Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah
Imam Bukhari : 6467
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ح و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ فَكَانَ يَأْتِي حِرَاءً فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَتُزَوِّدُهُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ اقْرَأْ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ }حَتَّى بَلَغَ{ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ }فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ يَا خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ وَقَالَ قَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ لَهُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَيٍّ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخُو أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ فَيَكْتُبُ بِالْعَرَبِيَّةِ مِنْ الْإِنْجِيلِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ وَرَقَةُ ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ فَقَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُ فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا بَلَغَنَا حُزْنًا غَدَا مِنْهُ مِرَارًا كَيْ يَتَرَدَّى مِنْ رُءُوسِ شَوَاهِقِ الْجِبَالِ فَكُلَّمَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ لِكَيْ يُلْقِيَ مِنْهُ نَفْسَهُ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَيَسْكُنُ لِذَلِكَ جَأْشُهُ وَتَقِرُّ نَفْسُهُ فَيَرْجِعُ فَإِذَا طَالَتْ عَلَيْهِ فَتْرَةُ الْوَحْيِ غَدَا لِمِثْلِ ذَلِكَ فَإِذَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ{ فَالِقُ الْإِصْبَاحِ }ضَوْءُ الشَّمْسِ بِالنَّهَارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ بِاللَّيْلِ
Mae wedi dweud wrthym fod [Yahya bin Bukair] wedi dweud wrthym [Al Laits] gan [Uqail] gan Ibn Shihab - trwy sianeli adrodd eraill - Ac mae wedi dweud wrthyf fod ['Abdullah bin Muhammad] wedi dweud wrthym fod ['Abdurrazaq] wedi dweud wrthym [Ma'mar], [Az Zuhri] meddai, wedi dweud wrthyf [Urwah] gan [Aisyah] radliallahu 'anha, dywedodd; Y datguddiad cyntaf a ddatgelwyd i Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam oedd ar ffurf breuddwyd dda wrth gysgu, ni freuddwydiodd heblaw iddi ddod fel y wawr, ac roedd bob amser yn mynd i ogof Hira gan barhau yno, sef addoli sawl noson, ac roedd yn darparu darpariaethau ar gyfer hyn, yna dychwelodd at Khadijah fel y gallai hi ei gyfarparu ar gyfer yr anghenion hynny, nes iddo gael ei synnu gan Al Haq pan oedd yn ogof Hira`, daeth angel ato a dweud; 'darllenwch ef! ' Dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wrtho; 'yna atebais; 'Alla i ddim darllen! ' Yna fe'm cofleidiodd a'm gorchuddio nes i mi fod wedi blino'n lân. yna gollyngodd fi a dweud; 'Darllenwch ef! ' Atebais; 'Alla i ddim darllen! ' Cofleidiodd fi eto a'm gorchuddio am yr ail dro nes i mi fod wedi blino'n lân, yna gadawodd i mi fynd eto a dweud; 'Darllenwch ef!' Atebais; 'Alla i ddim darllen'. Felly cofleidiodd fi a'm gorchuddio am y drydedd dro nes i mi fod wedi blino'n lân, yna gadawodd i mi fynd eto a dweud; 'IQRO' BISMI ROBBIKAL LADZII KHOLAQO i'r pennill 'ALLAMAL INSAANA MAA LAM YA'LAM,'' yna aeth adref yn crynu i gyfarfod Khadijah a dweud; 'Gorchuddiwch fi, gorchuddiwch fi!' Felly gorchuddiodd ei deulu ef, nes i'w ofn ddiflannu, yna dywedodd: 'O Khadijah, beth ddigwyddodd i mi?' adroddodd y digwyddiad iddo a dweud; ''Rwy'n poeni amdanaf fy hun.'' Felly atebodd Khadijah: ''Dim o gwbl, byddwch yn hapus, wrth Allah, ni fydd Allah yn eich cywilyddio am byth, oherwydd eich bod yn hoffi cynnal perthnasoedd, dweud y gwir, dileu anawsterau a diddanu gwesteion, ac amddiffyn y gwir!'' Felly aeth Khadijah gydag ef i gwrdd â Waraqah bin Naufal bin Asad bin Abdul Uzza bin Qushshay, mab ewythr Khadijah, neu frawd ei dad, roedd yn Gristion yn ystod y Jahiliyah ac yn hoffi ysgrifennu'r llyfr sanctaidd Arabeg, ysgrifennodd y Beibl Arabeg gydag ewyllys Allah, ac roedd yn daid a oedd yn eithaf hen ac yn ddall. Felly dywedodd Khadijah wrtho; ''O fab ewythr, gwranda ar yr hyn y mae mab dy frawd yn ei ddweud!'' Gofynnodd Waraqah; ''O fab fy mrawd, beth wyt ti wedi'i weld?'' Felly adroddodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yr hyn a welodd, dywedodd Waraqah yn ddigymell; 'Dyma'r Namus a ddatguddiwyd i Moses, o, pe bawn i'n dal yn gryf ac yn fyw bryd hynny, pan fyddai eich pobl yn eich gyrru allan! ' 'A fydd fy mhobl yn fy ngyrru allan?' gofynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Atebodd Waraqah; 'Ydy, nid oes neb yn cario'r hyn rydych chi'n ei gario, ond bydd yn cael ei gasáu. Os byddaf byth yn cwrdd â chi, byddaf yn sicr o'ch amddiffyn yn ddygn.' yna yn fuan ar ôl i Waraqah farw a stopiodd y datguddiadau am ychydig nes i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam fod yn drist. Y newyddion a gyrhaeddodd ni oedd bod y tristwch a brofodd mor fawr nes iddo sawl gwaith fod eisiau cyflawni hunanladdiad trwy daflu ei hun o ben y mynydd. Bob tro y byddai'n dringo i ben y mynydd i daflu ei hun, ymddangosodd Jibril a dweud; 'O Muhammad, yn wir ti yw Negesydd Allah go iawn!' Gwnaeth y cyngor hwn i'w galon deimlo'n rhyddhad a thawelodd ei enaid ac aeth adref. Fodd bynnag, os na ddaw datguddiad am amser hir, mae ei enaid yn cael ei ysgwyd eto, a phob tro y mae'n dringo copa mynydd i gyflawni hunanladdiad, mae Gabriel yn ymddangos ac yn rhoi cyngor tebyg iddo. Dywedodd Ibn Abbas am yr adnod: 'Faaliqul ishbah' yw golau'r haul yn ystod y dydd, a golau'r lleuad yn y nos.