Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ح و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ فَكَانَ يَأْتِي حِرَاءً فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَتُزَوِّدُهُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ اقْرَأْ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ }حَتَّى بَلَغَ{ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ }فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ يَا خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ وَقَالَ قَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ لَهُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَيٍّ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخُو أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ فَيَكْتُبُ بِالْعَرَبِيَّةِ مِنْ الْإِنْجِيلِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ وَرَقَةُ ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ فَقَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُ فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا بَلَغَنَا حُزْنًا غَدَا مِنْهُ مِرَارًا كَيْ يَتَرَدَّى مِنْ رُءُوسِ شَوَاهِقِ الْجِبَالِ فَكُلَّمَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ لِكَيْ يُلْقِيَ مِنْهُ نَفْسَهُ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَيَسْكُنُ لِذَلِكَ جَأْشُهُ وَتَقِرُّ نَفْسُهُ فَيَرْجِعُ فَإِذَا طَالَتْ عَلَيْهِ فَتْرَةُ الْوَحْيِ غَدَا لِمِثْلِ ذَلِكَ فَإِذَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ{ فَالِقُ الْإِصْبَاحِ }ضَوْءُ الشَّمْسِ بِالنَّهَارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ بِاللَّيْلِ

Esan digu [Yahya bin Bukairrek] Ibn Shihabek [Uqailetik] esan digu [Al Laits] -narrazio-bide gehiagoren bidez- Eta esan dit ['Abdullah bin Muhammad] esan dit ['Abdurrazaqek] esan digula [Ma'mar], [Az Zuhrik] esan du, esan dit [Urwah] [Aisyah] radliallahu 'anha-rengandik, esan du; Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-i agerian utzi zitzaion lehen errebelazioa amets on baten moduan izan zen lo zegoela, ez zuen amets egiten egunsentia bezala etortzen zen bitartean, eta beti Hirako kobazuloan joaten zen han iraunez, hots, gau batzuetan gurtzen, eta horretarako hornidurak ematen zituen, gero Khadijahrengana itzultzen zen behar horietarako hornitu zezan, azkenean Al Haq-ek harritu zuen arte, Hirako kobazuloan zegoenean, aingeru bat etorri zitzaion eta esan zion: 'irakurri!' Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zion; 'Orduan erantzun nion; 'Ezin dut irakurri!' Orduan besarkatu eta estali ninduen nekatu arte. Gero askatu ninduen eta esan zidan: 'Irakurri!' Nik erantzun nion; 'Ezin dut irakurri!' Berriro besarkatu ninduen eta bigarren aldiz estali ninduen nekatu arte, gero berriro joaten utzi eta esan zidan: 'Irakurri!' Nik erantzun nion; 'Ezin dut irakurri'. Beraz, besarkatu eta hirugarren aldiz estali ninduen nekatu arte, gero berriro joaten utzi eta esan zidan: 'IQRO' BISMI ROBBIKAL LADZII KHOLAQO 'ALLAMAL INSAANA MAA LAM YA'LAM' bertsoari, gero etxera joan zen dardarka Khadijahrekin topo egitera eta esan zidan: 'Estali nazazu, estali nazazu!' Beraz, bere familiak estali zuen, beldurra desagertu arte, orduan esan zuen: 'Oi Khadijah, zer gertatu zait?' Gertakaria kontatu zion eta esan zuen; «Neure buruaz kezkatuta nago». Khadijahk erantzun zuen: «Inola ere ez, izan zaitez pozik, Alaren izenean, Alak ez zaitu betiko umiliatuko, harremanak mantentzea, egia esatea, zailtasunak ezabatzea eta gonbidatuak entretenitzea eta egia defendatzea gustatzen zaizulako!». Khadijah berarekin joan zen Waraqah bin Naufal bin Asad bin Abdul Uzza bin Qushshayrekin, Khadijahren osabaren edo bere aitaren anaiaren semearekin, kristaua zen Jahiliyah garaian eta arabierazko liburu santua idaztea gustatzen zitzaion, Biblia arabiarra idatzi zuen Alaren nahiarekin, eta aitona nahiko zaharra eta itsua zen. Khadijahk esan zion: «Osabaren semea, entzun zure anaiaren semeak esaten duena!». Waraqahk galdetu zuen: «Nire anaiaren semea, zer ikusi duzu?». Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ikusi zuena jakinarazi zuen. Waraqahk berez esan zuen; «Hau da Moisesi errebelatu zitzaion Namus-a, ai, garai hartan oraindik indartsu eta bizirik egongo banintz, zure herriak kanporatuko zaituztenean!». «Nire herriak kanporatuko nau?», galdetu zuen sallallaahu 'alaihi wasallam profetak. Waraqah-ek erantzun zuen: «Bai, inork ez du zuk daramana eramaten, baina gorrotatua izango da. Inoiz zurekin topo egiten badut, tinko defendatuko zaitut». Gero, Waraqah hil eta gutxira, errebelazioak gelditu egin ziren sallallaahu 'alaihi wasallam profeta triste jarri zen arte. Iritsi zitzaigun berria izan zen sentitu zuen tristura hain handia zela, non hainbat aldiz mendi tontorretik bere buruaz beste egin nahi izan zuen. Mendi tontorrera igotzen zen bakoitzean bere burua botatzeko, Jibril agertzen zen eta esaten zuen: «Oi Muhammad, benetan zu zara Alaren Mezularia!». Aholku honek bere bihotza arindu eta arima baretu egin zuen eta etxera joan zen. Hala ere, errebelaziorik denbora luzez iristen ez bada, bere arima berriro astintzen da, eta mendi-tontor batera igotzen den bakoitzean bere buruaz beste egiteko, Gabriel agertzen da eta antzeko aholkuak ematen dizkio. Ibn Abbasek bertso honi buruz esan zuen: 'Faaliqul ishbah' eguzkiaren argia da egunean zehar, eta ilargiaren argia gauez.