Kecintaan Sa'ad bin Mu'adz untuk Berperang di Jalan Allah Melawan Kaum Quraisy yang Mendustakan dan Mengusir Rasulullah

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ نُمَيْرٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي الْأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلَاحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنْ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلَاحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ قَالَ أَبِي فَأَخْبَرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

हे आम्हाला [अबू बकर बिन अबू सयाबा] आणि [मुहम्मद बिन अल 'अला अल हमदानी] दोघांना [इब्नू नुमैर] कडून सांगितले गेले आहे, [इब्नू 'अला] म्हणाले; [इब्नू नुमैर] यांनी आम्हाला [हिश्याम] यांना [त्यांच्या वडिलांकडून] ['आयशा] यांच्याकडून सांगितले की, "खंदकच्या युद्धादरम्यान इब्न 'अरीका नावाच्या एका कुरैश माणसाने सादवर बाण मारला, तो बाण थेट त्याच्या शिरांमध्ये लागला. अखेरीस अल्लाहचे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांच्यासाठी मशिदीजवळ एक तंबू उभारला, जेणेकरून ते त्यांना कधीही भेटू शकतील. खंदकच्या युद्धातून परतल्यावर, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी ताबडतोब आपली शस्त्रे खाली ठेवली. ते स्नान करून शरीर स्वच्छ करत असताना, जिब्रिल आले आणि त्यांनी त्यांच्या डोक्यावरील धूळ फुंकून काढली. जिब्रिल यांनी विचारले, "तुम्ही (शांतता प्रस्थापित करण्यासाठी) तुमची शस्त्रे खाली ठेवली का?" "अल्लाहची शपथ, आपण आपली शस्त्रे खाली ठेवता कामा नयेत, बाहेर जाऊन त्यांच्याशी लढावे." मग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "मी कुठे बाहेर जाऊ?" तेव्हा जिब्रिलने त्यांना बनी कुरैझाच्या यहुद्यांच्या गावात जाण्याचा इशारा दिला. मग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मुस्लिमांसोबत त्यांच्याशी लढले. अखेरीस त्यांनी शरणागती पत्करली आणि रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचा निर्णय मान्य केला, परंतु रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी तो निर्णय सादकडे सोपवला. मग साद म्हणाला, "खरोखरच, मी युद्धात भाग घेतलेल्या सर्वांना ठार मारण्याचा, मुले आणि स्त्रियांना कैद करण्याचा आणि त्यांची मालमत्ता वाटून देण्याचा निर्णय घेतला आहे." ते म्हणाले: "खरोखरच, तुम्ही त्यांच्या प्रकरणाचा निकाल अल्लाहच्या कायद्यानुसार दिला आहे."