Janganlah mendiamkan sesama saudara muslim melebihi tiga hari

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَوْفُ بْنُ مَالِكِ بْنِ الطُّفَيْلِ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ وَهُوَ ابْنُ أَخِي عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُمِّهَا أَنَّ عَائِشَةَ حُدِّثَتْأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ فِي بَيْعٍ أَوْ عَطَاءٍ أَعْطَتْهُ عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَتَنْتَهِيَنَّ عَائِشَةُ أَوْ لَأَحْجُرَنَّ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَهُوَ قَالَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ قَالَتْ هُوَ لِلَّهِ عَلَيَّ نَذْرٌ أَنْ لَا أُكَلِّمَ ابْنَ الزُّبَيْرِ أَبَدًا فَاسْتَشْفَعَ ابْنُ الزُّبَيْرِ إِلَيْهَا حِينَ طَالَتْ الْهِجْرَةُ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ لَا أُشَفِّعُ فِيهِ أَبَدًا وَلَا أَتَحَنَّثُ إِلَى نَذْرِي فَلَمَّا طَالَ ذَلِكَ عَلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ كَلَّمَ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ وَهُمَا مِنْ بَنِي زُهْرَةَ وَقَالَ لَهُمَا أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ لَمَّا أَدْخَلْتُمَانِي عَلَى عَائِشَةَ فَإِنَّهَا لَا يَحِلُّ لَهَا أَنْ تَنْذِرَ قَطِيعَتِي فَأَقْبَلَ بِهِ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ مُشْتَمِلَيْنِ بِأَرْدِيَتِهِمَا حَتَّى اسْتَأْذَنَا عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَا السَّلَامُ عَلَيْكِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَنَدْخُلُ قَالَتْ عَائِشَةُ ادْخُلُوا قَالُوا كُلُّنَا قَالَتْ نَعَم ادْخُلُوا كُلُّكُمْ وَلَا تَعْلَمُ أَنَّ مَعَهُمَا ابْنَ الزُّبَيْرِ فَلَمَّا دَخَلُوا دَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ الْحِجَابَ فَاعْتَنَقَ عَائِشَةَ وَطَفِقَ يُنَاشِدُهَا وَيَبْكِي وَطَفِقَ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ يُنَاشِدَانِهَا إِلَّا مَا كَلَّمَتْهُ وَقَبِلَتْ مِنْهُ وَيَقُولَانِ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَمَّا قَدْ عَلِمْتِ مِنْ الْهِجْرَةِ فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَى عَائِشَةَ مِنْ التَّذْكِرَةِ وَالتَّحْرِيجِ طَفِقَتْ تُذَكِّرُهُمَا نَذْرَهَا وَتَبْكِي وَتَقُولُ إِنِّي نَذَرْتُ وَالنَّذْرُ شَدِيدٌ فَلَمْ يَزَالَا بِهَا حَتَّى كَلَّمَتْ ابْنَ الزُّبَيْرِ وَأَعْتَقَتْ فِي نَذْرِهَا ذَلِكَ أَرْبَعِينَ رَقَبَةً وَكَانَتْ تَذْكُرُ نَذْرَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَتَبْكِي حَتَّى تَبُلَّ دُمُوعُهَا خِمَارَهَا

Esan digu [Abu Al Yamanek] esan digu [Syu'aibek] [Az Zuhrirengandik] esan zuela; esan dit ['Auf bin Malik bin Ath Thufail] - hain zuzen ere, Ibn Al Harith-ek, Aisyah-ren anaiaren semea da, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emaztea - Abdullah bin Zubairrek etxearen salmentari buruz edo Aisyah-ek eman zion opariari buruz esan zuen berria jaso zuela, Abdullah-ek esan zuen: 'Alaren izenean, Aisyah-ek berehala bertan behera uzten du etxearen salmenta edo urrunduko naiz beragandik'. Aisha-k esan zuen: 'Ibnu Zubairrek hori esan al zuen?', erantzun zuten: 'Bai'. [Aisha-k] esan zuen: 'Alaren izenean, zin egiten dut ez diodala Ibn Zubair-i betiko hitz egingo'. Beraz, Ibnu Zubairrek barkamena eskatu zion Aisyah-i Aisyah-ek denbora luzez isilik mantendu zuenean. Baina Aisyah-ek hala ere esan zuen; «Ez, Alaren izenean, ez diot barkatuko, ezta nire zina bertan behera utziko ere». Ibn Zubairrek denbora luzez hori sentitu zuenean, Ibn Zubairrek Miswar bin Makhramah eta Abdurrahman bin Al Aswad bin Abd Yaghuts-i, biei Zuhrah tribukoak, esan zien: «Alaren izenean zin egiten dut, Aisharen etxean sartu ninduzuenean, ez zitzaiola zilegi ahaidetasun loturak hausteko zina egitea». Orduan, Al Miswar eta Abdurrahman Aisharengana joan ziren beren berokiak jantzita, eta biek baimena eskatu zioten Aishari, esanez: «Bakea izan bedi zurekin, sartu al naiteke?». Aishak erantzun zuen: «Sartu, zuek». Haiek erantzun zuten: «Guztiok». Aishak erantzun zuen: «Bai, guztiok». Aisyahk ez zekien Ibnu Zubair ere han zegoela biekin. Etxera sartu zirenean, Ibnu Zubair Aisyahren gelara joan zen eta berehala besarkatu zuen. Ondoren, Ibnu Zubairrek negarrez ari zela Aisyahi aholku eman zioten, eta gero Al Miswarrek eta Abdurrahmanek ere. Biek esan zuten: «Egia esan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak debekatu egin du beste pertsonak isilaraztea, badakizuenez, ez da halal musulman batek bere anaia hiru egun baino gehiago isilaraztea». Aholkua Aisyahi iristen jarraitu zuenean, Aisyahek berehala gogoratu zituen bere botoak eta negar egin zuen, esan zuen: «Egia esan, boto bat egin nuen, eta botoa oso astuna zen, eta biak horrela jarraitu zuten Aisyahek Ibn Zubairri esan zion arte. Ondoren, Aisyahek berrogei esklabo askatu zituen bere nadzarrengatik, eta Aisyahek bere nadzarra gogoratu ondoren, negar egin zuen malkoak hijaba busti arte».