Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

इमाम बुखारी : 2679

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى صَفِيَّةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

हे आम्हाला [कुतायबा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [या'कूब] यांच्याकडून, ['अमरु] यांच्याकडून, [अनस इब्न मलिक (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो)] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी अबू थल्हा यांना म्हटले: "खैबरच्या प्रवासात माझी सेवा करण्यासाठी तुमच्या दासांपैकी एखादा तरुण मुलगा (सेवक म्हणून) सोबत घ्या." मग अबू थलहा माझ्यासोबत निघाले, माझ्या मागे बसून. त्या वेळी मी किशोरावस्थेकडे झुकणारा एक लहान मुलगा होतो. जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) थांबायचे, तेव्हा मी त्यांची सेवा करायचो, आणि मी त्यांना वारंवार प्रार्थना करताना ऐकतो असे: "अल्लाहुम्मा इन्नी अऊजु बिका मिनाल 'अज्जी वल कसली वल बुख्लि वल जुब्नी व दलाल-दिद दैनि व ग़लabatिर रिजाली" (हे अल्लाह, मी अस्थिरता, दुःख, दुर्बलता, आळस, कंजूसपणा, कायरता, कर्जाचा भार आणि पुरुषांच्या अत्याचारापासून तुझ्याकडे आश्रय मागतो). मग आम्ही खैबरला पोहोचलो. जेव्हा अल्लाहने त्या लढाईत त्याला विजय दिला, तेव्हा शाफिया बिन्त हुयैय्य इब्न अख्थबच्या सौंदर्याबद्दल त्याला सांगण्यात आले, ज्याचा नवरा ठार झाला होता आणि जी आता विधवा होती. म्हणून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तिला स्वतःसाठी (कैदी म्हणून) निवडले, नंतर ते तिला घेऊन निघाले, आणि जेव्हा आम्ही सद्दल शोबा' येथे पोहोचलो, तेव्हा त्यांनी विश्रांती घेतली, मग त्यांनी तिच्यासाठी एक आश्रयस्थान बनवले, आणि एका लहान भांड्यात खजूरपासून बनवलेले अन्न तयार केले, नंतर त्यांनी सांगितले: "तुझ्या आजूबाजूला असलेल्यांना सांग." आणि हेच पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आणि शफिया यांच्या लग्नभोजन होते. मग आम्ही मदीनाकडे निघालो. अनास (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांनी सांगितले: "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना शफिया यांना त्यांच्या सवारीच्या उंटाच्या मागे बसवलेले पाहिले, जिथे ती त्याच्यावर बसली आणि तिने आपले पाय त्यांच्या गुडघ्यांवर ठेवले, मग ते पुढे निघाले." मग आम्ही आमच्या मार्गावर पुढे निघालो, आणि जेव्हा आम्ही मदीना पोहोचत होतो, तेव्हा त्याने उहुद पर्वताकडे पाहिले आणि प्रार्थना केली: 'हा एक पर्वत आहे जो आम्हाला प्रेम करतो, आणि आम्हीही त्याला प्रेम करतो.' मग त्यांनी मदीनाकडे पाहिले आणि प्रार्थना केली: "अरे अल्लाह, या दोन काळ्या टेकड्यांमधील (मदीना) या शहराला मी पवित्र मानतो, जसे इब्राहिम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मक्काला पवित्र मानले. अरे अल्लाह, त्यांच्या (मदीनाच्या लोकांच्या) मातीच्या व शू'च्या मापात त्यांना तुझ्या आशीर्वादांनी भरून टाक."