Perintah memerangi manusia hingga mereka berzakat

Imam Tirmidzi : 2532

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ كَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الزَّكَاةِ وَالصَّلَاةِ وَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِفَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَرَوَى عِمْرَانُ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَهُوَ حَدِيثٌ خَطَأٌ وَقَدْ خُولِفَ عِمْرَانُ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ مَعْمَرٍ

Беҙгә [Ҡотәйбәгә] әйтелде, беҙгә [әл-Ләйтскә] [Уҡайлдан] [әз Зөһриҙән] әйтелде, миңә [Ғөбәйҙуллаһ бин Абдуллаһ бин Үтбах бин Мәсғүдтән] [Әбү Һөрәйрәнән] хәбәр ителде, ул әйтте: «Ҡасан Аллаһ Рәсүле уға саллаллаһү ғәләйһиһи ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм булды. ғәрәптәр араһынан кафырҙар, [Ғүмәр бин әл-Хаттхаб] Әбү Бәкергә әйтте; «Нисек һеҙ кешеләр менән һуғыша алаһығыҙ, әгәр ҙә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Миңә кешеләр менән һуғышырға бойоролдо, улар әйткәнсе; — Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ. Ә кем: «Аллаһтан башҡа илаһ юҡ», - тиһә, уның мөлкәте һәм ғүмере минән һаҡлана, тик уның хоҡуғы менән генә, ә - әгәр улар көфөрлөктө һәм буйһонмауҙы йәшерһә, уларҙы язалаусы Аллаһтыр". Шулай итеп, [Әбү Бәкер] яуап бирҙе; «Аллаһ менән ант итәм, мин зәкәт менән намаҙҙы айырғандар менән көрәшәсәкмен, сөнки зәкәт — мөлкәт хоҡуғы». Аллаһ менән ант итәм, әгәр улар миңә быға тиклем Аллаһ Рәсүленә түләгән бер бәйләм дөйә арҡан өсөн түләүҙән баш тартһалар, мин улар менән ҡаршылыҡ күрһәтеүҙәре өсөн мотлаҡ көрәшәсәкмен». Шуға күрә Ғүмәр бин Хатсхаб: «Аллаһ менән ант итәм, был уның сәйәсәте түгел, ә Аллаһ Әбү Бәкрҙең күкрәген улар менән көрәшергә асҡан өсөн», — тигән. Шул саҡта мин уның дөрөҫ икәнен белдем». Әбү Иса әйтте; — Был — сахих Хәсән хәҙисе. Шулай итеп, [Сөғәйеп бин Әби Хәмзә] уны [әз Зөһриҙән] [Ғөбәйҙулла бин Әбдиллаһтан] [Әбү Һүрәйрәнән] риүәйәт итте. Һәм был хәҙисте Ғимран әл-Ҡатсан Әбү Бәкрҙән Әнәс бин Мәликтән Мәғмәрҙән әз Зөһриҙән риүәйәт иткән, һәм ул дөрөҫ булмаған хәҙис. Ғимран ғалимдар тарафынан Мәмәрҙән риүәйәтендә бәхәскә инә.