Hadith Representative
Kecintaan Sa'ad bin Mu'adz untuk Berperang di Jalan Allah Melawan Kaum Quraisy yang Mendustakan dan Mengusir Rasulullah
Imam Muslim : 3315و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ نُمَيْرٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي الْأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلَاحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنْ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلَاحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ قَالَ أَبِي فَأَخْبَرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Akɛɛ wɔ [Abu Bakr bin Abu Syaibah] kɛ [Muhammad bin Al ‘Ala Al Hamdani] fɛɛ kɛjɛ [Ibnu Numair], [Ibnu Ala] kɛɛ; ekɛɛ wɔ [Ibn Numair] ekɛɛ wɔ [Hysam] kɛjɛ [etsɛ] kɛjɛ [‘Aisyah] ekɛɛ, ‘Yɛ ta lɛ mli lɛ, Quraish nuu ko ni atsɛɔ lɛ Ibn ‘Ariqah lɛ kɛ gãimlibii tu Khandaq Sa’d, gãimlibi ko tswa lɛ yɛ efãji amli pɛpɛɛpɛ. Yɛ naagbee lɛ, Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam to buu ko eha lɛ ni bɛŋkɛ sɔlemɔtsu lɛ, koni enyɛ eyasara lɛ be fɛɛ be. Beni Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam ku esɛɛ kɛjɛ Khandaq ta lɛ mli lɛ, ekɛ etawuu nii lɛ fɔ shi amrɔ nɔŋŋ, beni ekɛ ehe miiju ehe ni ekɛmiitsumɔ egbɔmɔtso lɛ he lɛ, Jibril ba ni efo sũ ni yɔɔ eyitso nɔ lɛ. Jibril bi akɛ, ‘Ani okɛ otawuu nii lɛ fɔ shi -koni toiŋjɔlɛ aba-? Yɛ Allah nɔ lɛ, esaaa akɛ wɔkɛ wɔtawuu nii lɛ shwieɔ shi, wɔjeɔ kpo ni wɔkɛ amɛ yaawu’. No sɛɛ lɛ, Rasulullah kɛɛ akɛ: ‘Nɛgbɛ esa akɛ mayaje kpo?’ Kɛkɛ ni Jibril ha lɛ okadi akɛ eya Bani Quraizhah Yudafoi lɛ akrowa lɛ mli. Kɛkɛ ni Rasulullah kɛ Muslimbii lɛ kɛ amɛ wu. Yɛ naagbee lɛ, amɛha amɛhe ni amɛba amɛhe shi amɛha Rasulullah yiŋkpɛɛ lɛ, shi Rasulullah kɛ yiŋkpɛɛ lɛ wo Sa’d dɛŋ. Kɛkɛ ni Sa’d kɛɛ akɛ, ‘Lɛlɛŋ, mikpɛ miyiŋ akɛ magbe mɛi fɛɛ ni kɛ amɛhe wo ta lɛ mli lɛ, maŋɔ gbekɛbii kɛ yei nyɔŋ, ni magbala amɛnibii.’ Ekɛɛ wɔ [Abu Kuraib] ekɛɛ wɔ [Ibn Numair] ekɛɛ wɔ [Hisham] ekɛɛ; [mitsɛ] kɛɛ, ‘No sɛɛ lɛ, mikɛɛ lɛ akɛ Allah bɔfo sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Lɛlɛŋ, okɛ Allah mla lɛ ekojo amɛsane lɛ’.