Hadith Representative
Hampir saja hai Mu'adz, kalau umurmu panjang, air akan memenuhi taman
Imam Muslim : 4229حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ عَامِرَ بْنَ وَاثِلَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَكَانَ يَجْمَعُ الصَّلَاةَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمًا أَخَّرَ الصَّلَاةَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ ذَلِكَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يُضْحِيَ النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا مِنْكُمْ فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ مِثْلُ الشِّرَاكِ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ قَالَ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسَسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا قَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ قَالَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ قَالَ وَغَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ أَوْ قَالَ غَزِيرٍ شَكَّ أَبُو عَلِيٍّ أَيُّهُمَا قَالَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا
Wedi dweud wrthym [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] Wedi dweud wrthym [Abu Ali Al Hanafi] Wedi dweud wrthym [Malik] sef Ibn Anas o [Abu Zubair Al Makki] fod [Abu Thufail Amir bin Watsilah] Wedi dweud wrtho fod [Mu'adz bin Jabal] wedi dweud wrtho; mae'n dweud; 'Fe wnaethon ni deithio gyda Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ym mlwyddyn rhyfel Tabuk. Yn ystod y daith honno ymunodd â gweddi Zuhur gydag Asr a Maghrib gydag Isha, fel ei fod wedi dathlu Ta'khir un diwrnod. Aeth i weddïo'r gweddïau canol dydd gydag 'Asr. Yna dychwelodd. Yna aeth allan eto i ymuno â gweddi Maghrib gydag Isha. Ar ôl hynny dywedodd: 'Os yw Duw yn fodlon, yfory byddwch chi'n cyrraedd ffynnon yn Tabuk. Ac ni fyddwch chi'n cyrraedd yno cyn hanner dydd. Felly pwy bynnag sy'n cyrraedd yno gyntaf, peidiwch byth â chyffwrdd â'r dŵr cyn i mi gyrraedd yno.' O'r diwedd cyrhaeddon ni'r ffynnon, ond cyn hynny roedd dau ddyn o'n blaenau, a gwelsom fod y ffynnon yn rhyddhau ychydig iawn o ddŵr, tua maint rhaff. Dywedodd Mu'adz; yna gofynnodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam i'r ddau berson: 'Ydych chi wedi cyffwrdd â'r dŵr?' atebasant; 'Wel dyna ni felly!' Ceryddodd a beirniadodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eu gweithredoedd a dweud yr hyn a ddylai fod wedi'i ddweud wrth y ddau berson yn ôl ewyllys Allah. Dywedodd Mu'adz; Yna sgwpiodd y ffrindiau'r dŵr ychydig ar ychydig o'r ffynnon â'u dwylo, fel ei fod wedi'i gasglu mewn llestr. Golchodd y Proffwyd ei wyneb a'i ddwylo gyda'r dŵr, yna ei ddychwelyd i'r ffynnon. Felly cododd ffynnon lifog. Roedd Abu Ali yn amheus a ddylai ddefnyddio'r gair 'Munhamir' neu 'ghazir' am -sy'n golygu cyflym-. fel y gall pawb yno yfed. Yna dywedodd: 'Helo, Mu'adz! Nid hir, os byddwch chi'n byw'n hir, yn ddiweddarach fe welwch chi'r lle hwn yn llawn gerddi'.