Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah

Imam Bukhari : 6467

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ح و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ فَكَانَ يَأْتِي حِرَاءً فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَتُزَوِّدُهُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ اقْرَأْ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ }حَتَّى بَلَغَ{ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ }فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ يَا خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ وَقَالَ قَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ لَهُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَيٍّ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخُو أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ فَيَكْتُبُ بِالْعَرَبِيَّةِ مِنْ الْإِنْجِيلِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ وَرَقَةُ ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ فَقَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُ فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا بَلَغَنَا حُزْنًا غَدَا مِنْهُ مِرَارًا كَيْ يَتَرَدَّى مِنْ رُءُوسِ شَوَاهِقِ الْجِبَالِ فَكُلَّمَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ لِكَيْ يُلْقِيَ مِنْهُ نَفْسَهُ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَيَسْكُنُ لِذَلِكَ جَأْشُهُ وَتَقِرُّ نَفْسُهُ فَيَرْجِعُ فَإِذَا طَالَتْ عَلَيْهِ فَتْرَةُ الْوَحْيِ غَدَا لِمِثْلِ ذَلِكَ فَإِذَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ{ فَالِقُ الْإِصْبَاحِ }ضَوْءُ الشَّمْسِ بِالنَّهَارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ بِاللَّيْلِ

ነጊሩና ኣሎ [ያሕያ ቢን ቡካይር] ካብ [ዑቃይል] ካብ ኢብን ሺሃብ -ብኻልእ መስመራት ትረኻ ኣቢሉ [ኣል ላይትስ] ነጊሩና ኣሎ-ከምኡውን ነጊሩኒ ኣሎ [ዓብደላ ቢን መሓመድ] ነጊሩና ኣሎ [ዓብዱራዛቅ] ነጊሩና ኣሎ [ማዓመር]፣ [ኣዝ ዙህሪ] ከም ዝበሎ፣ ካብ [ዑስያ] ራድልያላሁ ነጊሩኒ ኣሎ [ኡርዋ] 'ኣንሃ፡ ኢሉ፤ እታ ቀዳመይቲ ንረሱሉላህ ሰለላሁዓላይሂዋሰላም ዝተወረደት ዋሕይ ብመልክዕ ሰናይ ሕልሚ እንዳደቀሰት እያ ነይራ፣ ከም ወጋሕታ ካብ ዝመጸት ሓሊፉ ካልእ ኣይሓለምን፣ ኩሉ ግዜ ድማ ኣብኡ ጸኒዑ ናብ በዓቲ ሂራ ይኸይድ ነበረ፣ ማለት ሓያሎ ለይትታት እናሰገደ፣ ነዚ ድማ ስንቂ የዳሉ፣ ድሕሪኡ ንኸምዚ ዝኣመሰለ ድሌታት ምእንቲ ከተዕጥቖ ናብ ካዲጃ ተመሊሱ፣ ክሳብ ኣብ መወዳእታ ንሱ ኣልሓቅ ኣብ በዓቲ ሒራ` ከሎ ተገሪሙ፡ ሓደ መልኣኽ መጺኡ ከምዚ በሎ፤ 'ኣንብብዎ! ' ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከምዚ ኢሎምዎ፤ 'ሽዑ መለስኩሉ፤ ‘ከንብብ ኣይክእልን እየ! ’ ድሕሪኡ ሓቚፉኒ ክሳብ ዝደክም ሸፈነኒ። ሽዑ ፈትሑኒ እሞ ከምዚ በለኒ፤ ‘ኣንብብዎ! ' ኢለ መለስኩሉ፤ ‘ከንብብ ኣይክእልን እየ! ' መሊሱ ሓቚፉኒ ካልኣይ ግዜ ክሳብ ዝደክም ሸፊኑኒ፡ ድሕሪኡ መሊሱ ክኸይድ እሞ ከምዚ በለኒ፤ ‘ኣንብብዎ! ' ኢለ መለስኩሉ፤ 'ከንብብ ኣይክእልን እየ'። ስለዚ ንሳልሳይ ግዜ ሓቚፉኒ ክሳብ ዝደክም ሸፊኑኒ፡ ድሕሪኡ መሊሱ ክኸይድ እሞ ከምዚ በለኒ፤ 'ኢቅሮ' ቢስሚ ሮቢካል ላድዚ ቆላቆ ናብ ጥቕሲ 'ኣላማል ኢንሳና ማ ላም ይላም፡'' ድሕሪኡ ንኻዲጃ ክረኽባ እናተናወጸ ናብ ገዝኡ ብምኻድ፤ ‘ሸፈነኒ፡ ሸፈነኒ!’ ኢሉ መለሰሉ። ስለዚ ስድርኡ ሸፊኖምዎ፣ ክሳብ ፍርሑ ዝጠፍእ፣ ድሕሪኡ ከምዚ በለ: ‘ኦ ካዲጃ እንታይ ኣጋጢሙኒ?’ ነቲ ፍጻመ ኣዘንትዩሉ ድማ፤ 'ብዛዕባ ነብሰይ እየ ዝጭነቕ' ስለዚ ካዲጃ ድማ ከምዚ መለሰት:- 'ፍጹም ኣይትሕጎስ: ብኣላህ ኣላህ ንዘልኣለም ኣየዋርደካን እዩ: ምኽንያቱ ርክብ ምሕላው: ሓቂ ምዝራብ: ጸገማት ምውጋድን ኣጋይሽ ምእንጋድን: ንሓቂ ምክልኻልን ትፈቱ! ' ስለዚ ካዲጃ ምስኡ ከደ ዋራቃህ ቢን ናውፋል ቢን ኣሳድ ቢን ዓብዱል ኡዛ ቢን ቁሽሻይ ወዲ ኣኮ ካዲጃ ወይ ሓው ኣቡኡ ክራኸብ ከደ፣ ኣብ ግዜ ጃሂልያ ክርስትያን እዩ ነይሩን ናይ ዓረብኛ ቅዱስ መጽሓፍ ክጽሕፍ ይፈቱን እዩ ነይሩ፣ ናይ ዓረብኛ መጽሓፍ ቅዱስ ብፍቓድ ኣላህ ጽሒፉ፣ ንሱ ድማ ኣዝዩ ዝኣረገን ዓይነ ስዉርን ዝነበረ ኣባሓጎ እዩ ነይሩ። ስለዚ ካዲጃ ከምዚ በሎ፤ ‘ኣታ ወዲ ኣኮይ ወዲ ሓውኻ እንታይ ይብል ኣሎ ስማዕ! ' ዋራቃ ሓተተ፤ ‘ኣታ ወዲ ሓወይ እንታይ ርኢኻ? ' ስለዚ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ዝረኣዮም ጸብጺቦም : ዋራቃ ብባዕሉ ከምዚ ኢሉ ; ‘እዚ ንሙሴ ዝተገልጸ ናሙስ እዩ፣ ኣየ ኣብቲ ግዜ እቲ ገና ሓያልን ብህይወት እንተዝነብርን፣ ህዝብኻ ምስ ሰጐገካ! ' 'ህዝበይ ድዩ ክሰጎኒ?' ኢሎም ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሓቲቶም። ዋራቃ ድማ መለሰሉ፤ ‘እወ ንስኻትካ ዝስከሞ ሰብ የለን፡ ንሱ ግን ክጽላእ እዩ። እንተ ተራኺበካ ብርግጽ ብጽኑዕ ክከላኸለልካ እየ’ ኢሉ መለሰሉ። ሽዑ ዋራቃ ምስ ሞተ ነዊሕ ከይጸንሐ ንእተወሰነ እዋን ድማ እቲ ዋሕያት ደው ኢሉ ክሳብ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዎሰላም ዝሓዙ። እቲ ዝበጽሓና ዜና፡ እቲ ዘጋጠሞ ሓዘን ካብ ርእሲ እምባ ንነብሱ ብምድርባይ ብዙሕ ግዜ ነብሱ ክቐትል ዝደለየ ምዃኑ እዩ። ነብሱ ክድርቢ ናብ ጫፍ እምባ ኣብ ዝድይበሉ ኩሉ ግዜ ጅብሪል ተቐልቂሉ፤ 'ኦ መሓመድ ብሓቂ ንስኻ ረሱል ናይ ኣላህ ኢኻ! ' እዚ ምኽሪ እዚ ልቡ እፎይታ ከም ዝስምዖን ነፍሱ ሃዲኣ ናብ ገዝኡ ከደ። እንተኾነ ግን እቲ ምግላጽ ንነዊሕ ግዜ እንተዘይመጺኡ ነፍሱ መሊሳ ክትናወጽ ስለ ዝነበረት፡ ነብሱ ክቐትል ናብ ጫፍ እምባ ኣብ ዝድይበሉ እዋን ኩሉ ግዜ ጅብሪል ተቐልቂሉ ከምኡ ምኽሪ ይህብ ነበረ። ኢብን ዓባስ ብዛዕባ እታ ጥቕሲ ከምዚ ኢሉ፤ 'ፋሊቁል ኢሽባህ' ብመዓልቲ ብርሃን ጸሓይ፡ ብለይቲ ድማ ብርሃን ወርሒ እዩ።