Nabi mengharamkan madu, akhirnya turun ayat: Wahai Nabi, mengapa kamu mengharamkan apa yang Allah halalkan bagimu?

इमाम अबू दाऊद : 3227

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُخْبِرُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلًا فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَيَّتُنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُنَّ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ فَنَزَلَتْ{ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي إِلَى إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ }لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا }لِقَوْلِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَالْعَسَلَ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْخَبَرِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ تُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ وَفِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ سَوْدَةُ بَلْ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا سَقَتْنِي حَفْصَةُ فَقُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ قَالَ أَبُو دَاوُد الْمَغَافِيرُ مُقْلَةٌ وَهِيَ صَمْغَةٌ وَجَرَسَتْ رَعَتْ وَالْعُرْفُطُ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ

हे आम्हाला [अहमद बिन मुहम्मद बिन हनबल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हज्जाज बिन मुहम्मद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; [इब्न जुरैज] यांनी ['अथा'] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी ['उबैद बिन 'उमैर] यांना म्हणताना ऐकले; मी ['ऐशा], अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी, यांना सांगताना ऐकले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) झैनाब बिनत जह्श यांच्या घरी थांबले आणि त्यांच्या उपस्थितीत मध प्याले. मग मी आणि हफ्सा यांनी ठरवले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) जेव्हा आमच्यापैकी कोणाला भेटतील, ती म्हणे, 'खरोखरच मला मघाफिर (एका प्रकारच्या वनस्पतीचा) सुगंध आला आहे.' मग ते त्या दोघींपैकी एकाला भेटले आणि तिने त्यांना तसेच सांगितले. ते म्हणाले: 'खरोखरच मी झैनाबच्या घरी मध प्याला होता. आणि मी पुन्हा कधीच तसे करणार नाही." मग हा आयत अवतरित झाला: "(तुम्ही त्याला का मनाई करता जे अल्लाहने तुमच्यासाठी हलाल केले आहे…)" ते त्यांच्या शब्दांपर्यंत: "(जर तुम्ही दोघी अल्लाहकडे तौबा केल्यास…)" (सूरह तहरीम: 1–4), आयशा आणि हफ्सा यांच्या संबंधी. '(आणि जेव्हा पैगंबरने त्यांच्या एका पत्नीशी (हफ्सा) एका घटनेबद्दल खाजगीपणे बोलले)' (कुरआन ६६:३), त्यांच्या 'नक्कीच मी मध प्यायलो' या विधानामुळे. हे आम्हाला [अल-हसन इब्न अली] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू उसामा] यांच्याकडून, [हिशाम] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून], [आयशा] यांच्याकडून हदीस सांगितली, त्या म्हणाल्या: "अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, त्यांना गोड पदार्थ आणि मध आवडत असे." मग त्यांनी ही हदीस सांगितली. आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्या अन्नाचा वास त्यांच्यावर येणे खूपच नापसंत होते. आणि या हदीसमध्ये सौदा म्हणाली, "मालका, तुम्ही मघाफिर खाल्लेत!" त्यांनी उत्तर दिले: "खरं तर, मी हाफसाने दिलेले मध प्यायलो होतो." मग मी म्हटले, "मधमाशांनी उर्फुथ (एक प्रकारचे अस्वस्थ करणारे वास असलेले वनस्पती) खाल्ले आहेत!" अबू दाऊद म्हणाले, "मघफिर म्हणजे मुकलाह, म्हणजेच शमघह (एक प्रकारचे वनस्पती); जरासत म्हणजे रक्षण करणे, तर उर्फुथ हे मधमाशांच्या वनस्पतींमधील एक वनस्पती आहे."