Ancaman bagi orang yang tidak menunaikan zakat harta, hartanya akan menjadi siksa yang membebaninya

Imam Muslim : 1649

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ قَطُّ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ بِقَوَائِمِهَا وَأَخْفَافِهَا وَلَا صَاحِبِ بَقَرٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِقَوَائِمِهَا وَلَا صَاحِبِ غَنَمٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا لَيْسَ فِيهَا جَمَّاءُ وَلَا مُنْكَسِرٌ قَرْنُهَا وَلَا صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يَفْعَلُ فِيهِ حَقَّهُ إِلَّا جَاءَ كَنْزُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُهُ فَاتِحًا فَاهُ فَإِذَا أَتَاهُ فَرَّ مِنْهُ فَيُنَادِيهِ خُذْ كَنْزَكَ الَّذِي خَبَأْتَهُ فَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ فَإِذَا رَأَى أَنْ لَا بُدَّ مِنْهُ سَلَكَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَيَقْضَمُهَا قَضْمَ الْفَحْلِ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُا هَذَا الْقَوْلَ ثُمَّ سَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ و قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُا قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا حَقُّ الْإِبِلِ قَالَ حَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَإِعَارَةُ فَحْلِهَا وَمَنِيحَتُهَا وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Һөйләне беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһим] беҙгә [Әбдүррәзәк] -икенсе юлда- Һәм миңә [Мөхәммәт бин Рафиғ] -уның лафаж- Һөйләне беҙгә [Әбдүррәзәк] беҙгә [Ибнү Джүрәйж] миңә [Әбү Жәсари] әйтте [Әбү Зөбәйер], тип әйтте ул [Әлбүрзүбәйер]; Мин Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең: «Хәҡәтен үтәмәгән дөйә хужаһы юҡ, әгәр ҙә ул Ҡиәмәт көнөндә күпләп килмәһә, шунан уны тигеҙ ергә ырғытһалар, шунан һуң мал уны тояҡтары менән тапаһа», — тигән һүҙҙәрен ишеттем. Һәм үҙ хаҡын үтәмәгән һыйыр хужаһы ла түгел, әгәр ҙә һыйырҙар Ҡиәмәт көнөндә күпләп килмәһә, шунан һуң уны тигеҙ ергә ултыртырҙар һәм шунан һуң һыйырҙар уны мөгөҙҙәре менән сәнскеләп, тояҡтары менән тапап ташларҙар. Һәм кәзә хужаһы үҙ хаҡын үтәмәгән кеше түгел, әгәр ҙә кәзәләр Ҡиәмәт көнөндә күпләп килеп, һуңынан уларҙы тигеҙ ергә ултыртып, кәзәләр уларҙы тешләп, тояҡтары менән тапап йөрөмәһә. Малдар араһында мөгөҙһөҙ, һынған мөгөҙө юҡ. Зәкәтен түләмәгән мөлкәт хужаһы булмай, әммә уның мөлкәте ҙур һәм ағыулы йыланға әйләнә, ул хужа ҡайҙа барһа ла уның артынан эйәреп йөрөй, ә үҙе гел йыландан ҡаса. Шунан уға: «Һин һаҡлаған был хазинаны ал, ысынлап та, мин унда иң бай», — тиҙәр. Йыландан ҡотола алмаҫын белгәс, ҡулын йыландың ауыҙына тыға, шунан йылан уны ата хайуан тешләгән кеүек тешләй. [Әбү Зөбәйер] әйтте; Мин [Өбәйет бин Ғүмәрҙең] был һүҙбәйләнеште әйткәнен ишеттем. һуңынан беҙ был хаҡта Джәбир бин Абдуллаһтан һораныҡ, шуға күрә ул Өбәйет бин Ғүмәир әйткәнде әйтте. [Әбү Зөбәйер] әйтте; Мин [Өбәйд бин Ғүмәрҙең] әйткәнен ишеттем; Бер кеше әйтте; — Йә, Аллаһ Рәсүле, дөйәнең хаҡтары ниндәй? Ул яуап бирә: «Йәғни, уны һыуға - эсерергә алып барыу, инә ҡоштарҙы үрсетергә, ата ҡоштарҙы үрсетергә, уларҙы һауып, Аллаһ юлында ҡулланырға».