Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Abu Dawud : 805

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فِي الصَّلَاةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنْ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا فِي الْفَرِيضَةِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ كَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُمْ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ بَعْدَ الظُّهْرِ فَقَالَ لِبِلَالٍ إِنْ حَضَرَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ وَلَمْ آتِكَ فَمُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَلَمَّا حَضَرَتْ الْعَصْرُ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ قَالَ فِي آخِرِهِ إِذَا نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ عِيسَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ قَوْلُهُ التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ تَضْرِبُ بِأُصْبُعَيْنِ مِنْ يَمِينِهَا عَلَى كَفِّهَا الْيُسْرَى

Беҙгә [Әл-Ҡәғнәби] [Мәликтән] [Әбү Хәзим бин Динарҙан] [Сәхл бин Сәғдтән] әйтелгән: бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм улар араһында булған бәхәсте яраштырыу өсөн Бәни Ғәмр бин Әүфкә килгән, ә намаҙ ваҡыты еткән. Мөғәҙин Әбү Бәкергә, Аллаһ унан риза булһын, килде, шунан әйтте; «Һин халыҡты етәкләргә теләйһеңме, шул саҡта мин иҡәмә әйтәм». Әбү Бәкер яуап бирҙе; — Эйе, — Әбү Бәкр намаҙ уҡый ине, шунан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килде, халыҡ намаҙ уҡый ине, шунан ул сафта торғансы сафтар буйлап йөрөнө, шунан халыҡ ҡул сапты, әммә Әбү Бәкр намаҙ уҡығанда һаман да әйләнеп ҡараманы. Күптәр ҡул сапҡандан һуң, ул боролоп ҡараны һәм шунда уҡ Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмде күрҙе, шунан Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм уға үҙе торған урында ҡалырға ишара итте, әммә Әбү Бәкер ике ҡулын күтәрҙе -баш тартыу сигналы булараҡ-, шул уҡ ваҡытта Рәсүләһи ғәләйһис-сәләм уға бойороҡ биргән өсөн Аллаһты маҡтаны. Шунан һуң Әбү Бәкер артҡа сигенде, тик ул рәт менән тура торғансы, шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм алға сигенде -имам булараҡ-. Намаҙ уҡығандан һуң: «Мин бойорғанда, һине нимә ҡамасаулай һин торған урында – имам булараҡ – ҡалырға?» Әбү Бәкер яуап бирҙе; — Әбү Ҡуһафә улының пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм алдында намаҙ уҡыуы ярамай. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Ни өсөн мин һеҙҙең ҡул сабыуығыҙҙы күрәм? Кемгә нимәлер булһа - хата - намаҙҙа була, шунан һуң тәсбих уҡы, сөнки ул тәсбих уҡығас, башҡа кешеләр уға мөрәжәғәт итер, ә алҡыштар ҡатын-ҡыҙҙар өсөн генә'. Әбү Дауыт әйтте; — Был фарҙлу намаҙҙары ваҡытында. Беҙгә [Әмру бин Әүн] беҙгә [Хәммәд бин Зәид] [Әбү Хәзимдән] [Сәһл бин Сәғд] тан һөйләне, ул әйтте; «Бер ваҡыт Бәни Әмрү бин Әүф араһында бәхәс сыҡҡан, шунан был хәбәр Пәйғәмбәребеҙгә барып еткән, шунан ул уларҙы яраштырыу өсөн төшкө намаҙҙан һуң осрашҡан. Ул Билалға: «Әср намаҙы ваҡыты еткәс, мин һиңә килмәгәс, Әбү Бәкергә халыҡ менән бергә намаҙ уҡырға ҡуш», — тигән. Әср ваҡыты еткәс, Билал аҙан ҡылды һәм иҡәмәткә саҡырҙы, шунан һуң Әбү Бәкәргә алға сығырға ҡушты -имам булырға-'. Был хәҙистең аҙағында: «Намаҙ ваҡытында һиңә берәй хәл булһа, ирҙәр тәсбих уҡыһын, ҡатындар ҡул сапһын», — тигән. Һөйләне беҙгә Мәхмүт бин Халид беҙгә һөйләне Әл Вәлид Ғайса бин Әйүбтән ул әйтте; уның һүҙҙәре: «Ҡатын-ҡыҙҙар өсөн ҡул сабыу» атап әйткәндә; — тип уң ике бармағын һул аламаһы өҫтөнә ҡаҡты.