Ar Rahim

حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَأَفْهَمَنِي بَعْضَهُ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِنْهُ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ أَوْعَى مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتُ لَهُ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي عَنْ عَائِشَةَ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا زَعَمُوا أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا مَعَهُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزَاةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَهُ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجٍ وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ أَظْفَارٍ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ فَأَقْبَلَ الَّذِينَ يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يَثْقُلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ وَإِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ حِينَ رَفَعُوهُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ فَاحْتَمَلُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنْزِلَهُمْ وَلَيْسَ فِيهِ أَحَدٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ فَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونَنِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ غَلَبَتْنِي عَيْنَايَ فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي وَكَانَ يَرَانِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ يَدَهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُعَرِّسِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ بِهَا شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ مِنْ قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ وَيَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَرَى مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَمْرَضُ إِنَّمَا يَدْخُلُ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ حَتَّى نَقَهْتُ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ مُتَبَرَّزُنَا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي الْبَرِّيَّةِ أَوْ فِي التَّنَزُّهِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ بِنْتُ أَبِي رُهْمٍ نَمْشِي فَعَثَرَتْ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَتْ يَا هَنْتَاهْ أَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالُوا فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَقَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ ائْذَنْ لِي إِلَى أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي مَا يَتَحَدَّثُ بِهِ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَى نَفْسِكِ الشَّأْنَ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا أَكْثَرْنَ عَلَيْهَا فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَلَقَدْ يَتَحَدَّثُ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبِتُّ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ فَأَمَّا أُسَامَةُ فَأَشَارَ عَلَيْهِ بِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ لَهُمْ فَقَالَ أُسَامَةُ أَهْلُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا نَعْلَمُ وَاللَّهِ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَسَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ يَا بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ فِيهَا شَيْئًا يَرِيبُكِ فَقَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ مِنْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا قَطُّ أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ الْعَجِينِ فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ يَوْمِهِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعْذُرُنِي مِنْ رَجُلٍ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا وَاللَّهِ أَعْذُرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا فِيهِ أَمْرَكَ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ فَقَالَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ وَاللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَنَزَلَ فَخَفَّضَهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ وَبَكَيْتُ يَوْمِي لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ فَأَصْبَحَ عِنْدِي أَبَوَايَ وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا حَتَّى أَظُنُّ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي إِذْ اسْتَأْذَنَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مِنْ يَوْمِ قِيلَ فِيَّ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ مَكَثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي شَيْءٌ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِنْهُ قَطْرَةً وَقُلْتُ لِأَبِي أَجِبْ عَنِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِأُمِّي أَجِيبِي عَنِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا قَالَ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَأَنَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ لَا أَقْرَأُ كَثِيرًا مِنْ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ إِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ سَمِعْتُمْ مَا يَتَحَدَّثُ بِهِ النَّاسُ وَوَقَرَ فِي أَنْفُسِكُمْ وَصَدَّقْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي بَرِيئَةٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَبَرِيئَةٌ لَا تُصَدِّقُونِي بِذَلِكَ وَلَئِنْ اعْتَرَفْتُ لَكُمْ بِأَمْرٍ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي بَرِيئَةٌ لَتُصَدِّقُنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا إِلَّا أَبَا يُوسُفَ إِذْ قَالَ{ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ }ثُمَّ تَحَوَّلْتُ عَلَى فِرَاشِي وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يُبَرِّئَنِي اللَّهُ وَلَكِنْ وَاللَّهِ مَا ظَنَنْتُ أَنْ يُنْزِلَ فِي شَأْنِي وَحْيًا وَلَأَنَا أَحْقَرُ فِي نَفْسِي مِنْ أَنْ يُتَكَلَّمَ بِالْقُرْآنِ فِي أَمْرِي وَلَكِنِّي كُنْتُ أَرْجُو أَنْ يَرَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّوْمِ رُؤْيَا يُبَرِّئُنِي اللَّهُ فَوَاللَّهِ مَا رَامَ مَجْلِسَهُ وَلَا خَرَجَ أَحَدٌ مِنْ

[Abu Ar Rabi' Sulaiman bin Daud] esan digu eta [Ahmad]-ek ulermen bat eman dit, [Fulaih bin Sulaiman] esan digu [Ibnu Syihab Az Zuhriy-rengandik] ['Urwah bin Az Zubair] eta [Sa'id bin Al Musayyab] eta ['Alqamah bin Waqashsh Al Laitsiy] eta ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Uqbah]-rengandik ['Aisyah radiallahu 'anha] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emaztea, salatzaileek esandakoa esan ziotenean, Alak garbitu egin zuen kalumnia zital horretatik. Az Zuhriy-k esan zuen; eta guztiek 'Aisyah-ren istorio bilduma bat kontatu zidaten, batzuk besteak baino zehatzagoak ziren eta haien istorioak sendoagoak ziren, gero 'Aisyah-rengandik kontatu zizkidaten bakoitzaren haditha begiratu nuen. Hadith hauek elkar indartzen dute, 'Aisyah radiallahu 'anhak esan zuela diote: 'Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, bidaia bat egiteko asmoa zuenean, zozketa egin zuen bere emazteen artean. Horietako baten izena ateratzen bada, berarekin bidaiatzen ari dela esan nahi du. Egun batean, izen asko atera zizkigun egiten ari zen gerra baterako, beraz, nire izena atera zen, hijabaren bertsoa agerian utzi ondoren berarekin parte hartu nuen arte, etxe txiki batera eraman eta barruan sartu ninduten. Joan ginen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak gerra amaitu zuenean etxera itzuli ginen arte. Medinatik gertu zegoenean, gauerako erretiratuko zela iragarri zuen. Beraz, bera eta bere segizioa gelditu zirenean alde egin nuen eta tropak utzi arte ibili nintzen. Nire beharrak ase ondoren, taldera itzuli nintzen, baina bularra ukitu eta agataz egindako lepokoa erori zitzaidala ikusi nuen. Beraz, nire lepokoa bilatzera itzuli nintzen. Orduan, ni ekarri ninduten gizonek gamelua itzuli zuten, gameluaren barruan nengoela pentsatuz. Izan ere, garai haietan, emakumeak arinak ziren, ez astunak, eta ez zuten haragirik jaten; janari zati bat baino ez zuten jaten, beraz, jendeak ezin zuen gamelu baten pisua bereizi altxatzean, barruan emakume bat zegoen ala ez. Emakume gaztea nintzen garai hartan. Beraz, gameluak gidatu eta oinez joan ziren. Eta lepokoa tropak igaro ondoren bakarrik berreskuratu nuen. Beraz, taldea gelditu zen lekura joan nintzen, baina ez zegoen inor han, gero gelditu nintzen lekura itzuli nintzen, desagertuta nengoela konturatuko zirelakoan eta niregana itzuliko zirelakoan. Eseri nintzenean, hain logura sentitu nuen, ezen azkenean loak hartu bainuen. Sufwan bin Al Mu'aththol as-Sulamiy adz-Dzakwan izan zen tropa taldearen atzetik etorri zena, ni nengoen lekura iritsi eta norbait lo zegoela ikusi zuen arte. Beraz, niregana etorri zen. Hijabaren bertsoa agerian utzi aurretik, ikusi ninduen. Izututa esnatu nintzen bere zaldia gelditu eta jaitsi zuenean, nik igo ahal izateko. Gero, gidatu egin zuen, eguna gorenean zegoenean atseden hartzeko gelditu ziren taldearekin bat egin arte. Beraz, hil zena kondenatuta zegoen. Eta salaketa zabaltzen parte hartu zuena Abdullah ibn Ubay ibn Salul izan zen. Medinara iritsi ginen eta hilabetez gaixotu nintzen, jendea albiste faltsu honen eraginpean jartzen hasi zen bitartean - salaketa - eta nire egoera gaixoan utzi ninduten, batez ere ez nuelako ikusi sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik gaixorik nagoenean izaten dudan leuntasuna. Bisitatu eta agurtu egin ninduen eta nire egoerari buruz galdetu zidan keinuekin bakarrik, nik gertatzen ari zenaz jabetu gabe. Gaixotasunetik pixkanaka sendatu nintzen arte, Umm Misthoh-ekin joan nintzen normalean gure beharrak egiten ditugun lekura. Ez ginen hara ateratzen gauez izan ezik, hau gure etxetik gertu zegoen beloa hartu aurretik zen, garai hartan gure ohitura antzinako arabiarren ohitura zen - arabiar tradizionalenak - etxetik kanpo edo zelai ireki batean geundenean. Beraz, Umm Misthoh bint Abi Ruhum eta biok oinez gindoazen, eta jantziagatik irrist egin eta madarikatu egin zuen: «Ai Misthoh!». Nik esan nion: «Esan duzuna benetan gaiztoa da. Badr-eko guduan parte hartu zuen norbait kritikatzen ari zara?». Hark esan zuen: «Ai ene andrea, ez al duzu entzun zer eztabaidatzen ari diren?». Orduan, berri faltsuak zabaldu zizkidan - salaketa zitalak -. Gertakari honek nire mina areagotu zuen jada sentitzen nuen mina baino gehiago. Nire etxera itzuli nintzenean, Alaren Mezularia (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana izan daitezela) etorri zitzaidan bila, agurtu eta esan zidan: «Zer moduz?». Nik erantzun nion: «Eman baimena gurasoengana etxera joateko». Aishak esan zuen: «Garai hartan gurasoen baieztapena eskatu nahi nuen». Beraz, Alaren Mezularia (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana izan daitezela) baimena eman zidan, eta gurasoengana joan eta amari galdetu nion: «Zertaz ari dira jendeak hizketan?». Nire amak erantzun zuen: «Haurra, hartu arin gertatzen ari zaizun gai hau». Egia esan, Alaren izenean, oso arraroa da emakume bat maite duen senar batekin bizitzea, nahiz eta beste emazte bat izan, baina beste emazteek haren lotsa zabalduko dute'. Nik esan nuen: 'Subhanallah, jendea benetan eztabaidatzen ari al da gai honetaz?' Aisyah-ek esan zuen: 'Beraz, gau hartan eman nuen goizera arte, ezin izan nituen gehiago erori malkoak, amaitu zirelako eta ezin nuen lo egin horregatik, harik eta goizean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek 'Ali bin Abi Talib eta Usamah bin Zaid deitu zituen arte, errebelazioa oraindik iritsi ez zenean, bere emazteak dibortziatzeko plana eztabaidatzera gonbidatzeko. Usamah-ri dagokionez, zehazki zekiena adierazi zion Alaren Mezulariaren etxearekiko zuen maitasunagatik. Usamah-ek esan zuen: 'Zure Maiestatearen familia, Alaren Mezularia, Alaren izenean ez dugu ezer ezagutzen ontasuna baino'. Bitartean, 'Alaren Mezularia, Alak ez du Zure Maiestate arazorik izango, berataz gain beste emakume asko baitaude eta bere emakumezko lagunei galdetuko die nork baieztatuko duen Zure Maiestatea'. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek Barirah deitu eta esan zuen: "Oi Barirah, ikusten al duzu Aisharengan zalantzan jartzen duzun zerbait?" Barirahek erantzun zuen: "Bere Maiestate zuzen bidali zuenaren izenean, ez dut inoiz ikusi Aisyahrengan bere lotsa agerian uzteko erabil nezakeen lotsarik, nahiz eta zerbait ikusi, gauza txiki bat baino ez zen, oso gaztea zenean behin loak hartu zuen ogia egiten ari zela, eta gero abereak etorri eta orea jan zuten". Beraz, egun batean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam jaiki zen Abdullah bin Ubay bin Salul-i erantzule izateko eskatzeko. Allahren Mezulariak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esan zuen: "Nork eska diezaidake kontuak nire familiari min egin diola entzun dudan norbaitengatik?". Allahren izenean, ez dakit ezer nire familiari buruz, ontasuna izan ezik. Gizon bat aipatu dute - Shofwan, alegia, maitasun harreman bat izan duela dioten gizona - ontasuna izan ezik ezagutzen ez dudana, nire familiarengana inoiz etortzen ez dena baina beti nirekin dagoena". Beraz, Sa'd bin Mu'adh zutitu eta esan zuen: "Alaren Mezularia, irain hau mendekatuko dut zuretzat. Aus leinukoa balitz, lepoa moztuko genioke, eta gure anaietakoa balitz, Khazraj leinukoa, agindu iezaguzu, zure agindua beteko genuke". Orduan, Sa'd bin 'Ubadah, Khazraj leinuko buruzagia, lehenago pertsona zuzena izan zena baina egun hartan tribalismoak eraman zuena, zutitu eta esan zuen: "Gezurra esaten duzu, ez duzu inoiz hiltzeko gai izango eta ezingo duzu mendekatu". Orduan, Usaid bin Hudhoir zutitu eta esan zuen: "Egia esan, zu zara gezurra esaten ari zarena, ziur hilko dugu. Egia esan, hipokrita bihurtu zara hipokritak defendatzen dituzulako". Beraz, hitz gerra bat egon zen Aus eta Khazraj tribuen artean, harik eta beren haserrea askatu nahi izan zuten arte, Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, oraindik pulpituan zutik zegoen bitartean, azkenean jaitsi eta baretu egin zituen arte, azkenean isildu egin ziren arte eta bera isildu zen. Beraz, egun osoan negar egin nuen, nire malkoak ezin izan ziren arte, lehor zeudelako eta ezin nuen lo egin horregatik, azkenean nire gurasoak nire ondoan egon ziren arte, bi gau eta egun batez negar egin nuen bitartean, nire bihotza hautsi egingo zela pentsatu nuen arte'. Aishak esan zuen: 'Nire gurasoak nire ondoan eserita zeuden bitartean, negarrez jarraitzen nuen bitartean, bat-batean Ansarreko emakume batek sartzeko baimena eskatu zuen, beraz, utzi nion eta gero eseri eta nirekin negar egin zuen. Horrelako egoera batean nengoenean, bat-batean Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, etorri eta eseri zen, baina ez zen nire ondoan eseri, lehenago gertatu zitzaidana kontatu zidanean bezala, nahiz eta gertakari hau hilabete bat igaro eta errebelazioa oraindik ez etorri niri gertatu zitzaidan gai hau azaltzeko'. Aisyah-ek esan zuen: «Beraz, shahadaren bi esaldi irakurri zituela deklaratu zuen eta gero esan zuela: «O Aisyah, bai, zure inguruko berriak iritsi zaizkit honela eta honela. Garbia eta errugabea bazara, Ala-k garbitu egingo zaitu zalantzarik gabe. Hala ere, bekatuan erortzen bazara, eskatu barkamena Ala-ri eta damutu zaitez Hari, zeren zerbitzari batek bekatu egin duela onartzen badu eta gero damutzen bada, Ala-k bere damua onartuko baitu zalantzarik gabe». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere esaldia amaitu ondoren, nire malkoak lehortu egin ziren tanta bakar bat ere sentitu ezin nuen arte. Orduan, aitari esan nion: «Erantzun Ala-ren Mezulariari sallallaahu 'alaihi wasallam niri buruz». Nire aitak esan zuen: «Alaren izenean, ez dakit zer esan Ala-ren Mezulariari (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela)». Orduan, amari esan nion: «Erantzun Ala-ren Mezulariari (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) niri buruz, esan berri duenari buruz». Nire amak esan zuen: «Alaren izenean, ez dakit zer esan». Alaren Mezulariarengana (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela). Aishak esan zuen: "Neska gazte bat besterik ez naiz eta ez dut Koranaren zati handirik irakurtzen". Nik esan nuen: "Alaren izenean, badakit jendeak esaten duena entzun duzula eta bihotzean hartu eta sinetsi duzula. Garbia naizela esango banizu, eta Alaren izenean, badaki garbia naizela, ez zenidake sinetsiko honetan. Eta gai honi buruz aitortzen badizuet, Alak badaki garbia naizela, ziur sinetsiko zenidake". Alaren izenean, ez dut aurkitzen zuen eta nire artean adibiderik, Yusuf profetaren aitarena izan ezik, esan zuenean: "Izan zaitezte pazientzia onarekin, eta Ala da deskribatzen duzun guztiaren laguntza bilatzen duena". -QS. Yusuf 18-. Ondoren, ohera joan nintzen Ala-k garbituko ninduela esperoan, baina Ala-ren izenean, ez nuen espero Ala-k niri gertatu zitzaidan gai honi buruzko errebelaziorik bidaliko zuenik. Ez baita egokia Korana errebelatzea nire gai hau eztabaidatzeko. Baina nik bakarrik espero nuen Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, amets baten bidez errebelazio bat jasoko zuela, Ala-k garbituko ninduela esanez. Eta Ala-ren izenean, oraindik ez zen bere batzarrera joan, ezta Ahlul Bayt-eko inor ere alde egin, errebelazioa agertu zitzaion arte. Beraz, errebelazioa jaso zuen, ohi bezala, sukar oso altuan eta izerditan. Errebelazioa amaitu zitzaionean, barre egiten hasi zen eta esan zuen lehen esaldia hau izan zen: "O Aisha, goraipatu Ala-ri, Ala-k garbitu zaitu". Orduan, amak esan zidan: "Jaiki Ala-ren Mezulariarengana etortzera". Amari esan nion: "Ala-ren izenean, ez naiz hari aurre egitera jaikiko eta ez dut inor goraipatuko Ala Ta'ala izan ezik". Orduan, Ala-k bertso hau agertu zuen: "Egia esan, zuen artean berri faltsuak zabaltzen dituztenak ere zuen taldekoak dira. Ez pentsa gaiztotzat, baizik eta ona da zuentzat..."-. -QS. Annur 11-. Bertso hau agerian geratu zenean, nire salaketa guztietatik askatzea azaltzen zuena, Abu Bakr as-Shiddiq radliallahu 'anhuk, Mistah bin Utsatsah-ren bizitza beti babestu zuenak, senide bat zelako, esan zuen: 'Alaren izenean, honen ondoren ez diot gehiago Mistah-i betiko emango, 'Aishari' buruzko berri faltsuak zabaltzen parte hartu duelako. Orduan, Alak bertso hau agerian utzi zuen: -'Eta zuen artean abantailak eta ugaritasuna dituztenek ez dezatela zin egin ez diezaiotela emango... bertsoa... arte. Ala Barkatzailea da, Errukitsuena'- -QS. Annur 22-.. Beraz, Abu Bakr-ek esan zuen: 'Bai, Alaren izenean, benetan nahi nuke Ala-k barkatzea'. Beraz, Abu Bakr Misthahi lehen bezala laguntza ematera itzuli zen. Eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Zainab bint Jahsy-ri galdetu zion nire arazoari buruz, esanez: 'Oi Zainab, zer dakizu eta zer uste duzu?' Beraz, Zainabek esan zuen: «Alaren Mezularia, nire entzumena eta ikusmena zaintzen ditut, Ala izenean ez dakit ezer berari buruz, ontasuna izan ezik». Aisyahek esan zuen: «Zainabek lehenago ni baino nobleagoa sentitu bazuen ere, Alak osasun mentaleko babesarekin babestu zuen». Esan zuen, eta hadith hau kontatu digu [Fulaih]-ekin [Hisyam bin 'Urwah]-ekin ['Urwah]-ekin ['Aisyah radliallahu 'anha]-ekin eta ['Abdullah bin Az Zubair-ekin]. Esan zuen, eta hadith hau kontatu digu [Fulaih]-ekin [Rabi'ah bin ABi 'Abdurrahman]-ekin eta [Yahya bin Sa'id]-ekin [Al Qasim bin Muhammad bin Abu Bakr-ekin] ere.