As Sami'

Imam Ahmad : 26056

حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَيَعْقُوبُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مَعْمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ ثَعْلَبَةَ قَالَتْ وَاللَّهِ فِيَّ وَفِي أَوْسِ بْنِ صَامِتٍ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ صَدْرَ سُورَةِ الْمُجَادَلَةِ قَالَتْ كُنْتُ عِنْدَهُ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ سَاءَ خُلُقُهُ وَضَجِرَ قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيَّ يَوْمًا فَرَاجَعْتُهُ بِشَيْءٍ فَغَضِبَ فَقَالَ أَنْتِ عَلَيَّ كَظَهْرِ أُمِّي قَالَتْ ثُمَّ خَرَجَ فَجَلَسَ فِي نَادِي قَوْمِهِ سَاعَةً ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ فَإِذَا هُوَ يُرِيدُنِي عَلَى نَفْسِي قَالَتْ فَقُلْتُ كَلَّا وَالَّذِي نَفْسُ خُوَيْلَةَ بِيَدِهِ لَا تَخْلُصُ إِلَيَّ وَقَدْ قُلْتَ مَا قُلْتَ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فِينَا بِحُكْمِهِ قَالَتْ فَوَاثَبَنِي وَامْتَنَعْتُ مِنْهُ فَغَلَبْتُهُ بِمَا تَغْلِبُ بِهِ الْمَرْأَةُ الشَّيْخَ الضَّعِيفَ فَأَلْقَيْتُهُ عَنِّي قَالَتْ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى بَعْضِ جَارَاتِي فَاسْتَعَرْتُ مِنْهَا ثِيَابَهَا ثُمَّ خَرَجْتُ حَتَّى جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَذَكَرْتُ لَهُ مَا لَقِيتُ مِنْهُ فَجَعَلْتُ أَشْكُو إِلَيْهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَلْقَى مِنْ سُوءِ خُلُقِهِ قَالَتْ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَا خُوَيْلَةُ ابْنُ عَمِّكِ شَيْخٌ كَبِيرٌ فَاتَّقِي اللَّهَ فِيهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا بَرِحْتُ حَتَّى نَزَلَ فِيَّ الْقُرْآنُ فَتَغَشَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانَ يَتَغَشَّاهُ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ لِي يَا خُوَيْلَةُ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكِ وَفِي صَاحِبِكِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيَّ { قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ إِلَى قَوْلِهِ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ } فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرِيهِ فَلْيُعْتِقْ رَقَبَةً قَالَتْ فَقُلْتُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عِنْدَهُ مَا يُعْتِقُ قَالَ فَلْيَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَتْ فَقُلْتُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَا بِهِ مِنْ صِيَامٍ قَالَ فَلْيُطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ قَالَتْ قُلْتُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا ذَاكَ عِنْدَهُ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّا سَنُعِينُهُ بِعَرَقٍ مِنْ تَمْرٍ قَالَتْ فَقُلْتُ وَأَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأُعِينُهُ بِعَرَقٍ آخَرَ قَالَ قَدْ أَصَبْتِ وَأَحْسَنْتِ فَاذْهَبِي فَتَصَدَّقِي عَنْهُ ثُمَّ اسْتَوْصِي بِابْنِ عَمِّكِ خَيْرًا قَالَتْ فَفَعَلْتُ قَالَ سَعْدٌ الْعَرَقُ الصَّنُّ

Беҙгә [Сәғд бин Ибраһим] һәм [Йәғүб] икеһе лә әйтте, [атайым] әйтте; беҙгә һөйләне [Мөхәммәт бин Исхаҡ] әйтте, миңә [Мәғмәр бин Абдулла бин Хәнжәлә] [Йософ бин Абдулла бин Сәләмдән] [Хәүлә бинт Цәғлаба] тураһында һөйләне, ул әйтте: «Аллаһ менән ант итәм, үҙемә һәм Әүс бин Шәмиткә, Аллаһы Тәғәлә Әл Мөжжәди хатын ебәрҙе». Хәүләх: «Мин -Әүс бин Шәмиттең ҡатыны, ул оло йәштәге, насар әхлаҡлы, асыуланырға яратҡан кеше», — тигән. Хәүләх дауам итте: «Бер көндө ул – ире – мине күрергә килде, әммә мин уны нимә менәндер кире ҡаҡтым, тик ул асыуланып: “Һин миңә әсәйемдең арҡаһы кеүек! — тине Хәүләх: — Шунан Аус барып, халҡы менән ултырҙы, шунан миңә ҡайтып, енси мөнәсәбәткә инергә теләне. Мин шунан һуң: «Хәүләнең ҡулында булған йәне менән ант итәм, һин миңә идара итә алмаясаҡһың, ысынлап та, һин үҙең әйткәндәрҙең бер нәмәһен билдәләнең, Аллаһ һәм Уның рәсүле беҙҙең арала ҡанун менән хөкөм итмәйенсә», — тинем. Хәүлә: «Әммә шунан ул мине көсләп ебәрҙе, әммә мин уға ҡаршы тора алдым һәм ҡатын көсһөҙ ҡартты туҡмаған кеүек туҡманым, шунан мин уны ырғыттым», — тигән. Хәүләһ әйтте: «Шунан мин күршеләремдең береһенең өйөнә сыҡтым, мин дә унан кейем бурысҡа алдым, шунан һуң Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡаршы алырға сыҡтым, шунан һуң уның алдында ултырып, үҙем менән булған хәлде хәбәр иттем, уның насар әхлағына зарландым». Хәүләһ: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Эй, Хәүәйлә, абзыйыңдың улы ҡарт, уның осрағында һин Аллаһтан ҡурҡырға тейешһең», — тине. Хәүләһ әйтте: «Аллаһ менән ант итәм, Ҡөрьәндә минең турала бер аят төшкәнсе, мин ул урындан китмәнем, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм үҙенә булған берәй хәл арҡаһында аңын юғалтты, шунан аңына килде һәм миңә: «Эй, Хүәйләһ, ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә миңә иреңде ебәрҙе: ул һиңә һәм». Һеҙгә ҡаршы ире тураһында дәғүә белдергән ҡатындың һүҙҙәрен ишеткән һәм -был эште- Аллаһҡа зарлаған. Һәм Аллаһ һеҙҙең икегеҙ араһындағы һорауҙарҙы һәм яуаптарҙы ишетә. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да ишетеүсе, күреүсе, тик Ул әйткәнсе: «Кәферҙәр өсөн бик ғазаплы ғазап бар». -Ҡс. Әл Мөжәди: 1-4-. Шул саҡта Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләмбер миңә: «Ҡолдарҙы азат итһен, тип әйт», — тине. Хәүләх: «Шулай итеп, мин әйттем: «Аллаһ менән ант итәм, эй, Аллаһ илсеһе, уның ҡолдарҙы азат итерлек бер нәмәһе лә юҡ!» Ул: «Уға ике ай рәттән ураҙа тоторға ҡуш», — тигән. Хәүләх: «Шулай итеп, мин: «Аллаһ менән ант итәм, эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, ул ҡарт, ураҙа тота алмай», — тинем. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шунан һуң: «Әйт уға алтмыш ярлыны, йәки бер ваҡ хөрмәһен ашатһын», — тигән. Хәүләх: «Ә мин: «Аллаһ менән ант итәм, эй, Аллаһ илсеһе, уның ундай нәмәһе юҡ», — тинем. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм шулай уҡ: «Ысынлап та, мин уға бер кәрзин хөрмә менән ярҙам итермен», — тине Хәүләх, шунан һуң: «Эй, Рәсүлуллаһ, мин дә уға тағы бер кәрзин менән ярҙам итермен», — тигән. Ул: «Ысынлап та, һин хаҡлыһың, изгелек эшләнең, шуға күрә бар, унан саҙаҡа бир, шунан абзыйыңдың балаларына изгелек менән васыят ит», — тине. Хәүлә: «Шулай итеп, мин эшләнем», — тине. Сәғд: «Әл-Араҡ – кәрзиндең бер төрө», — тигән.