Rasulullah diperdaya oleh Aisyah dan Hafshah hingga mengharamkan sesuatu yang dihalalkan Allah
Imam Abu Dawud : 3227
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُخْبِرُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلًا فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَيَّتُنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُنَّ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ فَنَزَلَتْ{ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي إِلَى إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ }لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا }لِقَوْلِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَالْعَسَلَ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْخَبَرِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ تُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ وَفِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ سَوْدَةُ بَلْ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا سَقَتْنِي حَفْصَةُ فَقُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ قَالَ أَبُو دَاوُد الْمَغَافِيرُ مُقْلَةٌ وَهِيَ صَمْغَةٌ وَجَرَسَتْ رَعَتْ وَالْعُرْفُطُ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ
Ekɛɛ wɔ [Ahmad bin Muhammad bin Hanbal] ekɛɛ wɔ [Hajjaj bin Muhammad] ekɛɛ; [Ibn Juraij] kɛɛ kɛjɛ [Atha] akɛ enu [Ubaid bin Umair] kɛɛ; Mi nu [Aisyah] radiallahu ’anhuma, ni ji Gbalɔ lɛ ŋa lɛ, bɔ amaniɛ akɛ Gbalɔ lɛ hi Zainab bint Jahsy shĩa ni enuɔ wuo yɛ emasɛi. Kɛkɛ ni mi kɛ Hafshah kpɛlɛ nɔ akɛ mɔ fɛɛ mɔ ni wɔteŋ mɔ fɛɛ mɔ ni Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam baakpe lɛ, no lɛ esa akɛ ekɛɛ ‘Anɔkwale mli lɛ, minuɔ Maghafir -tso ko he-’. Kɛkɛ ni ekɛ amɛyi enyɔ lɛ ateŋ mɔ kome kpe, kɛkɛ ni ekɛɛ lɛ enɛ. No hewɔ lɛ, ekɛɛ akɛ: ‘Minu wo po yɛ Zainab shĩa. Ni mifeŋ nakai dɔŋŋ kɔkɔɔkɔ’. Kɛkɛ ni kuku lɛ ba: '-Mɛni hewɔ nyɛguɔ nɔ ni Allah eha nyɛfee mla lɛ...-' kɛyashi E-wiemɔi lɛ: '-Kɛ́ nyɛyi enyɔ lɛ fɛɛ nyɛtsake nyɛtsui nyɛha Allah...-' -Qs. Yɛ Tahriim: 1-4-, kɛha Aisa kɛ Hafsha’. '-Ni kaimɔ be ni Gbalɔ lɛ kɛ eŋamɛi lɛ ateŋ mɔ kome -Hafsah- susu nifeemɔ ko he yɛ teemɔŋ-' -Qs. Yɛ Tahriim: 3-, yɛ ewiemɔi ni ji: ‘Mi po minuɔ wuo’ lɛ hewɔ. Ekɛɛ wɔ akɛ [Al Hasan bin Ali] ekɛɛ wɔ akɛ [Abu Usamah] kɛjɛ [Hisham] kɛjɛ [etsɛ] kɛjɛ [Aisha] ŋɔɔ ekɛɛ, ‘Rasulullah sumɔɔ niyenii ni ŋɔɔ kɛ wuo’. Kɛkɛ ni etsĩ hadith nɛɛ tã. Ni Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam lɛ miishɛɛ bɛ ehe waa beni enu niyenii nɛɛ he ŋmɔlɔ lɛ. Ni yɛ hadith nɛɛ mli lɛ, Sauda kɛɛ akɛ, ‘Onukpa ye maghafir!’ Ekɛɛ: ‘Minu wuo ni Hafshah kɛha mi lɛ po’. Kɛkɛ ni mikɛɛ akɛ, ‘Wɔbii lɛ eye Urfuth -tso ko ni shãa mɔ waa-!’ Abu Daud kɛɛ, ‘Maghafir ji muqlah, ni ji shamghah -tso henɔ ko-, jarasat ji bulɔ yɛ be mli ni ‘urfuth ji tso ko ni yɔɔ ŋmeii tsei ateŋ.