Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan

Imam Bukhari : 964

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ أَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَإِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنْ الْإِسْلَامِ فَدَعَا عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ جِئْتَ تَأْمُرُ بِصِلَةِ الرَّحِمِ وَإِنَّ قَوْمَكَ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ فَقَرَأَ{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ }ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى{ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ }يَوْمَ بَدْرٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَزَادَ أَسْبَاطٌ عَنْ مَنْصُورٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسُقُوا الْغَيْثَ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ سَبْعًا وَشَكَا النَّاسُ كَثْرَةَ الْمَطَرِ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَانْحَدَرَتْ السَّحَابَةُ عَنْ رَأْسِهِ فَسُقُوا النَّاسُ حَوْلَهُمْ

Беҙгә әйтелгән [Мөхәммәт бин Кәсир] [Суфьяндан] беҙгә [Мансур] һәм [Әл-Әл Ғәмәси] [Әбү Әҙл Длуха] [Мәсируҡтан] әйтте: «Мин бер тапҡыр [Ибн Мәсғүд] менән осраштым, шунан ул: «Ҡөрәйштәр Исламдан баш тартты. улар язаға дусар булыр тип. Тимәк, тере үҫемлектәр булмағанда аслыҡ булған, шуға күрә улар тире, үләкһә һәм серегән әйберҙәрҙе ашаған. Шунан Әбү Суфьян уның янына килеп: «Эй, Мөхәммәт, һин кешеләргә дуҫлыҡты дауам итергә ҡушырға килдең, хәҙер һинең халҡың һәләк булды», — ти. Шулай булғас, Аллаһтан һорағыҙ!» Ул һуңынан аят уҡыны: '-Шулай итеп, күк йөҙө асыҡ томан килтергән көндө көтөгөҙ-' -Qs. Адл Длухаан: 10-. Әммә һуңынан улар ышанмаусанлыҡҡа ҡайтты. Шулай итеп, Уның һүҙҙәрендәге кеүек булды: «Иҫкә төшөрөгөҙ- Беҙ уларҙы ауыр һуғыш менән һуҡҡан көндө. Ысынлап та, беҙ яуап биреүселәр-' -Qs. Адл Длухаан: 16-. Атап әйткәндә, Бәҙер һуғышы ваҡытында. Әбү Ғабдулла әйтте; [Әсбәт] [Мансурҙан] өҫтәне: «Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ямғыр һыуы алғансы доға ҡылдылар, ямғыр уларҙы ете көн ҡапланы». Артабан халыҡ өҙлөкһөҙ ҡойма ямғыр яуыуға зарланды. Ул һуңынан доға ҡыла: «Йә Аллаһ, зинһар, тирә-яғыбыҙға ямғыр яуҙыр, беҙгә зыян килтермә». Шулай итеп, уның башынан болоттар китте, ә халыҡ тирә-яҡтан һыу алды».