Ar Rahim

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ لَهُ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي عَنْ عَائِشَةَ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ قَالُوا قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيُّهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَكُنْتُ أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ دَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ قَالَتْ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يُرَحِّلُونِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ عَلَيْهِ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يَهْبُلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَحَمَلُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ فَسَارُوا وَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا مِنْهُمْ دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَتَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا تَكَلَّمْنَا بِكَلِمَةٍ وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ وَهَوَى حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَقُمْتُ إِلَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ وَهُمْ نُزُولٌ قَالَتْ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَ الْإِفْكِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ قَالَ عُرْوَةُ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ كَانَ يُشَاعُ وَيُتَحَدَّثُ بِهِ عِنْدَهُ فَيُقِرُّهُ وَيَسْتَمِعُهُ وَيَسْتَوْشِيهِ وَقَالَ عُرْوَةُ أَيْضًا لَمْ يُسَمَّ مِنْ أَهْلِ الْإِفْكِ أَيْضًا إِلَّا حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَمِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ وَحَمْنَةُ بِنْتُ جَحْشٍ فِي نَاسٍ آخَرِينَ لَا عِلْمَ لِي بِهِمْ غَيْرَ أَنَّهُمْ عُصْبَةٌ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَإِنَّ كِبْرَ ذَلِكَ يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ قَالَ عُرْوَةُ كَانَتْ عَائِشَةُ تَكْرَهُ أَنْ يُسَبَّ عِنْدَهَا حَسَّانُ وَتَقُولُ إِنَّهُ الَّذِي قَالَ فَإِنَّ أَبِي وَوَالِدَهُ وَعِرْضِيلِعِرْضِ مُحَمَّدٍ مِنْكُمْ وِقَاءُقَالَتْ عَائِشَةُ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَلِكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ حِينَ نَقَهْتُ فَخَرَجْتُ مَعَ أُمِّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَكَانَ مُتَبَرَّزَنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا قَالَتْ وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي الْبَرِّيَّةِ قِبَلَ الْغَائِطِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا قَالَتْ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ وَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ وَقُلْتُ مَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ قَالَتْ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ لَهُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهُ مَاذَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةً عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا لَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي قَالَتْ وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْأَلُهُمَا وَيَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ فَقَالَ أُسَامَةُ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَسَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ غَيْرَ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ يَوْمِهِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي عَنْهُ أَذَاهُ فِي أَهْلِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْذِرُكَ فَإِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ بِنْتَ عَمِّهِ مِنْ فَخِذِهِ وَهُوَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ قَالَتْ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ وَلَوْ كَانَ مِنْ رَهْطِكَ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ يُقْتَلَ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ قَالَتْ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ قَالَتْ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ كُلَّهُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ وَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى إِنِّي لَأَظُنُّ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي فَبَيْنَا أَبَوَايَ جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْ

Esan digu [Abdul Aziz bin Abdullah] [Ibrahim bin Saad] [Salih] [Ibn Shihab] [Ibn Shihab] esan digu; esan zidan ['Urwah bin Az Zubair] eta [Sa'id bin Al Musayyab] eta ['Alqamah bin Waqash Al Laitsi] eta ['Ubaidullah bin Abdullah bin 'Uqbah bin Mas'ud] ['Aishah radliallahu 'anha] Profetaren emazteak sallallaahu 'alaihi'k esan zuenean salatzaileak esan zuenean. Denek istorioak kontatu zizkidaten, pertsona talde batek beren istorioak kontatu zituen 'Aisyah-ek esandakoan oinarrituta eta batzuk beren estimazioak besterik ez ziren, gero gertaera honi buruzko istorioetatik haditak zehaztu nituen eta 'Aisyah-ek esan zizkidan haditak ere sartu nituen eta hadit batzuk elkar berretsi zuten, non beste batzuekin espekulatu zuten, esan zuten 'Aisyah-ek esan zuela: 'Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bidaia batera joan nahi zuenean, zozketa egiten zuen bere emazteen artean, baten izena ateratzen bazen, berarekin bidaiatzen ari zela esan nahi zuen. Egun batean gure izenak zozketatu zituen egiten ari zen borroka baterako, beraz, nire izena atera zen, harik eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin parte hartu nuen arte hijab bertsoa agerian utzi ondoren. Keinu batean sartu eta barruan jarri ninduten. Gero alde egin genuen, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek borroka amaitu zuenean, etxera itzuli ginen. Medinatik gertu geundela, gaua pasatzera goazela iragarri zuen. Beraz, aterpetik atera nintzen bera eta bere segizioa gelditu zirenean, eta gero oinez joan nintzen tropak utzi arte. Nire beharrak ase ondoren, taldera itzuli nintzen, zein harrituta nengoen, bularra ukitu nuenean, Zhafar lurraldetik egindako lepokoa erori zitzaidala konturatu nintzen. Beraz, nire lepokoa bilatzera itzuli nintzen. Aishak jarraitu zuen: «Orduan, ni ekarri nindutenak etorri eta nire aterpea hartu zuten, eta nindoan gameluan jarri zuten. Uste zuten jada aterpean nengoela. Izan ere, garai haietan emakumeak arinak ziren, ez oso astunak, eta ez zuten haragi askorik, janari zati bat bakarrik jaten zuten. Horregatik, nire aterpea ekarri zidatenek ez zuten susmatzen zein arina zen altxatu zutenean. Garai hartan oraindik emakume gaztea nintzen. Orduan, gamelua artatu eta oinez joan ziren. Bitartean, nire lepokoa tropak igaro ondoren bakarrik berreskuratu nuen. Gero, taldea gelditu zen lekura joan nintzen, baina inor ez zen atzean utzi». Ondoren, nire jatorrizko lekura itzuli nintzen, desagertuta nengoela sentituko zutelakoan eta nire lekura itzuliko zirelakoan. Eseri nintzenean, logura hartu ninduen, azkenean lokartu arte. Shafwan bin Al Mu'aththal Sulami Adz Dzakwan nire atzetik isilpean etorri zenean, nire lekura hurbildu zen eta itzal beltz bat ikusi zuen, lo zegoen norbaiten antzekoa. Ni ikustean ezagutu ninduen. Egia esan, hijaba jaitsi aurretik ikusi ninduen. Berehala esnatu nintzen bere istirja' esaldia entzun nuenean, -innaa lillahi wa inanaa ilaihi raji'un esanez-, ni ezagutu ninduenean. Berehala estali nuen aurpegia hijabarekin. Allahren izenean, ez genuen hitzik esan eta ez nuen berarengandik hitzik entzun, bere istirja' hitzak izan ezik, orduan bere zaldizko zaldia gelditu eta belauniko jarri zuen. Beraz, bere zaldira hurbildu eta gero igo nintzen. Ondoren, bere zaldia gidatzen zuela ibili zen, Azh Zhahirah ibaiaren ertzean arratsaldeko beroan gelditzeko gelditu ondoren tropak harrapatu ahal izan genituen arte. Aishak esan zuen: "Orduan, hil bitez hiltzen direnak". Eta berri faltsu hau zabaltzen paper garrantzitsua izan zuen pertsona Abdullah bin Ubay bin Salul izan zen. - 'Urwahek esan zuen; Jakinarazi zidaten Abdullah bin Ubayk berri faltsuak zabaldu, esan, baieztatu eta jendeari helarazi zizkiola, eta gaineratu zuen- 'Urwahek ere esan zuen: 'Ez da aipatzen Hasan bin Thabit, Mistah bin Utsatsah eta Hamnah bint Jahshiz gain berri faltsuak zabaltzen parte hartu zuten pertsonak ere. Ez dakit haiei buruz, baina pertsona talde bat dira, Allah Ta'alak esan zuen bezala. Eta horien artean garrantzitsuena Abdullah bin Ubay bin Salul da. 'Urwahek esan zuen; Aishak ez zuen Hassan kritikatzea gustuko, esan zuen Hassan izan zela poema hau idatzi zuena: 'Egia esan, nire aita, eta haren aita eta nire ohorea Mahomaren ohorerako dira, zuengandik babesteko ezkutu gisa'. Aishak orduan esan zuen: 'Medinara iritsi ginenean, hilabetez gaixotu nintzen iritsi nintzenetik, jendea albiste faltsuak zekartzaten pertsonek esandako albiste faltsuekin lanpetuta zegoen bitartean. Nik ez nekien ezer berrien berri. Hala ere, susmatzen nuen berak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) gaixorik nengoenean bakarrik bisitatzen ninduela, eta ez nuen Profetaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) leuntasun hori sentitu, normalean gaixorik nengoenean sentitzen nuen bezala. Profeta (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) ni ikustera etorri zen eta agurtu ninduen, gero galdetu zidan: "Zer moduz?" eta gero alde egin zuen. Horrek antsietatea piztu zidan, baina ez nekien ezer txarrik gertatzen ari zenik. Egun batean, etxetik irten nintzen sendatu nintzela sentitu nuenean. Umm Mistah-ekin Al-Manashira joan nintzen, non gure beharrak egiten genituen, eta ez ginen hara ateratzen gauez izan ezik. Hori gure etxearen ondoan gure beharrak egiteko leku bat egin aurretik izan zen. Aishak esan zuen: "Eta gure ohiturak antzinako arabiarren ohituren berdinak dira, etxetik kanpo edo zelai ireki batean gure beharrak egiten ditugunean. Deseroso sentitzen gara gure etxeen ondoan gure beharrak egiteko leku bat egiten badugu". Aishak jarraitu zuen: "Beraz, ni eta Umm Mistah, - bera Abu Ruhum bin Al Muthallib bin Abdu Manafen semea da, bere ama Shakhar bin 'Amirren alaba den bitartean, Abu Bakr Ash Shiddiq-en amaren izeba, eta bere semea Mistah bin Utsatsah bin 'Abbad bin Al Mutahllib deitzen da - gure negozioa amaitu ondoren, ni eta Umm Mistah nire etxera itzuli ginen. Bat-batean Umm Mistah bere oihalarekin estropezu egin eta esan zuen: 'Ai Mistah'. Nik esan nion: 'Esan duzuna oso txarra izan da'. Badr-eko guduan parte hartu zuen gizon bat kritikatu al zenuen? ' Esan zuen: 'Ai alaba, ez al duzu entzun zer esan duen? '. Galdetu nion: 'Zer esan du?' Umm Mistahek berri faltsuak ekarri zituzten pertsonen hitzei buruz hitz egin zidan - salaketa zitalak -. Gertakari honek nire mina areagotu zuen, lehendik sentitzen nuen minaren gainetik. Nire etxera itzuli nintzenean, Allahren Mezularia (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) etorri zitzaidan biltzera, agurtu ninduen eta esan zidan: "Zer moduz zaude?". Galdetu nion: "Baimena ematen didazu nire gurasoen etxera itzultzeko?". Aishak esan zuen: "Jakin nahi nuen zer gertatu zitzaien nire gurasoei". Allahren Mezularia (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) baimena eman zidan, eta nire amari galdetu nion: "Ai ama, zertaz ari da jendea?". Hark erantzun zuen: "Ai alaba, lasai egon. Allahren izenean, arraroa da emakume bat maite duen gizon batekin egotea eta senarra izatea, baina jazarri egingo diotela". Aishak esan zuen: «Nik esan nuen: 'Aintza Jainkoari, egia al da jendea gai honetaz eztabaidatzen ari dela?'». Aishak esan zuen: «Beraz, gau osoan negar egin nuen goizera arte, malkoak aurpegitik behera zerizkidala, eta ezin izan nuen lo egin edo makillajea jarri, negarrez jarraitu nuelako, eta oraindik negarrez egon nintzen goizera arte». Aishak jarraitu zuen: "Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek Ali bin Abi Talib eta Usamah bin Zaid deitu zituen errebelazioa oraindik iritsi ez zenean, biei galdetu zien eta bere emaztearengandik banantzeko planen inguruko iritzia eskatu zien. Aisyahk jarraitu zuen; Usamahk bere familiaren garbitasunari buruz zekiena eta berari buruz zekiena adierazi zion. Usamahk esan zuen: 'Zure familia, ez dakigu ezer ontasuna baino'. Bitartean, Ali bin Abi Talibek esan zuen: 'Alaren Mezularia, Alahek ez zaitu arazorik emango, beste emakume asko baitaude. Galdetu bere emakumezko lagunari, nork baieztatuko dizu'. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek Barirah deitu eta esan zuen: 'Oi Barirah, ikusi al duzu inoiz ezer zalantzagarririk Aisharengan?'. Barirahek erantzun zuen: 'Zuzen bidali zaituenaren izenean, ez dut inoiz ezer zalantzagarririk ikusi. Berarengan zerbait ikusi banuen ere, gauza txiki bat baino ez zen, oso gaztea zen oraindik, behin bere familiaren diruarekin lo egin zuen eta gero... orea jan zuen. Aisyah-ek jarraitu zuen: «Egun batean, pulpituan zegoela, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam jaiki zen Abdullah bin Ubay bin Salul gogorarazteko. Esan zuen: «Oi musulmanok, nork askatu nazakezue nire familiari min egin dion pertsona horretatik? Alaren izenean, ez dut nire familia ezagutzen, ontasuna baizik. Izan ere, norbait aipatu dute - Shafwan alegia - ezagutzen ez dudana baina jatorra dena, ez da nire familiarengana etortzen, beti nirekin dago». Aisha-k esan zuen: «Orduan, Sa'ad bin Mu'adz, Bani 'Abdul Ashalen anaia, jaiki eta esan zuen: «Nik, Alaren Mezularia, mendekatuko dut irain hau zuretzat. Pertsona Aus tribukoa bada, lepoa moztuko diot, eta Khazraj tribuko gure anaia bada, agindu iezaguzu, zuk agindutakoa beteko dugu». Aisyah-ek jarraitu zuen: «Orduan, Khazraj tribuko gizon bat zegoen - Hassanen ama bere osabaren alaba zen - Sa'ad bin 'Ubadah, Khazraj tribuko buruzagia. Aisyahek jarraitu zuen: 'Pertsona jainkotiarra zen, baina egun hartan jarrera tribalek eraman zuten, eta Sa'ad bin Mu'adzi esan zion: 'Gezurra esaten duzu, bere zerbitzariaren adina dakien Alaren izenean, ez duzu hilko eta ezingo duzu hil. Zure tribukoa balitz, ez zenuke hil nahi izango'. Orduan, Usaid bin Hudlair, bere osaba Sa'ad bin Mu'adzen semea, zutitu eta esan zuen: 'Izan ere, zu zara gezurra esaten ari zarena, bere zerbitzariaren adina dakien Alaren izenean, zalantzarik gabe hilko dugu. Izan ere, munafiq bihurtu zara munafiq herria defendatzen duzulako'. Orduan, bileraren giroa gero eta beroagoa bihurtu zen bi tribuen artean, Aus eta Khazraj, elkar hiltzear egon arte, nahiz eta Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, oraindik pulpituan zutik egon. Aishak jarraitu zuen: 'Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi Wasallamek lasaitzen jarraitu zuen azkenean isildu ziren arte eta bera isildu zen arte. Aishak esan zuen: "Egun osoan negar egin nuen, nire malkoak isurtzen jarraitu zuten eta ezin nuen bakean lo egin horregatik, azkenean nire gurasoak nire ondoan egon ziren arte, bi gau eta egun batean negar egin nuen bitartean, nire malkoak lehortu zirela pentsatu nuen arte". Nire gurasoak nire ondoan eserita zeuden bitartean, eta negarrez jarraitzen nuen bitartean, bat-batean Ansar emakume bat etorri zen ni ikusteko baimena eske, beraz, utzi nion. Orduan, nirekin negarrez eseri zen. Horrela geundela, bat-batean Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, etorri eta eseri zen. Aishak esan zuen: "Baina ez da nire ondoan eseri berri faltsu hau zabaldu zenetik. Gertakari hau hilabete bat daramatza gertatzen eta oraindik ez da errebelaziorik etorri niri gertatutakoa azaltzeko". Aishak esan zuen: «Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek shahada errezitatu zuen eserita, eta gero esan zuen: «O Aisyah, bai, albisteak iritsi zaizkit zure inguruan honelako eta halako. Garbia eta errugabea bazara, Ala-k garbitu egingo zaitu zalantzarik gabe. Hala ere, bekatu bat egin baduzu, eskatu barkamena Ala-ri eta damutu zaitez Hari, zeren zerbitzari batek bekatu bat egin duela onartzen badu eta gero damutzen bada, Ala-k onartuko du bere damua». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esaldia amaitu ondoren, malkoak garbitu nituen tanta bakar bat ere ez geratzeko, eta gero aitari esan nion: «Defendatu nazazu Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek nire inguruan esandakoaren aurka». Nire aitak esan zuen: «Alaren izenean, ez dakit zer esan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i». Gero amari esan nion: «Defendatu nazazu Ala-ren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esandakoaren aurka». ni». Nire amak erantzun zuen: «Alaren izenean, ez dakit zer esan Alaren Mezulariari (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela).» 'Aishak esan zuen: 'Emakume gazte bat besterik ez naiz, eta ez dut Korana askorik irakurri. Allahren izenean, badakit jendeak esaten duena entzun duzula, eta bihotzean hartu eta sinetsi duzula. Garbia naizela esango banizu, eta Allahren izenean, badaki garbia naizela, ez zenidake sinetsiko. Kalumnia hau onartu eta baieztatuko banizu, Allahk badaki garbia naizela, ziur sinetsiko zenuke. Allahren izenean, ez dut aurkitzen ni eta zuen artean parabolarik, baina bere aita Yusuf profeta 'alaihis salam bezala, esan zuenean: -'Izan zaitez pazientzia onarekin, Allahk agerian utziko dizulako daukazuna'- QS Yusuf 18. bertsoa. Ondoren, ohera joan nintzen eta Allahk bazekien egun hartan benetan garbi nengoela eta Allah dela akusazio horretatik askatuko nauena. Hala ere, Allahren izenean, ez nuen espero Allahk gertatu zitzaidan gaia azaltzen zuen errebelazio bat bidaliko zidanik. Ez baitut uste egokia denik errebelazio bat jaistea eta gero jendeak irakurtzea, horri buruz hitz egiten duelako bakarrik... Nire arazo pertsonala. Apalegi naiz Jainkoak nire arazoaz hitz egiten duenean. Baina espero dut Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek amets baten bidez errebelazio bat jasotzea, Alak garbituko nauela esanez. Eta Alaren izenean, egia esan, Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ez zuen bere eserlekutik mugitu nahi izan, ezta bere familiako inor ere atera errebelazio bat bidali ez bazaio. Errebelazio hau jaso zuen ohi bezala, egoera oso zailean, perlak bezala izerditan, negua izan arren. Hau berari errebelazioaren pisuagatik da. 'Aishak esan zuen: Horren ondoren, bere aurpegia distiratsu zegoen eta barre egiten ari zen. Esan zuen lehen esaldia hau izan zen: 'O Aisyah, egia esan, Alak garbitu zaitu'. 'Aishak esan zuen: 'Orduan, nire amak esan zidan: 'Jaiki zaitez haren bila'. Nik esan nuen: 'Alaren izenean, ez naiz haren aurka egongo eta ez dut inor goraipatuko Ala 'azza wajalla izan ezik. Beraz, Alak bertso hau errebelatu zuen: 'Egia esan, zuen artean berri faltsuak zabaltzen dituztenak oraindik zuen taldean daude...'' QS An Nuur; 11 eta horrela hamar bertsoz. Ondoren, salaketa guztietatik askatu naizela azaltzen duen bertso bat dator. Abu Bakar Ash Shiddiq-ek, Mistah bin Utsatsah beti babestu zuenak, oraindik senide bat zelako, esan zuen: «Alaren izenean, honen ondoren ez diot gehiago Mistah-i betiko mantenua emango, 'Aishari' buruzko berri faltsuak zabaltzen lagundu duelako». Orduan, Alak bertso hau errebelatu zuen: «Eta ez dezatela zuen artean abantailak eta baliabide ugari dituztenek zin egin ez diezaiotela emango... bertsoa... arte. Ala Barkatzailea da, Errukitsuena». QS An Nuur; 22. Orduan, Abu Bakr-ek esan zuen: «Bai, Alaren izenean, gehiago maite dut Ala-k barkatzen badit». Beraz, Mistah-i lehen bezala mantenua ematen hasi zen eta esan zuen: «Ez diot betiko mantenua kenduko». Aishak esan zuen: «Eta Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, behin Za-ri galdetu zion