An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan

इमाम अहमद : 1345

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ الزُّبَيْرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْتَقِيَانِ بِهَا كِلَاهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْقِ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لِلزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَاسْتَوْعَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَئِذٍ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِرَأْيٍ أَرَادَ فِيهِ سَعَةً لَهُ وَلِلْأَنْصَارِيِّ فَلَمَّا أَحْفَظَ الْأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ قَالَ عُرْوَةُ فَقَالَ الزُّبَيْرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ أُنْزِلَتْ إِلَّا فِي ذَلِكَ { فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }

आम्हाला [अबू अल-यामान] यांनी सांगितले, ज्यांनी [शुऐब] यांच्याकडून, [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, ज्यांनी म्हटले; [उरवा बिन जुबैर] यांनी मला सांगितले की [जुबैर (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो)] यांनी कथन केले की त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे बद्रच्या लढाईत सहभागी झालेल्या एका अंसारी माणसाबद्दल तक्रार केली, जो उंच प्रदेशातून येणाऱ्या पाण्याच्या सिंचनाबाबत होती, जे ते त्यांच्या-त्या बागांना पाणी देण्यासाठी वापरत होते. तर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी जुबैर (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना सांगितले: "प्रथम स्वतःसाठी सिंचन करा, नंतर शेजाऱ्यासाठी!" परंतु अंसारी माणूस रागावून म्हणाला: "अरे अल्लाहचे प्रेषित! तो तुझ्या काकूचा मुलगा असल्यामुळे का?" अल्लाहचे प्रेषित, त्यांचेवर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यावर त्यांचे चेहरे लाल झाले, आणि त्यांनी जुबैर (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांना सांगितले: "तुझ्या बागेला पाणी दे, मग पाणी थांबवून ठेव जेणेकरून ते त्याच्या स्रोताकडे परत येईल." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी संपूर्ण हिस्सा जुबैर (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना दिला, जरी त्यांनी पूर्वी फक्त एका मतभेदावरून जुबैरकडे इशारा केला होता, जुबैर आणि अंसार दोघांसाठीही सुलभतेच्या आशेने; परंतु जेव्हा अंसार पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यावर रागावले, तेव्हा त्यांनी ठाम निर्णयाने संपूर्ण हिस्सा जुबैर यांनाच दिला. उरवा म्हणाले; जुबैर (रज़ियल्लाहु अन्हु) म्हणाले; "अल्लाहची कसम, मला खात्री आहे की हा आयत त्याच प्रकरणाबद्दल अवतरित झाला: 'तर तुमच्या प्रभूच्या शपथाने, ते खऱ्या अर्थाने विश्वास ठेवत नाहीत जोपर्यंत ते त्यांच्या वादग्रस्त प्रकरणांमध्ये तुम्हाला न्यायाधीश बनवत नाहीत, आणि मग त्यांच्या हृदयात तुमच्या निर्णयाविरुद्ध कोणताही प्रतिकार उरत नाही, आणि ते पूर्णपणे समर्पित होतात.' (कुरआन; अन-निसा; ६५) "