Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ سِمَاكٍ أَبِي زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا اعْتَزَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا النَّاسُ يَنْكُتُونَ بِالْحَصَى وَيَقُولُونَ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُؤْمَرْنَ بِالْحِجَابِ فَقَالَ عُمَرُ فَقُلْتُ لَأَعْلَمَنَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ أَقَدْ بَلَغَ مِنْ شَأْنِكِ أَنْ تُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ مَا لِي وَمَا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ عَلَيْكَ بِعَيْبَتِكَ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ فَقُلْتُ لَهَا يَا حَفْصَةُ أَقَدْ بَلَغَ مِنْ شَأْنِكِ أَنْ تُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُحِبُّكِ وَلَوْلَا أَنَا لَطَلَّقَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَكَتْ أَشَدَّ الْبُكَاءِ فَقُلْتُ لَهَا أَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ هُوَ فِي خِزَانَتِهِ فِي الْمَشْرُبَةِ فَدَخَلْتُ فَإِذَا أَنَا بِرَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدًا عَلَى أُسْكُفَّةِ الْمَشْرُبَةِ مُدَلٍّ رِجْلَيْهِ عَلَى نَقِيرٍ مِنْ خَشَبٍ وَهُوَ جِذْعٌ يَرْقَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَنْحَدِرُ فَنَادَيْتُ يَا رَبَاحُ اسْتَأْذِنْ لِي عِنْدَكَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرَ رَبَاحٌ إِلَى الْغُرْفَةِ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيَّ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا ثُمَّ قُلْتُ يَا رَبَاحُ اسْتَأْذِنْ لِي عِنْدَكَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرَ رَبَاحٌ إِلَى الْغُرْفَةِ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيَّ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا ثُمَّ رَفَعْتُ صَوْتِي فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ اسْتَأْذِنْ لِي عِنْدَكَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ظَنَّ أَنِّي جِئْتُ مِنْ أَجْلِ حَفْصَةَ وَاللَّهِ لَئِنْ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِضَرْبِ عُنُقِهَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهَا وَرَفَعْتُ صَوْتِي فَأَوْمَأَ إِلَيَّ أَنْ ارْقَهْ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى حَصِيرٍ فَجَلَسْتُ فَأَدْنَى عَلَيْهِ إِزَارَهُ وَلَيْسَ عَلَيْهِ غَيْرُهُ وَإِذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَنَظَرْتُ بِبَصَرِي فِي خِزَانَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا بِقَبْضَةٍ مِنْ شَعِيرٍ نَحْوِ الصَّاعِ وَمِثْلِهَا قَرَظًا فِي نَاحِيَةِ الْغُرْفَةِ وَإِذَا أَفِيقٌ مُعَلَّقٌ قَالَ فَابْتَدَرَتْ عَيْنَايَ قَالَ مَا يُبْكِيكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَمَا لِي لَا أَبْكِي وَهَذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِكَ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ لَا أَرَى فِيهَا إِلَّا مَا أَرَى وَذَاكَ قَيْصَرُ وَكِسْرَى فِي الثِّمَارِ وَالْأَنْهَارِ وَأَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَفْوَتُهُ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أَلَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَنَا الْآخِرَةُ وَلَهُمْ الدُّنْيَا قُلْتُ بَلَى قَالَ وَدَخَلْتُ عَلَيْهِ حِينَ دَخَلْتُ وَأَنَا أَرَى فِي وَجْهِهِ الْغَضَبَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَشُقُّ عَلَيْكَ مِنْ شَأْنِ النِّسَاءِ فَإِنْ كُنْتَ طَلَّقْتَهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مَعَكَ وَمَلَائِكَتَهُ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَأَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَالْمُؤْمِنُونَ مَعَكَ وَقَلَّمَا تَكَلَّمْتُ وَأَحْمَدُ اللَّهَ بِكَلَامٍ إِلَّا رَجَوْتُ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ يُصَدِّقُ قَوْلِي الَّذِي أَقُولُ وَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ آيَةُ التَّخْيِيرِ { عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ } { وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ } وَكَانَتْ عَائِشَةُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ وَحَفْصَةُ تَظَاهَرَانِ عَلَى سَائِرِ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَهُنَّ قَالَ لَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ وَالْمُسْلِمُونَ يَنْكُتُونَ بِالْحَصَى يَقُولُونَ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ أَفَأَنْزِلُ فَأُخْبِرَهُمْ أَنَّكَ لَمْ تُطَلِّقْهُنَّ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ فَلَمْ أَزَلْ أُحَدِّثُهُ حَتَّى تَحَسَّرَ الْغَضَبُ عَنْ وَجْهِهِ وَحَتَّى كَشَرَ فَضَحِكَ وَكَانَ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ ثَغْرًا ثُمَّ نَزَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَزَلْتُ فَنَزَلْتُ أَتَشَبَّثُ بِالْجِذْعِ وَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّمَا يَمْشِي عَلَى الْأَرْضِ مَا يَمَسُّهُ بِيَدِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا كُنْتَ فِي الْغُرْفَةِ تِسْعَةً وَعِشْرِينَ قَالَ إِنَّ الشَّهْرَ يَكُونُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ فَقُمْتُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ فَنَادَيْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي لَمْ يُطَلِّقْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ وَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنْ الْأَمْنِ أَوْ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ } فَكُنْتُ أَنَا اسْتَنْبَطْتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آيَةَ التَّخْيِيرِ

[Zuhair bin Harb]-ek esan digu ['Umar bin Yunus Al Hanafi]-ek esan digu [Ikrimah bin 'Ammar]-ek [Simak Abu Zumail]-ek esan dit ['Abdullah bin Abbas]-ek esan dit [Umar bin Al Khaththab]-ek esan duela; Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, bere emazteengandik isolatu zenean. -Umarrek- jarraitu zuen; Orduan meskitara sartu nintzen eta jendea harri-koskorretan jolasean ikusi nuen. Denek esan zuten; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere emazteak dibortziatu zituen, gertakari hau hijaba agindu aurretik gertatu zen, beraz, Umarrek esan zuen; Orduan esan nuen; Ziur jakin nahi dut orain bertan. Jarraitu zuen; Orduan Aisyah-ekin elkartu nintzen eta galdetu nion: Abu Bakr-en alaba, ez zaude oraindik konforme Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i min emateaz? Hark erantzun zuen; Zer egin behar dut zurekin, Ibnul Khaththab? «Hobe duzu zure etxea zaintzea - hau da, Hafshahren alabari aholkuak emateko esan dizute-», jarraitu zuen Umarrek; Orduan Hafshah bint Umar ezagutu nuen, eta orduan esan nion: O Hafshah, pozik zaude Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en bihotza mintzearekin? Benetan badakizu Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ez zaituela maite. Ni ez banintz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek dibortziatu egingo zukeen, horregatik negarrez ari zen Hafshah etenik gabe. Orduan galdetu nion: Non dago orain Profeta sallallahu 'alaihi wasallam? Erantzun zuen: Bere gela pribatuan dago. Orduan joan nintzen berarekin topo egitera, bat-batean Rabah topatu nuen, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en zerbitzari bat, gelako atearen aurrean egur zati batean hankak luzatuta eserita zegoena, hain zuzen ere, Allahren Mezulariak igotzeko eskailera bat egin zuen egurra, beraz, deitu nion; Oi Rabah, eskatu baimena Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin biltzeko! Orduan Rabahk gelara begiratu eta ezer esan gabe begiratu zidan, gero ozen deitu nion; Oi Rabah, eskatu baimena Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin biltzeko, uste baitut Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek badakiela nire etorrera Hafshah-engatik dela, Allahren izenean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek lepoa mozteko agintzen badit, bai, moztuko diot lepoa! Nire hitzak ozen esan nituen. Orduan, keinu egin zidan igotzeko. Zuzen joan nintzen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana, eta esterilla batean etzanda zegoen, gero haren ondoan eseri nintzen, bere pareoa egokitzen ari zen bitartean, esterilla markak ikusi nizkion saihetsetan, biltegian begiratu nuen, antza denez, ez nuen ezer aurkitu, gari poltsa bat sha' inguru eta qarazh baten tamainakoa gelako izkinan eta larruazal zati bat zintzilik, -Umarrek- jarraitu zuen; - Egoera hori ikusita - malkoak erori zitzaizkidan, orduan galdetu zidan: 'Zergatik ari zara negarrez, Ibnul Khaththab?' Nik erantzun nion; Nabiyullah, nola ez dut negar egingo, esterilla hau zure saihetsetan inprimatuta ikusten dudalako, eta ez dudalako ezer ikusten zure gauzak gordeta dauden leku honetan ikusi dudanaz gain, nahiz eta Persiar jauregia eta Erromatar inperioa fruitu eta ibaiz beteta egon, zu Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam eta bere pertsona hautatua zaren bitartean, hau da zure gauzak gordetzen diren leku bakarra! Esan zuen: «Oi, Ibnul Khaththab, ez al zenuke gustatuko ondorengo bizitza guretzat izatea eta mundua haientzat izatea?». Nik erantzun nion: «Noski». Berarekin topo egitera joan nintzenean, haserre zegoela zirudien aurpegiarekin, beraz, galdetu nion: «Oi, Alaren Mezularia, zerk kezkatzen zaitu zure emazteekin? Dibortziatzen badituzu, orduan Ala eta bere Aingeru guztiak, Jibril, Mika`il, ni neu, Abu Bakr eta sinestunak zurekin geratuko gara. Eta ez diot inoiz horrelako hitzik esan Ala goraipatzen nuela, Ala-k nire hitzak berretsiko zizkiola espero nuenean izan ezik, orduan bertso hau jaitsi zen: «Profetak zuek guztiok dibortziatzen bazituen, agian bere Jaunak zuek baino emazte hobeekin ordezkatuko luke». «Eta biok elkarri laguntzen badiozue Profeta arazoak sortzen, orduan, hain zuzen ere, Ala da bere Babeslea, baita Gabriel eta sinestun zuzenak eta Aingeru guztiak ere bere laguntzaileak dira». Bitartean, Aisyah eta Hafshah izan ziren elkarrekin lan egin zutenak Profetaren beste emazteei eragiteko eta eragiteko, sallallaahu 'alaihi wasallam, orduan esan nuen; Alaren Mezularia, dibortziatzen ari zara haiekin? Hark erantzun zuen: "Ez". Jarraitu nuen; Alaren Mezularia, meskitara sartu nintzenean, musulmanak harri-koskorretan jolasean ikusi nituen, esanez; Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bere emazteak dibortziatu zituen. Jaitsi eta azaldu behar diet ez dituzula dibortziatzen? Hark erantzun zuen: "Bai, nahi baduzu". Berarekin hitz egiten jarraitu nuen, haserrea aurpegitik desagertu eta irribarre batekin ordezkatu zuen arte. Eta hortz-ilara onena duen gizona da. Orduan, Nabiyullah shallallahu 'alaihi wasallam jaitsi zen, ni palmondo datila baten enborrari helduta jaitsi nintzen, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam lurrean ibiliko balitz bezala jaitsi zen, ezeri heldu gabe, orduan esan nuen; Alaren Mezularia, hogeita bederatzi egun bakarrik egon arren gela horretan! Hark esan zuen: "Egia esan, egun hori hogeita bederatzi egun baino ez da". Orduan meskitaren atearen aurrean jarri eta ozen oihu egin nuen, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak ez zituela bere emazteak dibortziatu. Orduan bertso hau jaitsi zen: 'Eta albiste atseginak edo beldurgarriak iristen zaizkienean, berehala zabaltzen dituzte. Izan ere, Ala-ri eta haien arteko buruzagiari - Ulil Amri - emanez gero, egia ziur nahi zutenek haiengandik jakingo lukete'. Eta ni izan nintzen albistearen egia baieztatu zuena, orduan Ala Azza Wa Jalla-k hautatutako bertso bat agertu zuen - hain zuzen ere, Al Ahzab: 28-29 -.