Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

Imam Bukhari : 6655

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى ح حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُهُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُخْبِرَ مُحَيِّصَةُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَاللَّهِ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ بِهِ فَكُتِبَ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ أَفَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ الدَّارَ قَالَ سَهْلٌ فَرَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ

Isinalaysay sa amin [Abdullah bin Yusuf] Isinalaysay sa amin [Malik] mula kay [Abu Laila] - sa pamamagitan ng ibang salaysay - Isinalaysay sa amin [Ismail] Isinalaysay sa akin [Malik] mula kay [Abu Laila bin Abdullah bin Abduurrahman bin Sahal bin Abu Khatsmah], siya at ang ilan sa mga pinuno ng kanyang mga tao ay nagpaalam sa kanya, na sina Abdullah bin Sahal at Muhayshah ay umalis patungong Khaibar dahil sa taggutom na nangyari sa kanila, pagkatapos ay sinabihan si Muhayshah na si Abdullah ay pinatay at itinapon sa isang bukal. Kaya't pumunta siya sa mga Hudyo at nagsabi: 'Hoy, kayo ang - sa pamamagitan ni Allah - na pumatay sa kanya!' Sinabi nila: 'Hindi namin siya pinatay, sa pamamagitan ni Allah.' Pagkatapos ay umuwi si Muhayshah hanggang sa makilala niya ang kanyang mga tao at sinabi niya sa kanila ang kaso. Nakilala niya ang kanyang mga tao kasama ang kanyang kapatid na si Huwaysah na mas matanda sa kanya, at si Abdurrahman bin Sahal. Gusto ni Muhayshah na makipag-usap nang cash - dahil siya ang pumunta sa Khaibar -, ngunit sinaway ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam si Muhayshah; "Hayaan mong mas matanda, hayaan mong mas matanda" ang ibig niyang sabihin ay ang kanyang edad. Kaya't nagsalita si Huwayshah - ang nakatatandang kapatid ni Muhaysah, pagkatapos ay nagpatuloy si Muhayshah. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Gusto ba nilang bayaran ang inyong mga kaibigan ng diyat o gusto ba nilang magdeklara ng digmaan?" pagkatapos ay nagpadala ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam ng isang liham sa kanila, at sumagot sila na; 'hindi namin siya pinatay.' Pagkatapos ay sinabi ng Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam kina Muhayshah, Huwayshah, at Abdurrahman bin Sahal; "Paano kung manumpa kayo at may karapatang angkinin ang dugo ng inyong kaibigan?" sagot nila; 'Hindi'. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta; "Paano kung ang mga Hudyo ay nanumpa sa inyo?" Sumagot sila; "Hindi sila mga Muslim." Bukod pa rito, ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam ang nagbayad ng diyat mula sa sarili niyang daang kamelyo hanggang sa mailagay ang mga ito sa isang kulungan. Sinabi [ni Sahal]; 'Sinapa ako ng isa sa kanila.'