Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Ahmad : 21750

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ كَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُمْ بَعْدَ الظُّهْرِ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَقَالَ يَا بِلَالُ إِنْ حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَلَمْ آتِ فَمُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَ فَلَمَّا حَضَرَتْ الْعَصْرُ أَقَامَ بِلَالٌ الصَّلَاةَ ثُمَّ أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ بِهِمْ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا دَخَلَ أَبُو بَكْرٍ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا رَأَوْهُ صَفَّحُوا وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشُقُّ النَّاسَ حَتَّى قَامَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ لَمْ يَلْتَفِتْ فَلَمَّا رَأَى التَّصْفِيحَ لَا يُمْسَكُ عَنْهُ فَالْتَفَتَ فَرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ امْضِهْ فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ هُنَيَّةً فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى ذَلِكَ ثُمَّ مَشَى الْقَهْقَرَى قَالَ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ أَنْ لَا تَكُونَ مَضَيْتَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَمْ يَكُنْ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلنَّاسِ إِذَا نَابَكُمْ فِي صَلَاتِكُمْ شَيْءٌ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ

Һөйләне [Аффан] беҙгә [Хәммәт бин Зәид] һөйләне [Әбү Хәзим] [Сәхәл бин Сәғәт] әйтте: Бәни Әмрү бин Әүф араһында ыҙғыш булды, уны пәйғәмбәребеҙ ишетте, саллаллаһуғәләйһиүәсәлләм һуңынан ул улар янына килде, тип әйтте: Бәндәй! Намаҙ ваҡыты еткәс, мин килмәһәм, Әбү Бәкерҙән намаҙ уҡытыуын һора», — тине. Әср ваҡыты етте, Билал намаҙ иҡәмәтен уҡыны, шунан Әбү Бәкәргә намаҙ уҡырға алға сығырға ҡушты. Әбү Бәкер намаҙ уҡый башлағас, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм килде. Уны күргәс, ҡул саптылар. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһиссәләм килеп етте һәм кешеләр араһында үтте, Әбү Бәкрҙең артында торғансы. Ғәҙәттә, Әбү Бәкр намаҙ уҡығанда әйләнеп ҡарамай, шуға дуҫтарының ҡул сабыуы ла уның намаҙын туҡтатмай. Шунан боролоп ҡараһа, артында пәйғәмбәребеҙҙе күрҙе, ҡулы менән Әбү Бәкергә намаҙын дауам итергә ишара итте. Әбү Бәкр бер аҙ торҙо, шуның өсөн Аллаһу Тәғәләгә маҡтау әйтте, шунан һуң артҡа сигенде, шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһиүәссәләм алға сығып, сәхәбәләрҙе етәкләне. Намаҙҙан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһиүәссәләм әйтте: «Эй Әбү Бәкр! Мин һиңә намаҙҙы дауам итергә ишара яһағанда, һиңә нимә ҡамасауланы?». Әбү Бәкр: «Ибн Әби Ҡуһафәгә Аллаһ Рәсүле саллаллааһуғәләйһиүәссәләм етәкселек итергә ярамай», — тигән. Шунан һуң ул иптәштәренә: «Әгәр ҙә һеҙҙең намаҙҙарҙа имам менән берәй тәртипһеҙлек булһа, йәмәғәт ирҙәре тәсбих уҡыһын, ә ҡатын-ҡыҙҙар ҡул сабһын», — тигән.