Nabi berdoa kantung susu kambing langsung menjadi penuh

حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يَقُولُ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لِي فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلَانٌ أَوْ فُلَانَةُ قَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَلَا عَلَى أَحَدٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدٌّ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ فَأَعْطِهِمْ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْعُدْ فَاشْرَبْ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ فَقَالَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا قَالَ فَأَرِنِي فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ

हा हदीस आम्हाला [अबू नु'आयम] यांनी सांगितला; हे आम्हाला ['उमर इब्न जरार] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुजाहिद] यांच्याकडून सांगितले की [अबू हुरैरा] यांनी एकदा म्हटले; "अल्लाहच्या शपथाने, त्याच्याशिवाय दुसरा देव नाही, मी एकदा उपासाने माझा पोटा जमिनीवर दाबला होता, आणि मी एकदा उपासाने माझ्या पोटाला काही दगड बांधले होते." एक दिवस मी त्या रस्त्यावर बसलो होतो जिथून साहाबी ये-जा करत असत, तेव्हा अबू बक्र आले, म्हणून मी त्यांना अल्लाहच्या पुस्तकातील एका आयतीबद्दल विचारले, आणि मी त्यांना फक्त यासाठीच विचारले होते की ते मला जेवण देतील, पण त्यांनी तसे केले नाही. त्यानंतर उमर आले, आणि मी त्यांना अल्लाहच्या पुस्तकातील एका आयताबद्दल विचारले; मी त्यांना फक्त मला जेवण देण्यासाठीच विचारले होते, पण त्यांनी तसे केले नाही. त्यानंतर अबू अल-कासिम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) तेथेून जात होते; त्यांनी मला पाहताच हसले आणि माझ्या चेहऱ्यावर व हृदयात काय लिहिले होते ते जाणले, म्हणून ते म्हणाले: 'ऐ अबू हुरैरा?' मी उत्तर दिले: 'मी आपल्या आह्वानाला प्रतिसाद दिला आहे, ऐ अल्लाहचे प्रेषित.' ते म्हणाले: 'माझ्यासोबत चला.' मग मी त्याच्या मागे गेलो; मी प्रवेशाची परवानगी मागितली आणि त्याने ती दिली. मी एका पात्रात दूध पाहिले, आणि त्याने विचारले: 'हे दूध तुला कुठून मिळाले?' घरातील लोकांनी उत्तर दिले: 'अमुक-अमुकने ते तुला भेट म्हणून दिले.' त्याने म्हटले: 'अरे अबू हुरैरा! ' मी उत्तर दिले, 'मी तुमच्या आह्वानाला प्रतिसाद दिला आहे, हे अल्लाहचे प्रेषित.' त्याने सांगितले, 'जा आणि सुफ्फाहचे लोक (मशिदीच्या प्रांगणात राहणारे साथीदार) शोधून त्यांना इथे आण.' अबू हुरैरा म्हणाले; 'सुफ्हाचे लोक मुसलमानांचे पाहुणे आहेत; ते त्यांच्या कुटुंबांसोबत राहत नाहीत आणि त्यांच्याकडे कोणतीही संपत्ती नाही. जर पैगंबर (स.) यांना दान म्हणून काही मिळालं, तर ते ते स्वतः खात नसत, तर सुफ्हाच्या लोकांकडे पाठवत; आणि जर त्यांना भेटवस्तू मिळाली, तर त्यात त्यांचाही वाटा असायचा, आणि कधी कधी ते त्यातून एक भाग त्यांच्यासाठी पाठवत.' मग मी म्हणालो; 'यामुळे मला दुःख झाले, म्हणून मी (स्वतःशी) म्हणालो; 'सफ्फाहच्या लोकांना त्या दुधाची काय गरज आहे, कारण त्या हक्कापेक्षा मी त्यास अधिक पात्र आहे? मला फक्त उरलेल्या काळात स्वतःला टिकवून ठेवण्यासाठी एक घोट दूध पिण्याची आशा आहे; जर लोक आले, तर मीच त्यांना सेवा करणार आहे,' (मी पुढे बोललो). अल्लाह आणि त्यांच्या प्रेषिताचे आज्ञापालन करण्याशिवाय उरलेल्या दुधाचा काय उपयोग? म्हणून मी जाऊन त्यांना बोलावले; ते अखेरीस आले आणि परवानगी मागितली, आणि त्यांनी परवानगी दिली, म्हणून त्यांनी आपआपल्या जागा घेतल्या. त्यांनी म्हटले: 'अरे अबू हुरैरा.' मी उत्तर दिले: 'मी तुमच्या सेवेत आहे, हे अल्लाहचे प्रेषित.' त्यांनी म्हटले: 'हे घ्या आणि त्यांना द्या.'मग मी तो कटोरा घेतला आणि एका माणसाला दिला, आणि त्याने तृप्त होईपर्यंत त्यातून प्याला; मग त्याने तो मला परत दिला. मग मी तो दुसऱ्याला दिला, आणि त्यानेही तृप्त होईपर्यंत प्याला, मग त्यानेही कटोरा मला परत केला, जोपर्यंत मी तो कटोरा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना परत दिला, आणि ते सर्व तृप्त झाले. त्यानंतर त्यांनी तो कटोरा हातात घेतला, मग हसत मला म्हणाले: 'अहो अबू हुरैरा! ' मी उत्तर दिले, 'अल्लाहच्या प्रेषिता, मी तुमच्या आहवानाला प्रतिसाद दिला आहे.' तो म्हणाला, 'आता फक्त तू आणि मी आहोत.' मी उत्तर दिले, 'अल्लाहच्या प्रेषिता, हे खरे आहे.' तो म्हणाला, 'बस आणि प्या.' मग मी बसलो आणि प्यालो, आणि त्याने मला सांगितले, 'पियेस.' मग मी पुन्हा पितलो, आणि तो मला पित राहण्यास सांगत होता, जोपर्यंत मी म्हणालो, 'नाही, ज्याने तुम्हाला सत्यासह पाठवले आहे, त्याच्या शपथाने मी आणखी पिऊ शकत नाही.' त्याने म्हटले, 'मला पात्र दे.' मग मी ते त्याला दिले; अल्लाहची स्तुती करून आणि त्याचे नाव घेऊन, त्याने शेवटी उरलेले पाणी पितले."