حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُكَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ الْأَنْصَارِ بِالْمَدِينَةِ مَالًا مِنْ نَخْلٍ وَكَانَ أَحَبُّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بَيْرُحَاءَ وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٍ قَالَ أَنَسٌ فَلَمَّا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ }قَامَ أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ{ لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ }وَإِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَيَّ بَيْرُحَاءَ وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ لِلَّهِ أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللَّهِ فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَيْثُ أَرَاكَ اللَّهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَخٍ ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ وَقَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الْأَقْرَبِينَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِتَابَعَهُ رَوْحٌ وَقَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَإِسْمَاعِيلُ عَنْ مَالِكٍ رَايِحٌ

ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ['ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਯੂਸਫ਼] ਨੇ ਸਾਨੂੰ [ਮਲਿਕ] ਨੇ [ਇਸਹਾਕ ਬਿਨ 'ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਅਬੂ ਤਲਹਾਹ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ [ਅਨਸ ਬਿਨ ਮਲਿਕ ਰਦਲਿਆੱਲ੍ਹਾਹੁ 'ਅਨਹੂ] ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਅਬੂ ਤਲਹਾਹ ਮਦੀਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਬੈਰੂਹਾ (ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਖੂਹ) ਸੀ ਜੋ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਅਤੇ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹਹੁ'ਅਲੈਹਿਵਾਸੱਲਮ ਅਕਸਰ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਸਨ। ਅਨਸ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਾ'ਲਾ ਦਾ ਬਚਨ ਉਤਰਿਆ (QS Alu 'Imran: 92 ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ): "ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ (ਸੰਪੂਰਨ) ਨੇਕੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੌਲਤ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ", ਅਬੂ ਤਲਹਾਹ ਰਸੂਲ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹਹੁ'ਅਲੈਹਿਵਾਸੱਲਮ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ; "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਾ'ਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ (ਸੰਪੂਰਨ) ਨੇਕੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੌਲਤ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ", ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਉਹ ਬੈਰੂਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਇਨਾਮ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਲਓ, ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਉਸਨੇ (ਅਨਸ) ਕਿਹਾ: "ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਣ) ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਾਹ, ਇਹ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਤਾਂ ਅਬੂ ਤਲਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਸੂਲੁੱਲੋਲੋਹ। ਇਸ ਲਈ ਅਬੂ ਤਲਹਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਹਦੀਸ ਨੂੰ [ਰੌਹ] ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, [ਯਹਾ ਬਿਨ ਯਾਹੀਆ] ਅਤੇ [ਇਸਮਾਈਲ] [ਮਲਿਕ] ਤੋਂ: "ਨਕਲੀ ਫਲ ਨਿਰੰਤਰ ਵਗਦੇ ਹਨ"।