Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Nasa'i : 5318

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ يَقُولُوَقَعَ بَيْنَ حَيَّيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ كَلَامٌ حَتَّى تَرَامَوْا بِالْحِجَارَةِ فَذَهَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَذَّنَ بِلَالٌ وَانْتُظِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاحْتُبِسَ فَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ النَّاسُ صَفَّحُوا وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا سَمِعَ تَصْفِيحَهُمْ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ اثْبُتْ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَعْنِي يَدَيْهِ ثُمَّ نَكَصَ الْقَهْقَرَى وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ قَالَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيَرَى ابْنَ أَبِي قُحَافَةَ بَيْنَ يَدَيْ نَبِيِّهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ مَا لَكُمْ إِذَا نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي صَلَاتِكُمْ صَفَّحْتُمْ إِنَّ ذَلِكَ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Мансурға] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Суфьянға] һөйләне, ул әйтте; беҙгә [Әбү Хәҙимгә] һөйләне, ул әйтте; Мин [Сәхл бин Сәғд Әс Сәғидиҙең] әйткәнен ишеттем; — Бер ваҡыт ансарҙарҙың ике төркөмө араһында бәхәс сығып, улар бер-береһенә таш ырғытты. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уларҙы яраштырырға китә. Намаҙ ваҡыты еткәс, Билал аҙан ҡылды, был ваҡытта Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмде ашҡынып көтөп торҙолар, әммә ул килмәне, сөнки ул тотҡарланды - тыныслыҡ ваҡиғаһы ваҡытында -. Билал шунан һуң иҡәмә әйтте, ә Әбү Бәкер, Аллаһ унан риза булһын, алға сыҡты. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм килә һәм Әбү Бәкер һаман да намаҙ уҡый. Халыҡ уның барлығын күреп, һыҙыҡ төҙөй, ә Әбү Бәкер үҙ хәлендә ҡала һәм артына әйләнеп ҡарамай. Әммә Әбү Бәкр тәшфих тауышын ишеткәс - кешеләрҙең ҡул сапҡанын ишеткәс, артына әйләнеп ҡараһа, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килгән булып сыға. Ул артҡа сигенергә теләй, әммә Аллаһ Рәсүле уға алғы өлөштә ҡалырға ишара итә. Әбү Бәкер, Аллаһ унан риза булһын, шунан ҡулын күтәрҙе, шунан яйлап ҡына сигенде. Шулай итеп, намаҙ уҡырға пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм алға сыға. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм намаҙ уҡып бөткәс: «Һеҙгә алда ҡалырға нимә ҡамасаулай?» Әбү Бәкер яуап бирҙе; — Яҡында Пәйғәмбәре булғанда, Аллаһ Тәғәлә Әбү Ҡуһафаны күрергә мөмкинме! Шунан халыҡҡа боролоп: «Ни өсөн намаҙ ваҡытында берәй хәл булһа, ҡул сабаһығыҙ? Ысынында, ҡатын-ҡыҙҙар өсөн ҡағылыу, шуға күрә намаҙ ваҡытында кем дә булһа нимәлер булһа, "Сүбхәналлаһ" тип әйтергә тейеш.