Ancaman bagi orang yang tidak menunaikan zakat harta, hartanya akan menjadi siksa yang membebaninya

Imam Ahmad : 8619

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلَّا جِيءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبِكَنْزِهِ فَيُحْمَى عَلَيْهِ صَفَائِحُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُكْوَى بِهَا جَبِينُهُ وَجَنْبُهُ وَظَهْرُهُ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا جِيءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبِإِبِلِهِ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فَيُبْطَحُ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كُلَّمَا مَضَى أُخْرَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا جِيءَ بِهِ وَبِغَنَمِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ فَيُبْطَحُ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ فَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا كُلَّمَا مَضَتْ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْخَيْلُ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ وَهِيَ عَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ الَّذِي يَتَّخِذُهَا وَيَحْبِسُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمَا غَيَّبَتْ فِي بُطُونِهَا فَهُوَ لَهُ أَجْرٌ وَإِنْ اسْتَنَّتْ مِنْهُ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَ لَهُ فِي كُلِّ خُطْوَةٍ خَطَاهَا أَجْرٌ وَلَوْ عَرَضَ لَهُ نَهْرٌ فَسَقَاهَا مِنْهُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ غَيَّبَتْهُ فِي بُطُونِهَا أَجْرٌ حَتَّى ذَكَرَ الْأَجْرَ فِي أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا وَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَرَجُلٌ يَتَّخِذُهَا تَعَفُّفًا وَتَجَمُّلًا وَتَكَرُّمًا وَلَا يَنْسَى حَقَّهَا فِي ظُهُورِهَا وَبُطُونِهَا فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا وَأَمَّا الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ فَرَجُلٌ يَتَّخِذُهَا أَشَرًا وَبَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَبَذَخًا عَلَيْهِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْحُمُرُ قَالَ مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا هَذِهِ الْآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفَاذَّةُ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ } حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْكَلَامِ كُلِّهِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَ أَبُو عُمَرَ الْغُدَانِيُّ قَالَ عَفَّانُ بِهَذَا الْحَدِيثِ

Беҙгә әйтте [Аффан] беҙгә әйтте [Вуһайб бин Халид Әл Бәшри] әйтте; беҙгә [Сөхәйл] атаһынан [Әбү Һүрәйрәнән] Пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт итте: «Маллыҡ һаҡлағысының хужаһы юҡ һәм ул үҙенең зәкәтен түләмәй, әгәр ҙә ул Ҡиәмәт көнөндә үҙенең йыйған аҡсаһы менән килмәһә, һуңынан уның йыйған аҡсаһы йәһәннәм өҫтөндә ҡыҙҙырыласаҡ. маңлай, ҡорһаҡ һәм арҡа тиклем Аллаһ бөтә ҡолдарын хөкөм итеп бөткәнсе, һеҙҙең иҫәптәге көндө. мең йыл менән сағыштырырлыҡ. Шунан һиңә ожмахҡа йәки тамуҡҡа юл күрһәтеләсәк. Ә был дөйә хужаһы түгел, кем үҙ хоҡуҡтарынан баш тартмай, әгәр ул Ҡиәмәт көнөндә үҙенең ҙур дөйәһен күтәреп килмәһә, һуңынан уның йөҙөнә ер ҙурлығындағы ҡатлам ҡойоласаҡ, шулай итеп, ул емерелгәндә ул үҙенең тәүге хәленә ҡайтарыласаҡ, һәм был дауам итәсәк, тик Hi servants һеҙҙең бөтә finished. иҫәпләүҙәр мең йылға тиң. Шунан һиңә ожмахҡа йәки тамуҡҡа юл күрһәтеләсәк. Ә кәзә хужаһы түгел, әгәр ҙә ул Ҡиәмәт көнөндә һимеҙ кәзәһе менән килмәһә, шунан һуң уның битенә ер кеүек ҙур ғына ҡатламдар ташланыр, шунан һуң аяҡтары менән тапап, мөгөҙҙәре менән сәнскелһә, үҙ хоҡуғынан баш тартмай. Һеҙҙең иҫәптәрегеҙ буйынса мең йылға тиң булған көндә, емерелгәндән һуң, үҙенең тәүге хәленә ҡайтһын өсөн, һәм был Аллаһы Тәғәлә бөтә ҡолдарын хөкөм итеп бөткәнсе дауам итәсәк. Шул саҡта йә ожмахҡа, йә тамуҡҡа юл күрһәтеләсәк». Шулай итеп, унан һораны; — Әй, Аллаһ Рәсүле, аттар тураһында нимә әйтергә була? һуңынан: «Аттарға килгәндә, ҡиәмәт көнөнә тиклем изгелек алғы ҡойроҡҡа бәйләнгән, улар өсәү; атты кешегә сауап итеп, кешегә сатир итеп һәм кешегә гонаһ итеп. Был сауап буласаҡ, әгәр ул уны ала һәм уны тота өсөн джихад юлында Аллаһ, бөтә ашаған нәмә уның өсөн сауап буласаҡ, әгәр ул бер-ике бейек урынға менһә, тимәк, уның һәр аҙымы сауап, әгәр ул йылға аша үтһә, һуңынан уға нимәлер эсергә бирһә, тимәк, уның ашҡаҙанына ингән һәр тамсы һыу һәм тиҙәктә табылған. Ә атҡа сатир булараҡ килгәндә, йәғни, әгәр ҙә ул уны үҙ-үҙенә ихтирамын һаҡлау өсөн һәм ашҡаҙанының хоҡуҡтарын онотмайынса, шатлыҡта ла, ауырлыҡта ла транспорт сараһы итеп алһа. Ат – гонаһҡа өҫтәү, атап әйткәндә, ғорурлыҡ, тәкәбберлек, кешеләр һәм үҙенең тәкәбберлеге менән ғорурланғаны өсөн уны алған кеше. Унан һора; — Йә, Рәсүлуллаһ, ә һимар? Ул яуап бирҙе: «Был мәсьәлә буйынса миңә был мәғәнәгә тулы аяттан башҡа бер нәмә лә индерелмәгән: «Кем дә кем дзарра кеүек ауыр изге эштәр эшләһә, һис шикһеҙ, әжерен күрер». Ә кем дзарра кеүек ҙур енәйәт ҡылһа, һис шикһеҙ, ул да үҙенең әжерен күрер». Беҙгә [Аффан] беҙгә [Хәммәд бин Сәләмә] [Сөхәйл]-дән [атаһы]-нан [Әбү Һүрәйрә] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи-үсәлламдан тап өҫтәге хәҙистәгесә һөйләне. Беҙгә [Аффанға] һөйләп, ул әйтте; беҙгә әйтте [Хәммәм] беҙгә әйтте [Ҡатада] әйтте; беҙгә [Әбү Ғүмәр Әл-Ғүҙәнигә], Аффан был хәҙисте телгә алған, тип әйткән.