAL'ID DAINI WA GHALABATIR RIJAAL' -O Allah, rwy'n ceisio lloches ynot Ti rhag -rhinweddau aflonyddwch, tristwch, gwendid, diogi, cybyddlyd, llwfrgi, bod mewn dyled a rhag ffyrnigrwydd pobl'-. Yna cyrhaeddon ni Khaibar. Pan ddatgelodd Allah fuddugoliaeth iddo yn y frwydr honno, dywedwyd Wrtho am harddwch Shofiyah bint Huyay bin Akhthab, y lladdwyd ei gŵr a'i bod hi'n weddw. Felly dewisodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ef iddo'i hun - fel carcharor - yna aeth gydag ef nes i ni gyrraedd Saddal Shohbaa', gorffwysodd yna gwnaeth le iddo - pabell - yna gwnaeth fwyd wedi'i wneud o ddyddiadau mewn padell fach yna dywedodd: 'Dywedwch wrth y bobl o'ch cwmpas'. A dyna oedd walimah - derbyniad priodas - y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam gyda Shofiyah. Yna fe adawon ni am Medina. Dywedodd Anas, boed i Allah fod yn falch ohono: 'Gwelais y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam yn rhoi Shofiyah ar gefn ei gamel, lle eisteddodd arno a gosod ei liniau yn y fath fodd fel y gallai Shofiyah roi ei thraed ar ei liniau ac yna cerdded arno.' Felly fe barhaon ni i gerdded nes i ni bron â chyrraedd Medina, edrychodd ar fryn Uhud a gweddïo: 'Dyma fynydd sy'n ein caru ni ac rydyn ni'n ei garu hefyd'. Yna edrychodd tuag at Medina a gweddïo: 'O Allah, byddaf yn puro'r ddinas hon sydd wedi'i lleoli rhwng dau fryn du - Medina - fel y purodd Ibrahim Mecca. O Allah, rho fendithion iddyn nhw - trigolion Medina - yn ôl mesur eu mwd a'u esgidiau'.