Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Ahmad : 21793

حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْقَاصِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آتٍ فَقَالَ إِنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ قَدْ اقْتَتَلُوا وَتَرَامَوْا بِالْحِجَارَةِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَقَالَ أَتُصَلِّي فَأُقِيمَ الصَّلَاةَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَقَامَ بِلَالٌ الصَّلَاةَ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَصَفَّ النَّاسُ وَرَاءَهُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ حَيْثُ ذَهَبَ فَجَعَلَ يَتَخَلَّلُ الصُّفُوفَ حَتَّى بَلَغَ الصَّفَّ الْأَوَّلَ ثُمَّ وَقَفَ وَجَعَلَ النَّاسُ يُصَفِّقُونَ لِيُؤْذِنُوا أَبَا بَكْرٍ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَيْهِ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ مَعَ النَّاسِ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ اثْبُتْ فَرَفَعَ يَدَيْهِ كَأَنَّهُ يَدْعُو ثُمَّ اسْتَأْخَرَ الْقَهْقَرَى حَتَّى جَاءَ الصَّفَّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَالُكُمْ وَنَابَكُمْ شَيْءٌ فِي صَلَاتِكُمْ فَجَعَلْتُمْ تُصَفِّقُونَ إِذَا نَابَ أَحَدَكُمْ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ ثُمَّ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ لِمَ رَفَعْتَ يَدَيْكَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ قَالَ رَفَعْتُ يَدَيَّ لِأَنِّي حَمِدْتُ اللَّهَ عَلَى مَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلَمْ يَكُنْ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Һөйләгән беҙгә [Хөжәйен бин Әл Мусанна] беҙгә [Ғәбдел Ғәзиз бин Әбү Сәләмә] [Әбү Хәзим Әл Ҡаштан] [Сәхәл бин Сәғәд Әс Сәғиди], Рәсүлуллаһтың дуҫы әйтте: Кемдер Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһиүәсәлләмгә килде һәм: — Әүф бер-береһенә һөжүм итеп, таш ырғытты. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһиссәләм уларҙы яраштырыу өсөн барған. Намаҙ ваҡыты килеп етте шунан Билал Әбү Бәкер янына килеп: Эй Әбү Бәкер, намаҙ ваҡыты етте, әммә Рәсүлуллаһ Шаллаллаһуғәләйһисләм бында юҡ, мин аҙан бирәм һәм һин алға сығып етәкселек итергә тейешһең. Әбү Бәкр: Ярай. Әбү Бәкер алға сығып, намаҙ уҡый башланы. Әбү Бәкр намаҙ уҡығанда, кешеләр уның артында теҙелеп торғанда, Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһиүәсәлләм килеп, рәттәрҙе өҙөп, ул алғы рәткә ултырғансы, халыҡ ҡул сапты әммә Әбү Бәкр әйләнмәне, ҡул сабыуҙар көсәйгәндән-күбәйгәндән һуң, Әбү Бәкр әйләнеп китте, рәсүлуллаһу Рәхүләллаһ менән әйләнеп сыҡты. Әбү Бәкр артҡа сигенде һәм Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһи үәссәләм уға үҙе торған урында ҡалырға ишара яһаны, Әбү Бәкер ике ҡулын күтәрҙе, намаҙ уҡыған кеүек һуңынан беренсе рәткә кире сигенде һуңынан Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһиссәләм алға сығып намаҙ уҡыны. Намаҙҙан һуң Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһиүәссәләм әйтте: «Намаҙҙа берәй нәмә дөрөҫ булмаһа, ҡул сабыуыңдың сәбәбе нимәлә? Намаҙ ваҡытында берәй нәмә дөрөҫ булмаһа, тәсбих эшләгеҙ, тәсбих ирҙәр өсөн, ә алҡыштар ҡатын-ҡыҙҙар өсөн». Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһиүәссәләм Әбү Бәкергә: «Эй Әбү Бәкер! Ниңә ҡул күтәрәһең һәм һиңә нимә ҡамасаулай һинең урыныңда ҡалырға?» Әбү Бәкр яуап бирә: «Мин батшаны күргәндән һуң Аллаһҡа маҡтау һүҙҙәре менән ҡулдарымды күтәрҙем, ә Ибн Әби Ҡуһафә Аллаһ Рәсүлен етәкләргә лайыҡ түгел.