Hədis
Mu'adz bin Jabal mendengar kabar Rasulullah bahwa jika berumur panjang, Ia akan melihat Air Tabuk memenuhi taman
Imam Muslim : 4229حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ عَامِرَ بْنَ وَاثِلَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَكَانَ يَجْمَعُ الصَّلَاةَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمًا أَخَّرَ الصَّلَاةَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ ذَلِكَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يُضْحِيَ النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا مِنْكُمْ فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ مِثْلُ الشِّرَاكِ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ قَالَ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسَسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا قَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ قَالَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ قَالَ وَغَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ أَوْ قَالَ غَزِيرٍ شَكَّ أَبُو عَلِيٍّ أَيُّهُمَا قَالَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا
Bizə [Abdullah bin Abdurrahman ad Darimi] Bizə [Əbu Əli Əl-Hənəfi] Bizə [Malik], yəni İbn Ənəsdən [Əbu Zübeyr Əl-Məkki] nəql etmişdir ki, [Əbu Thufail Amir bin Watsilah] Ona [Muaz bin Cəbəl] nəql etmişdir ki, o deyir: “Biz Təbuk müharibəsi ilində Rəsulullahla (sallallahu aleyhi və səlləm) birlikdə səyahət etdik. Həmin səfər zamanı o, Zöhr namazını əsrlə, Məğrib namazını isə işa ilə qıldı, beləliklə, bir gün Təhir namazını qıldı. Günorta namazını əsrlə qılmağa getdi. Sonra qayıtdı. Sonra yenidən Məğrib namazını işa ilə qılmaq üçün çıxdı. Bundan sonra o dedi: “İnşallah, sabah Təbukda bir bulağa çatacaqsınız. Və günortadan əvvəl ora çata bilməyəcəksiniz. Ona görə də kim ora birinci çatırsa, mən ora çatana qədər suya toxunma.” Nəhayət, bulağa çatdıq, amma ondan əvvəl qarşımızda iki nəfər var idi və gördük ki, bulaq ip boyda çox az su buraxır. Muaz dedi; sonra Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) iki nəfərdən soruşdu: “Suya toxunmusunuzmu?” Onlar cavab verdilər: “Bəs onda budur!” Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) onların hərəkətlərini tənqid etdi və Allahın iradəsi ilə iki nəfərə deyilməli olanları dedi. Muaz dedi: “Sonra dostlar əlləri ilə bulaqdan suyu yavaş-yavaş götürdülər ki, bir qabda toplansın. Peyğəmbər üzünü və əllərini su ilə yudu, sonra bulağa qaytardı. Beləliklə, leysan bulaq yarandı. Əbu Əli oradakı hər kəsin içə bilməsi üçün “Münhəmir” və ya “qəzir” sözlərindən istifadə edib-etmədiyinə şübhə edirdi. Sonra dedi: “Salam, Muaz! Çox çəkməyəcək, əgər uzun yaşasan, sonra bu yeri bağlarla dolu görəcəksən”.