Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Bukhari : 1142

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِقُبَاءٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَيْءٌ فَخَرَجَ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتْ الصَّلَاةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ فَأَقَامَ بِلَالٌ الصَّلَاةَ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَكَبَّرَ لِلنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ يَشُقُّهَا شَقًّا حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيحِ قَالَ سَهْلٌ التَّصْفِيحُ هُوَ التَّصْفِيقُ قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَا يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَدَهُ فَحَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ أَخَذْتُمْ بِالتَّصْفِيحِ إِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Һөйләне беҙгә [Ҡотәйбә] беҙгә [Ғәбдел Ғәзиз] [Әбү Хәзим] [Сәхәл бин Сәғд радлиаллаһу әнһү] әйтте; Пәйғәмбәребеҙгә Ҡубалағы Бәни Әмру бин Әүф бин Әл Харис ҡәбиләһе араһында улар араһында проблемалар килеп сыҡҡан тигән хәбәр барып еткән ине. Шуға ла ул дуҫтары менән мәсьәләне хәл итеү өсөн шунда юллана. Баҡтиһәң, намаҙ ваҡыты етһә лә, пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһис-сәләм унда оҙаҡ ҡына йәбешеп ҡалған икән. Шулай итеп, Билал Әбү Бәкерҙе, Аллаһ унан риза булһын, осрата һәм былай ти: «Эй, Әбү Бәкер, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һуңлап килде, намаҙ ваҡыты ла етте инде, һин йәмәғәт намаҙын уҡырға ризаһыңмы? Ул - Әбү Бәкер - яуап бирҙе: «Эйе, әгәр теләһәгеҙ». Шулай итеп, Билал намаҙ иҡәмәтен уҡый һәм Әбү Бәкер алға сығып, халыҡ менән бергә намаҙҙы етәкләп тәкбир башлай. Күп тә үтмәне, пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килеп етте, рәт уртаһында йөрөп, рәттәрҙе бүлеп, рәткә барып еткәнсе. Шуға күрә кешеләр ҡул сабып ишара яһаған. Сәхәл әйтте: «Әт-Тәшфиих — Әт-Тәшфиҡ менән бер үк мәғәнә». Ул әйтте: «Ул ваҡытта Әбү Бәкр доғаһында реакция күрһәтмәне. Ҡул сабыу тауыштары көсәйгәндән-көсәйә барғас, Әбү Бәкер әйләнеп ҡараһа, унда Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм булыуы асыҡлана. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ уға намаҙын дауам итергә ишара яһай. Шунан һуң Әбү Бәкр ҡулдарын күтәреп Аллаһы Тәғәләгә маҡтау әйтте, шунан артҡа сигенеп сиратҡа баҫты, шунан йәмәғәт намаҙын уҡыр өсөн Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм алға сыҡты. Бөткәс, Пәйғәмбәребеҙ йәмәғәткә боролоп: «Эй, кешеләр, ни өсөн һеҙ намаҙҙа нимәлер эләккәс, ҡул сабып эшләйһегеҙ? Ысынында иһә ҡул сабыу – ҡатын-ҡыҙҙар тарафынан яһалған ым. Шуға күрә кем намаҙҙа дөрөҫ булмаған нәмәне тапһа, ул Сүбхәәналлаһ тип әйтергә тейеш. Шунан Әбү Бәкергә, Аллаһ унан риза булһын, ҡарап: «Эй, Әбү Бәкер, мин һиңә -дауам ит- тип ишара иткәндә, халыҡ менән бергә йәмәғәт намаҙҙарын уҡыуҙы дауам итергә һиңә нимә ҡамасаулай?» Әбү Бәкер яуап бирә: «Ибн Әбү Ҡуһафәгә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм янында намаҙ уҡырға ярамай».