Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يُحَدِّثُ أَنَّهُ قَالَمَكَثْتُ سَنَةً أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ آيَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَسْأَلَهُ هَيْبَةً لَهُ حَتَّى خَرَجَ حَاجًّا فَخَرَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا رَجَعْنَا وَكُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ إِلَى الْأَرَاكِ لِحَاجَةٍ لَهُ قَالَ فَوَقَفْتُ لَهُ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ سِرْتُ مَعَهُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَزْوَاجِهِ فَقَالَ تِلْكَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ عَنْ هَذَا مُنْذُ سَنَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ هَيْبَةً لَكَ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ مَا ظَنَنْتَ أَنَّ عِنْدِي مِنْ عِلْمٍ فَاسْأَلْنِي فَإِنْ كَانَ لِي عِلْمٌ خَبَّرْتُكَ بِهِ قَالَ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ إِنْ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مَا نَعُدُّ لِلنِّسَاءِ أَمْرًا حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِنَّ مَا أَنْزَلَ وَقَسَمَ لَهُنَّ مَا قَسَمَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا فِي أَمْرٍ أَتَأَمَّرُهُ إِذْ قَالَتْ امْرَأَتِي لَوْ صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقُلْتُ لَهَا مَا لَكَ وَلِمَا هَا هُنَا وَفِيمَ تَكَلُّفُكِ فِي أَمْرٍ أُرِيدُهُ فَقَالَتْ لِي عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ مَا تُرِيدُ أَنْ تُرَاجَعَ أَنْتَ وَإِنَّ ابْنَتَكَ لَتُرَاجِعُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ مَكَانَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَقَالَ لَهَا يَا بُنَيَّةُ إِنَّكِ لَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ فَقَالَتْ حَفْصَةُ وَاللَّهِ إِنَّا لَنُرَاجِعُهُ فَقُلْتُ تَعْلَمِينَ أَنِّي أُحَذِّرُكِ عُقُوبَةَ اللَّهِ وَغَضَبَ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بُنَيَّةُ لَا يَغُرَّنَّكِ هَذِهِ الَّتِي أَعْجَبَهَا حُسْنُهَا حُبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاهَا يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ لِقَرَابَتِي مِنْهَا فَكَلَّمْتُهَا فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ دَخَلْتَ فِي كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى تَبْتَغِيَ أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَزْوَاجِهِ فَأَخَذَتْنِي وَاللَّهِ أَخْذًا كَسَرَتْنِي عَنْ بَعْضِ مَا كُنْتُ أَجِدُ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهَا وَكَانَ لِي صَاحِبٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِذَا غِبْتُ أَتَانِي بِالْخَبَرِ وَإِذَا غَابَ كُنْتُ أَنَا آتِيهِ بِالْخَبَرِ وَنَحْنُ نَتَخَوَّفُ مَلِكًا مِنْ مُلُوكِ غَسَّانَ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَسِيرَ إِلَيْنَا فَقَدْ امْتَلَأَتْ صُدُورُنَا مِنْهُ فَإِذَا صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَدُقُّ الْبَابَ فَقَالَ افْتَحْ افْتَحْ فَقُلْتُ جَاءَ الْغَسَّانِيُّ فَقَالَ بَلْ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ اعْتَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْوَاجَهُ فَقُلْتُ رَغَمَ أَنْفُ حَفْصَةَ وَعَائِشَةَ فَأَخَذْتُ ثَوْبِي فَأَخْرُجُ حَتَّى جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ يَرْقَى عَلَيْهَا بِعَجَلَةٍ وَغُلَامٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْوَدُ عَلَى رَأْسِ الدَّرَجَةِ فَقُلْتُ لَهُ قُلْ هَذَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَذِنَ لِي قَالَ عُمَرُ فَقَصَصْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فَلَمَّا بَلَغْتُ حَدِيثَ أُمِّ سَلَمَةَ تَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ لَعَلَى حَصِيرٍ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ شَيْءٌ وَتَحْتَ رَأْسِهِ وِسَادَةٌ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَإِنَّ عِنْدَ رِجْلَيْهِ قَرَظًا مَصْبُوبًا وَعِنْدَ رَأْسِهِ أَهَبٌ مُعَلَّقَةٌ فَرَأَيْتُ أَثَرَ الْحَصِيرِ فِي جَنْبِهِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ كِسْرَى وَقَيْصَرَ فِيمَا هُمَا فِيهِ وَأَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَهُمْ الدُّنْيَا وَلَنَا الْآخِرَةُ

Esan digu [Abdul Aziz bin Abdullah-ek] [Sulaiman bin Bilal-ek] [Yahya-rengandik] [Ubaid bin Hunain-engandik] esan digu [Ibn Abbas-ek, Ala pozik egon dadila berarekin] kontatzen entzun zuela, esan zuela: Urtebetez itxaron nuen. Egia esan, Umar bin Al Khaththabi bertso bati buruz galdetu nahi nion, baina ez nion galdetu errezeloa nuelako. Egun batean Hajj egitera joan zen arte, eta gero ni berarekin joan nintzen. Itzultzean, Umar Araq zuhaitzetara alde batera joan zen bere beharrak asetzeko, eta nik zain egon nintzen pixa egin arte. Orduan pozik sentitu nintzen berarekin, eta galdetu nion: 'Fededunen Komandantea, zeintzuk ziren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteen artean elkarri lagundu ziotenak hura arazoetan jartzen?' Beraz, [Umarrek] erantzun zuen: 'Bi hauek Hafshah eta Aisyah dira'. Esan nuen: «Alaren izenean, egia esan, duela urtebetetik galdetu nahi nizun hau, baina ez dizut inoiz egin, errezeloso nintzelako». Umarrek esan zuen: «Ez egin hori. Zerbait badakizula uste baduzu, galdetu. Benetan badakit, jakinaraziko dizut». Orduan Umarrek esan zuen: «Alaren izenean, ezjakintasunaren garaian, ez genituen inoiz kontuan hartzen emakumeengandik zetozen ideiak edo iradokizunak, beraz, Alak haien eskubideei buruzko bertsoak erakutsi zituen, eta banatu zituen eskubideak banatu zituen». Umarrek jarraitu zuen: «Beraz, kontuan hartu nahi nuen arazo bati aurre egin behar nionean, bat-batean nire emazteak esan zuen: «Hau eta hau egin izan bazenu!». Beraz, esan nion: «Zer gertatzen zaizu, zergatik esku hartzen duzu eta zergatik esku hartzen duzu nahi ditudan gaietan?». Nire emazteak erantzun zion: «Oso arraroa zara, Ibnul Khathathab! Ez al duzu eztabaida batera gonbidatu nahi, zure alabak sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin eztabaida bat eskatu bazuen ere, haserre bizian igaro zituen egunak?» "Azkenik, Umarrek bere arropak hartzera joan zen presaka eta berehala Hafshah-ekin topo egin eta esan zion: 'Ene seme, benetan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin eztabaidak gonbidatzen zenituen, harik eta egunak haserre eman arte'. Hafshah-ek esan zuen: 'Alaren izenean, benetan eztabaida bat gonbidatuko dugu berarekin'. Nik esan nion: 'Jakin ezazu, Alaren tormentuaz eta baita bere Mezulariaren haserreaz ere ohartarazten dizudala, ene seme. Ez sentitu inoiz galduta zaudela, Profetak sallallaahu 'alaihi wasallam-enganako duen maitasunagatik'. Horrek esan nahi du Aisyah-ekiko duen maitasuna. Umarrek bere istorioa jarraitu zuen; Orduan, atera nintzen Umm Salamah ezagutu nuen arte, harekin nuen harreman estuagatik, eta gero horri buruz hitz egin nion. Umm Salamah-ek esan zuen: 'Benetan arraroa zara, Ibnul Khaththab. Gai guztietan sartu zara. Profetaren artean gertatu ziren gaietan sartu nahi duzun arte'. sallallaahu 'alaihi wasallam eta bere emazteak'. Umm Salamah-ek ukatu egin zidan, nire aurreko nahiak ezeztatzen zituen erantzun batekin. Beraz, berehala utzi nuen bere bizilekua. Garai hartan, Ansarren artean lagun bat nuen, eta bertan ez banengoen -Profetaren batzarrean-, berak helarazten zizkidan berriak. Eta bera kanpoan badago, ni naiz berri berriak helarazten dizkiodana. Garai hartan, Ghassango erregeen artean errege baten beldur ginen. Berriak zabaldu ziren gure norabidean zihoala. Bere itzalak gure bularrak bete zituen bitartean. Antza denez, nire Ansar lagun batek atea jo zuen, esanez: 'Ireki atea, ireki atea'. Galdetu nuen: 'Al Ghassani erregea etorri al da?' Hark erantzun zuen: «Are okerragoa. Izan ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere emazteak dibortziatu zituen, batez ere Hafshah eta Aisyah. Beraz, berehala hartu nituen nire arropak eta atera nintzen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin arte bere edalekuan, eta igo zenean eskailera bat erabili zuen. Bitartean, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam Aswad-en morroia eskaileretan zegoen. Beraz, esan nion: «Esaiozu hau Umar bin Al Khaththab dela». Orduan, baimena eman zidan. Gero, gertakari honen istorioa kontatu nion. Umm Salamah-rekin izandako gertakarira iritsi zenean, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek irribarre egin zuen. Une hartan, ezerez estalita ez zegoen esterilla batean zegoen. Buruaren azpian, zuntzez betetako larruzko burko bat besterik ez zuen. Bi hanketan hostoak botata zituen, eta buruan, berriz, azal beltzarantua. Esterillaren markak ikusi nituen bere gorputzaren ezkerreko aldean, eta negar egin nuen». Galdetu zidan: «Zergatik negar egin duzu?». Nik erantzun nion: «Alaren Mezularia, bai Kisra eta bai Enperadorea pozik daude, eta zu, berriz, Alarraren Mezularia». Azkenean esan zuen: «Ez al zenukete pozik egongo mundu hau haiena balitz, eta ondorengo bizitza gurea balitz?»