Nabi mengabarkan akan ada umatnya yang berperang menyeberangi lautan bagaikan raja-raja di atas singgasana, dan Ummu Haram binti Milhan termasuk di antara mereka

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ نَحْوَ مَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَقَالَ فَرَكِبَتْ أُمُّ حَرَامٍ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ هِيَ أُخْتُ أُمِّ سُلَيْمٍ وَهِيَ خَالَةُ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ

हे आम्हाला [इशाक बिन मूसा अल-अंसारी] यांनी सांगितले की: हे आम्हाला [मअन] यांनी सांगितले की: हे आम्हाला [मालिक] यांनी [इशाक बिन अब्दुल्लाह बिन अबू थलहा] यांच्याकडून सांगितले की [अनस बिन मालिक] यांनी सांगितले की त्यांनी ऐकले होते, "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एकदा उम्मु हरम बिन्त मिलहान यांच्याकडे गेले, आणि उम्मु हरम यांनी त्यांना जेवण दिले. उम्मु हराम उबादाह बिन अश-शामित यांची पत्नी होती; एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या घरी भेट दिली आणि तिने त्यांना जेवण दिले. नंतर ती त्यांचा डोका धरून बसली आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) झोपले. त्यानंतर तो हसत जागा झाला. उम्मु हराम म्हणाली, 'मी विचारले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, तुम्हाला काय हसवले?"' त्याने उत्तर दिले: "मला माझ्या उम्महपैकी काही लोक अल्लाहच्या मार्गात लढताना दाखवण्यात आले; ते राजसिंहासनावर बसलेल्या राजांप्रमाणे समुद्रांवर वर्चस्व गाजवतात." मी म्हटले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, माझ्यासाठी प्रार्थना करा की मीही त्यात सहभागी व्हावी.' त्यानंतर त्यांनी उम्मु हरामसाठी प्रार्थना केली आणि पुन्हा झोपायला आपले डोके टेकवले. मग ते जागे झाले आणि हसले. उम्मु हराम म्हणाली, "मी विचारले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, तुम्हाला काय हसवले?' त्यांनी उत्तर दिले: 'मला माझ्या उम्महचे काही लोक अल्लाहच्या मार्गात लढताना दाखवण्यात आले…' जसे त्यांनी सुरुवातीला सांगितले होते. उम्मु हराम म्हणाली, "मी म्हटले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, प्रार्थना करा की मी त्यातली एक असू.' त्यांनी उत्तर दिले, 'तू त्यातील पहिल्यांपैकी एक आहेस.' नंतर उम्मु हरामने मुआविया इब्न अबू सुफयान यांच्या राज्यकाळात समुद्रमार्गे प्रवास केला. ती जेव्हा समुद्रातून उतरणार होती, तेव्हा ती तिच्या वाहनावरून खाली पडली आणि त्यामुळे तिचा मृत्यू झाला." अबू ईसा म्हणाले, "हा हदीस हसन सहीह दर्जाचा आहे. उम्मु हरम बिन्त मिलहान ही उम्मु सुलेमची बहीण होती; ती अनस बिन मालिकची काकू होती."