An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan

Imam Ahmad : 1345

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ الزُّبَيْرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْتَقِيَانِ بِهَا كِلَاهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْقِ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لِلزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَاسْتَوْعَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَئِذٍ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِرَأْيٍ أَرَادَ فِيهِ سَعَةً لَهُ وَلِلْأَنْصَارِيِّ فَلَمَّا أَحْفَظَ الْأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ قَالَ عُرْوَةُ فَقَالَ الزُّبَيْرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ أُنْزِلَتْ إِلَّا فِي ذَلِكَ { فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }

Wedi dweud wrthym [Abu Al Yaman] wedi dweud wrthym [Syu'aib] o [Az Zuhri] wedi dweud; [Urwah bin Zubair] adrodd i mi fod [Zubair radliallahu 'anhu] dweud ei fod yn cwyno i'r sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam am ddyn Ansar a oedd wedi cymryd rhan ym mrwydr Badr cyn y sallallaahu Proffwyd' alaihi wasallam ynghylch dyfrhau parch dŵr yn dod o'r ucheldiroedd a oedd yn eu defnyddio i ddyfrhau. Felly dywedodd y sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam i Zubair radliallahu' anhu; 'Ffrydio i chi wedyn ffrwd ar gyfer eich cymydog!' ond yr Ansar a ddigiodd ac a ddywedodd; 'O Negesydd Allah! Ai oherwydd ei fod yn ferch i'ch modryb?' Daeth wyneb Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn goch, a dywedodd wrth Zubair radliallahu' anhu; 'Dŵr - eich gardd - yna daliwch y dŵr yn ôl fel ei fod yn dychwelyd i'w darddiad'.' Rhoddodd y sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam yr holl gyfranddaliadau i Zubair, er ei fod yn flaenorol wedi penodi Zubair gydag un farn, yn y gobaith y byddai'n haws i Zubair a'r bobl Ansar, ond pan oedd y bobl Ansar yn ddig gyda'r sallallaahu Proffwyd' alaihi wasallam, rhoddodd yn olaf yr holl gyfranddaliadau i Zubair gyda phenderfyniad cadarn. Dywedodd Urwah; Dywedodd Zubair radliallahu' anhu; ' Gan Allah, yr wyf yn sicr na ddatguddiwyd yr adnod hon oni bai ei bod yn perthyn i'r mater hwnnw: 'Felly gan eich Arglwydd, nid ydynt - yn ei hanfod - yn credu nes iddynt eich gwneud yn farnwr y mater y maent yn dadlau drosto, Yna ni theimlant yn eu calon unrhyw wrthwynebiad i'r penderfyniad a roddwch, ac y maent yn ei dderbyn yn llwyr. -QS; an Nisaa`; 65-'