Kewajiban Mengikuti Imam dan Larangan Mengubah Bacaan

Imam Ahmad : 18834

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ ثَنَا قَتَادَةُ عَن يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ عَن حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ أَنَّ الْأَشْعَرِيَّ صَلَّى بِأَصْحَابِهِ صَلَاةً فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ حِينَ جَلَسَ فِي صَلَاتِهِ أَقَرَّتْ الصَّلَاةُ بِالْبِرِّ وَالزَّكَاةِ فَلَمَّا قَضَى الْأَشْعَرِيُّ صَلَاتَهُ أَقْبَلَ عَلَى الْقَوْمِ فَقَالَ أَيُّكُمْ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا فَأَرَمَّ الْقَوْمُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ أَبِي أَرَمَّ السُّكُوتُ قَالَ لَعَلَّكَ يَا حِطَّانُ قُلْتَهَا لِحِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ وَاللَّهِ إِنْ قُلْتُهَا وَلَقَدْ رَهِبْتُ أَنْ تَبْعَكَنِي بِهَا قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا قُلْتُهَا وَمَا أَرَدْتُ بِهَا إِلَّا الْخَيْرَ فَقَالَ الْأَشْعَرِيُّ أَلَا تَعْلَمُونَ مَا تَقُولُونَ فِي صَلَاتِكُمْ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَنَا فَعَلَّمَنَا سُنَّتَنَا وَبَيَّنَ لَنَا صَلَاتَنَا فَقَالَ أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمْ أَقْرَؤُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ { وَلَا الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمْ اللَّهُ ثُمَّ إِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الْإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعْ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَإِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الْإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمْ أَنْ يَقُولَ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

Беҙгә [Яхъя бин Сәғит] [Хисәйәмгә] әйтте, ул әйтте, Беҙгә [Юныс бин Джүбәйерҙән] [Хиттан бин Ғабдулла Әр Раҡасыйҙан] [Ҡатаданы] [Әл Асығари] үҙенең сәхәбәләре менән намаҙ уҡый тип әйтте. Әл Асығари ултырғанда, ҡапыл бер кеше: «Намаҙ ҡылыу изгелекте һәм зәкәтте билдәләне», — тигән. Әл-Асыйғәри намаҙ уҡып бөткәс, йәмәғәткә боролоп: «Һеҙҙең ҡайһығыҙ фәлән-фәлән һүҙ әйтте?» Йәмәғәт тын ҡалды - Әбү Абдуррахман әйтте, атайым әйтте; Арамма, мәғәнәһе Ас Суҡут -тынлыҡ- - тип һораны Әл Асығари тағы ла: «Бәлки, һин, Хитхан, Хитхан бин Абдуллаға шулай тип әйткәнһеңдер?» Ул: «Әгәр әйтһәм, Аллаһ менән ант итәм», – тип яуап бирҙе. Ысынлап та, был һүҙҙәрҙе әйткәнем өсөн мине ахмаҡ тип мыҫҡыл итерһең тип ҡурҡтым». Шул саҡта шул халыҡтан бер кеше: «Быны мин әйттем, был һүҙҙәрҙән изгелектән башҡа бер нәмә лә теләмәйем», — тигән. Шулай итеп, Әл Асығари әйтте; Доғаларығыҙҙа нимә уҡырға кәрәклеген белмәйһегеҙме? Нәбиуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсалләм беҙгә еткерҙе, сөннәттәрҙе өйрәтте, намаҙҙарыбыҙҙың асылын аңлатты. Ул: «Рәттәрегеҙҙе турайтығыҙ һәм һеҙҙе етәкләгән кеше арағыҙҙа иң яҡшы уҡыусы булһын», — тине. Ул тәкбир яһай икән, тимәк, һин тәкбир итәһең. Әгәр ҙә ул «ВӘЛӘДЛ ДЛӘЛЛИИН» уҡыһа, һуңынан «ӘӘМИИН» тип уҡыһа, Аллаһ һине яратыр. Һуңынан, әгәр Имам тәкбир ҡылып, рөкө ҡылды, тимәк, һеҙ тәкбир ҡылдығыҙ һәм рөкүй ҡылаһығыҙ, сөнки Имам һеҙҙең алдығыҙҙа рөкө ҡыла һәм шулай уҡ - рөкөнән - һеҙҙең алдығыҙҙа ҡалҡып сыға'. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Шунан һуң - имамдың хәрәкәте артынан - шул хәрәкәт - шулай уҡ -... Ә ул уҡығанда: «СӘМИҒӘЛЛӘҺУ ЛИМАН ХӘМИДӘ -Аллаһ Уны маҡтаған һәр кемде ишетә». Шулай итеп, уҡығыҙ: «РӘББӘНӘ ЛӘКӘЛ ХӘМДУ -Йә Аллаһ, Һиңә маҡтау-». Һис шикһеҙ, Аллаһ һеҙҙе ишетер. Сөнки, Аллаһ Тәғәлә ғәззә вәжәллә үҙенең пәйғәмбәре һүҙҙәрендә әйткән: Аллаһ Тәғәлә Уны маҡтаған һәр кемде ишетә. Һуңынан, имам сәждәгә киткәс, сәждәгә киткәс, һин дә уға сәждә ҡылырға һәм сәждә ҡылырға тейешһең, сөнки имам һинән алда сәждә ҡылды һәм сәждәнән торҙо». Нәбиуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Шунан һуң - имамдың хәрәкәте - шул хәрәкәттән һуң - шулай уҡ -», — тигән. Әгәр имам ултырған хәлдә булһа, һеҙҙең арағыҙҙан берегеҙ уҡырға тейешле тәүге уҡыу: «ӘТ ТӘХИЙӘАТУТ ТӘЙЙИБӘАТУШ ШӘЛӘВӘӘТУ ЛИЛЛӘҺИ ӘС САЛАМУ ҒӘЛӘЙКӘ АЙЮҺАННАБИЙЮ ВА РӘХМӘТУЛЛАҺИ ВӘ БӘРӘКӘӘТУЛА ҒӘЛӘМӘҮӘЛӘҺИ ШӘЛИХИИН АСЫҺАДУ АНЛАА ИЛӘӘҺӘ ИЛЛӘЛЛӘҺУ ВӘ АСЫҺАДУ АННА МӨХӘММӘҘӘН ҒАБДУҺУ ВӘ РӘСҮУЛЛУХ -Бөтә хөрмәт Аллаһҡа, шулай уҡ бөтә хөрмәт һәм изгелек. Муллыҡ һиңә булһын, пәйғәмбәребеҙ, шулай уҡ Уның рәхмәте һәм бәрәкәте. Беҙгә һәм Аллаһ Тәғәләнең изге ҡолдарына муллыҡ булһын. Мин шаһитлыҡ итәм, Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ һәм шаһитлыҡ итәм, Мөхәммәт Уның ҡоло һәм илсеһе.