Ancaman bagi orang yang tidak menunaikan zakat harta, hartanya akan menjadi siksa yang membebaninya

Imam Muslim : 1647

و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ مَيْسَرَةَ الصَّنْعَانِيَّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ أَبَا صَالِحٍ ذَكْوَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْإِبِلُ قَالَ وَلَا صَاحِبُ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا وَمِنْ حَقِّهَا حَلَبُهَا يَوْمَ وِرْدِهَا إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ أَوْفَرَ مَا كَانَتْ لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَعَضُّهُ بِأَفْوَاهِهَا كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْبَقَرُ وَالْغَنَمُ قَالَ وَلَا صَاحِبُ بَقَرٍ وَلَا غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ لَا يَفْقِدُ مِنْهَا شَيْئًا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلَا جَلْحَاءُ وَلَا عَضْبَاءُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْخَيْلُ قَالَ الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ هِيَ لِرَجُلٍ وِزْرٌ وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ وِزْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا رِيَاءً وَفَخْرًا وَنِوَاءً عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَهِيَ لَهُ وِزْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي ظُهُورِهَا وَلَا رِقَابِهَا فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ فِي مَرْجٍ وَرَوْضَةٍ فَمَا أَكَلَتْ مِنْ ذَلِكَ الْمَرْجِ أَوْ الرَّوْضَةِ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا كُتِبَ لَهُ عَدَدَ مَا أَكَلَتْ حَسَنَاتٌ وَكُتِبَ لَهُ عَدَدَ أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا حَسَنَاتٌ وَلَا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَدَدَ آثَارِهَا وَأَرْوَاثِهَا حَسَنَاتٍ وَلَا مَرَّ بِهَا صَاحِبُهَا عَلَى نَهْرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَا يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَهَا إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَدَدَ مَا شَرِبَتْ حَسَنَاتٍ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْحُمُرُ قَالَ مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي الْحُمُرِ شَيْءٌ إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةُ الْجَامِعَةُ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ } و حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي حَقَّهَا وَلَمْ يَقُلْ مِنْهَا حَقَّهَا وَذَكَرَ فِيهِ لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا وَقَالَ يُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبْهَتُهُ وَظَهْرُهُ

Һәм миңә [Сәүәйет бин Сәғит] Беҙгә [Хәфш, йәғни Мәйсәрә Әш Шәнәниҙең улы] [Зәйет бин Әсләмдән] [Әбү Сәлих Дзаквандың] [Әбү Һүрәйрәнең] әйткәнен ишеткәнен һөйләне; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Кемдең алтын-көмөшө бар, әммә зәкәтен түләмәй икән, Ҡиәмәт көнөндә уға йәһәннәмдә янған тимер яһалыр, шунан уның ҡорһағына, маңлайына һәм арҡаһына үтекләнәсәк. Тимер һыуынған һайын, уны яңынан йылытасаҡтар, унан көн һайын үтекләйәсәктәр - бер көн илле йылға тиң - донъяла - - эш хәл ителгәнсе. Шунан һуң ғына ул үҙенең сығыу юлын күрә, ҡайһы саҡта ожмахҡа, ҡайһы саҡта тамуҡҡа». Шунан унан: «Эй, Аллаһ Рәсүле, дөйәләр тураһында нимә әйтергә була?» Ул яуап бирҙе: «Дөйәләргә лә шулай, әгәр уларҙың хужалары зәкәтен түләмәһә». Уның зәкәттәренән һыу эсергә килгән көндө һауған һөтө менән саҙаҡа биреү ҙә бар. Тимәк, Ҡиәмәт көнөндә ул кеше иң ҙур һәм иң һимеҙ дөйәләр һәм уларҙың иң бәләкәй балалары тарафынан тапалыр өсөн тигеҙ урынға йәйеләсәк. Барыһы ла тояҡтары менән тапай, осло тештәре менән тешләй. Тәүгеһе үткән һайын икенсеһе килеп тапай. Эште ҡарап бөткәнсе көн һайын шулай дауам итә. Ер йөҙөндә бер көн илле мең йылға тиң. Шул саҡта ғына ул үҙенең сығыу юлын күрә ала, бәлки, ожмахҡа ла, бәлки, тамуҡҡа ла». Шунан һуң унан тағы: «Эй, Аллаһ Рәсүле, һыйыр һәм кәзәләр нисек?» Ул: «Эйе, зәкәтен түләмәгән һыйыр, кәзә хужалары ла бар», — тип яуап бирә. Һис шикһеҙ, Ҡиәмәт көнөндә ул тигеҙ урынға йәйеләсәк, һыйырҙар һәм кәзәләр уларҙы осло тояҡтары менән тапап, шулай уҡ мөгөҙҙәре менән сәнсте, кәзәләрҙең мөгөҙҙәре эйелгәнме, мөгөҙһөҙме, мөгөҙҙәре өҙөлгәнме. Беренсеһе үткән икән, икенсеһе лә эйәрәсәк һәм шулай дауам итә, эш хәл ителгәнсе. Ерҙәге бер көн ерҙәге илле мең йылға тиң. Шунан һуң ул ожмахҡамы, тамуҡҡамы, сығыу юлын ғына күрә ала». Шунан унан тағы ла: «Ә аттар, эй, Аллаһ Рәсүле?» тип яуап бирҙе: «Аттар өс төрлө була, атап әйткәндә; -Беренсе-, гонаһ килтерә ала, -икенсе- кәртәләр булараҡ һәм -өсөнсө- сауап килтерә ала. Шул уҡ ваҡытта гонаһ тыуҙырған аттар кешеләр уларҙы рия` өсөн, дан һәм ғорурлыҡ өсөн һәм Ислам менән көрәш өсөн тотҡанда. Тимәк, ат шул кеше өсөн гонаһ сығанағына әйләнә. -Икенсенән-, ат кәртәләүсе булараҡ, атап әйткәндә, Аллаһ юлында джихад өсөн әҙерләнгән ат, шул саҡта хужа уны ҡарап, джихад өсөн файҙаланып, Аллаһтың хаҡын онотмай, шул саҡта ат шул кеше өсөн уның өсөн яҡлаусы булараҡ була. -Өсөнсөнән-, аттар сауап баҫыуы булараҡ. Атап әйткәндә, Аллаһ юлында джиһадҡа әҙерләнгән һәм мосолмандар үҙҙәренең көтөүлектәрендә мәнфәғәттәрен яҡлаусы ат. Тимәк, ат ҡырҙа нимә ашаһа ла, баҡса хужаһына ат ашаған тиклем изгелек яҙыла һәм шулай уҡ ат сығарған нәжес һәм һейҙек күпме изгелек яҙыла. Әгәр аттың арҡаны киҫелеп, ат алыҫҡа йүгерһә, тимәк, хужаһына аттың эҙе, тиҙәге һымаҡ изгелектәр яҙылыр. Ат йылға аша үтеп, осраҡлы рәүештә һыу эскән һайын йәки хужаһы уға эсергән һайын, Аллаһ Тәғәлә уның хужаһына ат эскән һыу кеүек изгелектәр яҙасаҡ». Ошонан һуң унан тағы: «Ә Һимәр – ишәк – эй Рәсүлуллаһ?» Ул яуап бирҙе: «Аллаһ миңә химар тураһында бер ниндәй ҙә вәхи индермәне, y аяттан башҡа. ҡыҫҡа, әммә үҙ эсенә ала, атап әйткәндә, «Кем зарра -горчица орлоғо- кеүек ҙур изге эштәр эшләһә, ул, һис шикһеҙ, үҙенең -сауабын күрер». Кем дә кем зарра кеүек етди яуызлыҡ эшләһә, ул һис шикһеҙ язаһын күрәсәк». Был тик ул әйтте; 'Кем дөйәгә эйә булһа, ул үҙенең тейешле -зәкәтен түләмәй' Ул әйтмәне: 'Минха хаҡҡыха' -үҙ хоҡуҡтарынан-' Һәм ул унда әйтте: 'лаа яфҡиду минхаа фашиилан вахиух, ул әйтте: 'юква хисхарухуах'. маңлай һәм арҡа-.