An-nisaa'(4) 65. tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap
Imam Ahmad : 1345حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ الزُّبَيْرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْتَقِيَانِ بِهَا كِلَاهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْقِ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لِلزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَاسْتَوْعَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَئِذٍ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِرَأْيٍ أَرَادَ فِيهِ سَعَةً لَهُ وَلِلْأَنْصَارِيِّ فَلَمَّا أَحْفَظَ الْأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ قَالَ عُرْوَةُ فَقَالَ الزُّبَيْرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ أُنْزِلَتْ إِلَّا فِي ذَلِكَ { فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
Esan digu [Abu Al Yaman] esan digu [Syu'aib] [Az Zuhri] esan du; [Urwah bin Zubair]-ek jakinarazi zidan [Zubair radliallahu 'anhu] esan zuen sallallaahu 'alaihi wasallam profetari kexatu egin zela Badr-eko guduan parte hartu zuen Ansar gizon bati buruz, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta sallallaahu 'alaihi wasallam beren lorategietatik ureztatzeko erabiltzen zuten uraren ureztatzeari buruz. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta esan zion Zubair radliallahu 'anhu; 'Erreka zuretzako eta gero erreka zure auzokoarentzat!' baina Ansarrek haserretu eta esan zuten; 'O Allahren mezularia! Zure izebaren alaba delako?». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurpegia gorritu zen, eta esan zion Zubairi radliallahu 'anhu; 'Ura -zure lorategia-, gero eutsi ura jatorrira itzul dadin'. Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak akzio guztiak eman zizkion Zubairi, nahiz eta aurretik Zubair izendatu zuen iritzi batekin, Zubairrentzat eta Ansar herriarentzat errazagoa izango zelakoan, baina Ansar jendea sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin haserre zegoenean, azkenean akzio guztiak Zubairrentzat erabaki irmoa eman zion. Urwah esan zuen; Zubair radliallahu 'anhu esan zuen; "Ala esanez, ziur nago bertso hau ez zela agerian geratu gai horrekin lotuta egon ezean: "Beraz, zure Jaunak, funtsean, ez dute sinesten eztabaidatzen ari diren gaiaren epaile egiten zaituzten arte, orduan ez dute beren bihotzetan inolako eragozpenik sentitzen ematen duzun erabakiaren aurrean, eta erabat onartzen dute. -QS; an Nisaa`; 65-'