Hadith Representative
Berkah susu rasulullah: kisah miqdad dan doa yang mengalirkan susu dari langit
Imam Tirmidzi : 2401حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ أَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ عَلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ فِيهِ فَمَرَّ بِي أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَسْأَلُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَسْأَلُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَاتَّبَعْتُهُ وَدَخَلَ مَنْزِلَهُ فَاسْتَأْذَنْتُ فَأَذِنَ لِي فَوَجَدَ قَدَحًا مِنْ لَبَنٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ لَكُمْ قِيلَ أَهْدَاهُ لَنَا فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ فَقَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ وَهُمْ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ عَلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ فَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ مَا هَذَا الْقَدَحُ بَيْنَ أَهْلِ الصُّفَّةِ وَأَنَا رَسُولُهُ إِلَيْهِمْ فَسَيَأْمُرُنِي أَنْ أُدِيرَهُ عَلَيْهِمْ فَمَا عَسَى أَنْ يُصِيبَنِي مِنْهُ وَقَدْ كُنْتُ أَرْجُو أَنْ أُصِيبَ مِنْهُ مَا يُغْنِينِي وَلَمْ يَكُنْ بُدٌّ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ فَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ خُذْ الْقَدَحَ وَأَعْطِهِمْ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُنَاوِلُهُ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّهُ فَأُنَاوِلُهُ الْآخَرَ حَتَّى انْتَهَيْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوَى الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ ثُمَّ قَالَ اشْرَبْ فَلَمْ أَزَلْ أَشْرَبُ وَيَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى ثُمَّ شَرِبَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Diris al ni [Hannad] diris al ni [Yunus bin Bukair] diris al mi [Umar bin Dharr] diris al ni [Mujahid] de [Abu Hurairah] kiu diris: Ahlush Suffah estas la gastoj de la islamanoj, ili ne havas lokon por meti siajn familiojn kaj havaĵojn. Je Alaho, krom Kiu ne ekzistas dio, mi kutimis klini mian korpon sidante sur la tero pro malsato kaj mi ligis ŝtonon al mia stomako. Iun tagon mi sidis sur vojo, kiun ili povis uzi dum vojaĝado. Abu Bakr preterpasis min, mi demandis lin pri unu el la versoj de la libro de Alaho, mi ne demandis lin krom por satigi min, li preterpasis kaj rifuzis respondi, poste Umar preterpasis kaj mi demandis lin pri unu el la versoj de la libro de Alaho, mi ne demandis lin krom por satigi min, li preterpasis kaj rifuzis respondi, tiam Abu Al Qasim Ŝallallahu 'alaihi wa Salam preterpasis, li ridetis kiam li vidis min, li diris: 'Ho Abu Hurairah!' Mi respondis: Jes, ho Mesaĝisto de Alaho. Li diris: "Venu." Li foriris, tiam mi sekvis lin, li eniris la domon, tiam mi petis permeson eniri, li enlasis min, li trovis grandan ujon plenan de lakto, li demandis: "De kie venas ĉi tiu lakto por vi?" li diris al li: "Iu donacis ĝin al ni". La profeto, la paco de Alaho, diris: "Abu Hurairah!" Mi respondis: Bone. Li diris: "Iru al la urbo, voku ilin, ili estas gastoj de la islamanoj, ili ne havas lokon por meti sian familion kaj posedaĵojn". Kiam almozoj venis, li sendis ilin al ili kaj li tute ne uzis ilin. Kiam estis donaco, li sendis ĝin al ili kaj li manĝis iom da ĝi kaj kunportis ilin. Tio ĝenis min, do mi diris: Kio estas ĉi tiu ujo por la *ahlush shufah*, ĉar dum mi estas lia mesaĝisto al ili, li ordonos al mi distribui ĝin al ili, espereble li trinkos iom da ĝi kaj mi esperas trinki iom da ĝi por gustumi, sed mi devas obei Alaho'n kaj Lian Mesaĝiston. Mi iris al ili kaj vokis ilin, kiam ili renkontis lin, ili sidiĝis kaj li diris: "Abu Hurairah, prenu la ujon kaj donu ĝin al ili". Mi prenis ujon, poste mi prenis ĝin por iu, li trinkis ĝis li estis kontenta, poste li redonis ĝin, post tio mi prenis ĝin por alia ĝis estis la vico de la Mesaĝisto de Alaho, sallallaahu 'alaihi wa Salam, dum ili ĉiuj estis kontentaj, post tio la Profeto, sallallaahu 'alaihi wa Salam, prenis la ujon kaj metis ĝin en sian manon, li levis sian kapon kaj diris: "Abu Hurairah, trinku". Mi trinkis, poste li diris: "Trinku". Mi daŭre trinkis, li diris: "Trinku" ĝis mi diris: Je Tiu, kiu sendis vin kun la vero, mi ne plu povas elteni ĝin. Tiam li prenis la ujon, li laŭdis Alaho-n, diris Namba Alaho-n kaj poste trinkis. Abu Isa diris: Ĉi tiu hadito estas aŭtentika.