Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat

Imam Bukhari : 4532

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يُحَدِّثُ أَنَّهُ قَالَمَكَثْتُ سَنَةً أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ آيَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَسْأَلَهُ هَيْبَةً لَهُ حَتَّى خَرَجَ حَاجًّا فَخَرَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا رَجَعْنَا وَكُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ إِلَى الْأَرَاكِ لِحَاجَةٍ لَهُ قَالَ فَوَقَفْتُ لَهُ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ سِرْتُ مَعَهُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَزْوَاجِهِ فَقَالَ تِلْكَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ عَنْ هَذَا مُنْذُ سَنَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ هَيْبَةً لَكَ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ مَا ظَنَنْتَ أَنَّ عِنْدِي مِنْ عِلْمٍ فَاسْأَلْنِي فَإِنْ كَانَ لِي عِلْمٌ خَبَّرْتُكَ بِهِ قَالَ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ إِنْ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مَا نَعُدُّ لِلنِّسَاءِ أَمْرًا حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِنَّ مَا أَنْزَلَ وَقَسَمَ لَهُنَّ مَا قَسَمَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا فِي أَمْرٍ أَتَأَمَّرُهُ إِذْ قَالَتْ امْرَأَتِي لَوْ صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقُلْتُ لَهَا مَا لَكَ وَلِمَا هَا هُنَا وَفِيمَ تَكَلُّفُكِ فِي أَمْرٍ أُرِيدُهُ فَقَالَتْ لِي عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ مَا تُرِيدُ أَنْ تُرَاجَعَ أَنْتَ وَإِنَّ ابْنَتَكَ لَتُرَاجِعُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ مَكَانَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَقَالَ لَهَا يَا بُنَيَّةُ إِنَّكِ لَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ فَقَالَتْ حَفْصَةُ وَاللَّهِ إِنَّا لَنُرَاجِعُهُ فَقُلْتُ تَعْلَمِينَ أَنِّي أُحَذِّرُكِ عُقُوبَةَ اللَّهِ وَغَضَبَ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بُنَيَّةُ لَا يَغُرَّنَّكِ هَذِهِ الَّتِي أَعْجَبَهَا حُسْنُهَا حُبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاهَا يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ لِقَرَابَتِي مِنْهَا فَكَلَّمْتُهَا فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ دَخَلْتَ فِي كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى تَبْتَغِيَ أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَزْوَاجِهِ فَأَخَذَتْنِي وَاللَّهِ أَخْذًا كَسَرَتْنِي عَنْ بَعْضِ مَا كُنْتُ أَجِدُ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهَا وَكَانَ لِي صَاحِبٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِذَا غِبْتُ أَتَانِي بِالْخَبَرِ وَإِذَا غَابَ كُنْتُ أَنَا آتِيهِ بِالْخَبَرِ وَنَحْنُ نَتَخَوَّفُ مَلِكًا مِنْ مُلُوكِ غَسَّانَ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَسِيرَ إِلَيْنَا فَقَدْ امْتَلَأَتْ صُدُورُنَا مِنْهُ فَإِذَا صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَدُقُّ الْبَابَ فَقَالَ افْتَحْ افْتَحْ فَقُلْتُ جَاءَ الْغَسَّانِيُّ فَقَالَ بَلْ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ اعْتَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْوَاجَهُ فَقُلْتُ رَغَمَ أَنْفُ حَفْصَةَ وَعَائِشَةَ فَأَخَذْتُ ثَوْبِي فَأَخْرُجُ حَتَّى جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ يَرْقَى عَلَيْهَا بِعَجَلَةٍ وَغُلَامٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْوَدُ عَلَى رَأْسِ الدَّرَجَةِ فَقُلْتُ لَهُ قُلْ هَذَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَذِنَ لِي قَالَ عُمَرُ فَقَصَصْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فَلَمَّا بَلَغْتُ حَدِيثَ أُمِّ سَلَمَةَ تَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ لَعَلَى حَصِيرٍ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ شَيْءٌ وَتَحْتَ رَأْسِهِ وِسَادَةٌ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَإِنَّ عِنْدَ رِجْلَيْهِ قَرَظًا مَصْبُوبًا وَعِنْدَ رَأْسِهِ أَهَبٌ مُعَلَّقَةٌ فَرَأَيْتُ أَثَرَ الْحَصِيرِ فِي جَنْبِهِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ كِسْرَى وَقَيْصَرَ فِيمَا هُمَا فِيهِ وَأَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَهُمْ الدُّنْيَا وَلَنَا الْآخِرَةُ

Povedal nám [Abdul Aziz bin Abdullah] Povedal nám [Sulaiman bin Bilal] od [Yahya] od [Ubaida bin Hunaina], že počul [Ibn Abbasa, nech je s ním Alah spokojný] rozprávať, že povedal: „Otáľal som rok.“ Vlastne som sa chcel opýtať Umara bin Al-Chatthaba na jeden verš, ale nepýtal som sa ho, len preto, že som sa zdráhal. Až kým jedného dňa nevyšiel vykonať hadždž, potom som išiel s ním. Na ceste späť Umar odstúpil k stromom Araq, aby sa vymočil, a ja som naňho čakal, kým nedokončil močenie. Potom som sa s ním potešil a spýtal som sa: „Ó, Veliteľ veriacich, kto boli tie dve ženy z manželiek Proroka, nech mu váži Jehovu, ktoré si navzájom pomáhali, aby ho obťažovali?“ Tak [Umar] odpovedal: „Tieto dve sú Hafšah a Áisja.“ Povedal som: „Pri Alahovi, vlastne už pred rokom som sa ťa na to chcel opýtať, ale nikdy som to neurobil, pretože som sa ťa zdráhal.“ Umar povedal: „Nerob to. Ak si myslíš, že niečo vieš, tak sa opýtaj. Ak to naozaj viem, určite ti dám vedieť.“ Potom Umar povedal: „Pri Alahovi, v časoch nevedomosti sme nikdy nezohľadňovali myšlienky ani návrhy, ktoré prichádzali od žien, a tak Alah zjavil verše týkajúce sa ich práv a rozdelil práva, ktoré rozdelil.“ Umar pokračoval: „Takže keď som čelil problému, ktorý som chcel zvážiť, zrazu moja žena povedala: „Keby si len urobil to a to!“ Tak som mu povedal: „Čo s tebou je, prečo sa miešaš a prečo sa miešaš do vecí, ktoré chcem ja?“ Moja žena odpovedala: „Si veľmi zvláštny, ó Ibnul Chathathab! Nechceš byť pozvaný na diskusiu, aj keď tvoja vlastná dcéra žiadala o diskusiu s prorokom, sallallaahu 'alaihi wasallam, až kým neprežil svoje dni nahnevaný?“ „Nakoniec sa Umar ponáhľal po oblečenie a okamžite stretol Hafšu a povedal mu: ‚Syn môj, ty si v skutočnosti pozval Rasulullaha, محمي والعالم, na diskusiu, až kým sa celé dni nehneval.‘ Hafša povedala: ‚Pri Alahovi, naozaj ho pozveme na diskusiu.‘ Povedal som mu: ‚Vedz, varujem ťa pred Alahovým trápením a tiež pred hnevom Jeho Posla, محمي والعالم, ó syn môj. Nikdy sa necíť bezradný kvôli láske Proroka, محمي والعالم, k nemu.‘ To znamená jeho lásku k Ášii.“ Umar pokračoval vo svojom príbehu: „Potom som vyšiel von, kým som nestretol Umm Salámu kvôli môjmu blízkemu vzťahu s ňou, potom som sa s ňou o tom porozprával.“ Umm Saláma povedala: ‚Si naozaj zvláštny, ó Ibnul Chatthab. Vstúpil si do všetkých záležitostí. Kým nebudeš chcieť vstúpiť do…‘“ záležitosti, ktoré sa stali medzi Prorokom, nech ťa miluje, a jeho manželkami. Umm Salamah mi to odmietla s odpoveďou, ktorá vyvrátila moje predchádzajúce želania. Tak som okamžite opustil jeho sídlo. V tom čase som mal priateľa z radov Ansarov, a ak som nebol prítomný - v zhromaždení Proroka - potom mi oznámil správu. A ak on chýba, potom som to bol ja, kto mu oznámil novú správu. V tom čase sme sa báli kráľa medzi ghassánskymi kráľmi. Rozšírila sa správa, že bude kráčať smerom, ktorým sme išli. Zatiaľ čo jej tieň naplnil naše hrude. Zrejme jeden z mojich ansárskych priateľov zaklopal na dvere a povedal: „Otvorte dvere, otvorte dvere.“ Spýtal som sa: „Prišiel kráľ Al Ghassani?“ Odpovedal: „Ešte horšie. V skutočnosti sa Prorok Muhammad (mier s ním) rozviedol so svojimi manželkami, najmä s Hafšou a Áišou. Tak som si okamžite vzal šaty a vyšiel von, kým som nestretol Proroka Muhammada (mier s ním) v jeho bare, kde vyliezol po rebríku. Medzitým bol na schodoch sluha Proroka Muhammada (mier s ním) Aswad. Tak som mu povedal: „Povedz mu, že toto je Umar bin Al-Chatthab.“ Potom mi to dovolil. Potom som mu vyrozprával príbeh tejto udalosti. Keď sa príbeh dostal k udalosti s Umm Salámou, Prorok Muhammad (mier s ním) sa usmial. V tom čase ležal na rohoži, ktorá nebola ničím prikrytá. Pod hlavou mal iba vankúš vyrobený z kože plnenej vláknom. Na dvoch nohách mal nasypané listy a na hlave mal vyčinenú kožu. Videl som stopy po rohoži na ľavej strane.“ bok jeho tela a ja som plakal. Spýtal sa: „Čo ťa rozplakalo?“ Odpovedal som: „Ó, Posol Alláha, Kisra aj Cisár sú vskutku spokojní, zatiaľ čo ty, ó, Posol Alláha.“ Nakoniec povedal: „Nebol by si spokojný, keby tento svet patril im, zatiaľ čo posmrtný život patrí nám?“