Hadith Representative
Kecintaan Sa'ad bin Mu'adz untuk Berperang di Jalan Allah Melawan Kaum Quraisy yang Mendustakan dan Mengusir Rasulullah
Imam Muslim : 3315و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ نُمَيْرٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي الْأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلَاحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنْ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلَاحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ قَالَ أَبِي فَأَخْبَرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
سانوں [ابو بکر بن ابو سیابہ] تے [محمد بن العلاء الحمدانی] دونے نوں [ابنو نمیر] توں دسیا گیا اے، [ابنو علاء] نے فرمایا؛ سانوں دسیا اے [ابن نمیر] نے سانوں دسیا اے [حسیام] توں [اپنے والد] توں [عیسیہ] اوہناں نے آکھیا، 'جنگ دے دوران خندق سعد نوں ابن عرقہ نامی اک قریش بندے نے تیر ماریا، اوہدی رگاں وچ اک تیر لگیا۔ آخر کار رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے انہاں دے لئی اک خیمہ لگایا جو مسجد دے قریب واقع سی، تاکہ اوہ کسی وی وقت آپ دی زیارت کرسکن۔ جنگ خندق توں واپس آنے اُتے رسول اللہ شللہ علیہ وآلہ وسلم نے فوری طور اُتے اپنے ہتھیار رکھ دتے، جدوں اوہ غسل کررہے سن تے جسم دی صفائی کررہے سن، جبریل نے آیا تے اس دے سر توں خاک اڑا دتی۔ جبریل نے پچھیا، 'کی تسی اپنے ہتھیار رکھے سن - صلح کرن لئی-؟ اللہ دی قسم، سانوں اپنے ہتھیار نئیں رکھنے چاہیدے، باہر جاؤ تے اوہناں نال لڑو'۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فر فرمایا: میں کتھے نکلاں؟ اس دے بعد جبریل نے اسنوں بنی قریظہ یہودیاں دے پنڈ وچ جانے دا اشارہ دتا۔ اس دے بعد رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے مسلماناں دے نال مل کے انہاں توں جنگ کيتی۔ آخر کار انہاں نے ہتھیار ڈال دتے تے رسول اللہ دے فیصلے دے سامنے تابع ہوئے گئے لیکن رسول اللہ نے ایہ فیصلہ سعد دے سپرد کردتا۔ اس دے بعد سعد نے کہیا کہ بے شک ميں نے جنگ وچ حصہ لینے والے تمام افراد نوں قتل کرنے تے بچےآں تے عورتاں نوں قید کرنے تے انہاں دی مال ونڈنے دا فیصلہ کیتا اے۔ دسیا اے [ابوکریب] نے دسیا اے [ابن نمیر] نے دسیا اے [ہشام] اس نے کہیا؛ [میرے والد] نے کہیا، 'میں اس دے بعد اسنوں مطلع کيتا کہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: بے شک تسيں نے اللہ دے شریعت توں انہاں دے مقدمے دا فیصلہ کيتا اے۔